Αλλαγή γραμματοσειράς

www.gpeppas.gr

Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 3 από 5   [ 69 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Ιαν 03, 2009 12:40 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
"Τι ακριβώς θέλουν οι γυναίκες ;"
(Ακολουθεί ένα χαριτωμένο παραμυθάκι.)

Μια μέρα, ύστερα από μία πολύ σκληρή μάχη ο βασιλιάς Αρθούρος πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στον άρχοντα ενός γειτονικού βασιλείου. Ο νικητής βασιλιάς, συγκινήθηκε από τη γενναιότητα και τον ενθουσιασμό του νεαρού Αρθούρου και του υποσχέθηκε να τον αφήσει ελεύθερο αν κατάφερνε να απαντήσει στο παρακάτω πολύ δύσκολο ερώτημα:
"Τι ακριβώς θέλουν οι γυναίκες ;".
Ο Αρθούρος θα είχε στη διάθεσή του ένα χρόνο για να απαντήσει στο δύσκολο ερώτημα κι αν δεν κατάφερνε να βρει ικανοποιητική απάντηση, θα καταδικαζόταν σε θάνατο. Ένα τέτοιο πρόβλημα που θα έφερνε σε αμηχανία και τον πιο σοφό άνθρωπο, φάνηκε στο νεαρό βασιλιά δυσεπίλυτο, έχοντας όμως ως εναλλακτική λύση μόνο το θάνατο, δέχτηκε την πρόκληση και επέστρεψε στο βασίλειό του.

Από τη μέρα εκείνη άρχισε να ρωτάει τους πάντες. Την πριγκίπισσα, τις πόρνες, τους ιερείς, τις δεσποινίδες της αυλής και δε συμμαζεύεται, κανείς όμως δεν του έδωσε ικανοποιητική απάντηση. Αυτό που του συνέστησαν οι περισσότεροι ήταν να απευθυνθεί σε μια γριά μάγισσα που κατοικούσε στην περιοχή, η οποία σίγουρα θα ήξερε τη σωστή απάντηση, αλλά θα την έδινε έναντι πολύ ακριβού ανταλλάγματος καθώς ήταν πασίγνωστη για τις υπέρογκες ανταμοιβές που απαιτούσε, όταν ζητούσαν τη γνώμη της.


Ο χρόνος περνούσε μέχρι που έφτασε η τελευταία μέρα κι ο βασιλιάς Αρθούρος δεν είχε άλλη επιλογή από το να επισκεφτεί τη γριά μάγισσα και να συμβουλευτεί τη γνώμη της. Η γριά δέχτηκε να απαντήσει αλλά μόνο με τον όρο να πάρει για άνδρα της το Gawain, τον πιο γενναίο από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης και καλύτερο φίλο του βασιλιά Αρθούρου!!!

Η ιδέα προκάλεσε φρίκη στο βασιλιά. Η γριά είχε μια γαμψή καμπούρα, ήταν απαίσια, είχε μόνο ένα δόντι, βρώμαγε σα βόθρος, συχνά, δε, έκανε κάτι χυδαίους θορύβους. Δεν είχε συναντήσει ποτέ του ένα τόσο απωθητικό ον. Αρνήθηκε να πληρώσει. Δεν μπορούσε να καταδικάσει τον καλύτερο του φίλο να επωμισθεί για λογαριασμό του ένα τόσο δυσβάστακτο φορτίο.

Ο Gawain, πληροφορήθηκε την πρόταση της μάγισσας και ζήτησε ακρόαση από το βασιλιά λέγοντάς του ότι καμία θυσία δεν ήταν για αυτόν τόσο μεγάλη προκειμένου να γλιτώσει τη ζωή του Βασιλιά του και της Στρογγυλής Τραπέζης κι ότι ήταν πρόθυμος να δεχτεί τη γριά για γυναίκα του.

Έτσι ανακοινώθηκε κι ο γάμος τους και η γριά απάντησε επιτέλους στο ερώτημα:
"Αυτό που θέλει στην πραγματικότητα μια γυναίκα είναι να είναι αφέντης της ζωής της".

Όλοι συμφώνησαν ότι από το στόμα της γριάς μάγισσας βγήκε μια πολύ μεγάλη αλήθεια κι ότι σίγουρα η ζωή του βασιλιά
δεν διέτρεχε πλέον κανέναν απολύτως κίνδυνο.
Όντως ο γείτονας βασιλιάς χάρισε στον Αρθούρο τη ζωή του και του εγγυήθηκε πλήρη ελευθερία.


Τι έγινε όμως με τον Gawain και τη γριά μάγισσα;

Ο Αρθούρος διακατέχετο από ανάμικτα συναισθήματα ανακούφισης και αγωνίας ενώ ο Gawain συμπεριφερόταν όπως πάντα με ευγένεια και γενναιοφροσύνη .
Η μάγισσα αντιθέτως επέδειξε τη χειρότερη συμπεριφορά. Έτρωγε με τα χέρια, ρευόταν, αεριζόταν κι έφερνε τους πάντες σε αμηχανία με τη συμπεριφορά της.
Την πρώτη νύχτα του γάμου ο Gawain ετοιμαζόταν να περάσει τη χειρότερη νύχτα της ζωής του, γενναίος όμως καθώς ήταν το πήρε απόφαση και εισήλθε στο συζυγικό δωμάτιο. Τότε διαπίστωσε πως τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη.

Μπροστά στα μάτια του, στο συζυγικό κρεβάτι ήταν ξαπλωμένη ημίγυμνη, η ομορφότερη γυναίκα που είχε δει ποτέ του. Ο Gawain έμεινε έκθαμβος. Όταν ξαναβρήκε μετά από λίγα λεπτά τη μιλιά του, ρώτησε τη μάγισσα τι ακριβώς της είχε συμβεί.

Η μάγισσα του απάντησε πως ήταν πολύ γλυκός κι ευγενικός μαζί της, όταν είχε την απωθητική της μορφή και γι' αυτό θέλησε να του δείξει και την άλλη της μορφή, την όμορφη, κι ότι τη μέρα θα είχε τη μία και τη νύχτα την άλλη.

Τον ρώτησε, λοιπόν, ποια από τις δύο μορφές επιθυμούσε να έχει τη μέρα και ποια τη νύχτα.

Τι οδυνηρό δίλημμα! Ο Gawain μπήκε σε σκέψεις. Τι να ήταν καλύτερο;
"Να έχει στο πλευρό του μια πανέμορφη γυναίκα τη μέρα, τότε που τον βλέπουν οι φίλοι του κι όλος ο κόσμος και μια κακάσχημη και απωθητική μπαμπόγρια τη νύχτα"
ή "να 'χει μια μπαμπόγρια τη μέρα και τη νύχτα να χαίρεται τη συντροφιά μιας τόσο πανέμορφης και γοητευτικής νεανίδος"; ; ;

Εσείς τι θα διαλέγατε;
Η τελική επιλογή του Gawain απέχει ένα κλικ στο παρακάτω κουμπί...
...αλλά μην απαντήσετε αν δεν επιλέξετε τη δική σας απάντηση..































Απάντηση

Ο Gawain είπε στη μάγισσα ότι θα την άφηνε αυτή να επιλέξει για τον εαυτό της. Μόλις το άκουσε αυτό, η μάγισσα του χαμογέλασε και του ανακοίνωσε ότι θα ήταν όμορφη όλη τη μέρα κι όλη τη νύχτα επειδή τη σεβάστηκε και την άφησε να είναι αφέντης του εαυτού της. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;

Δεν έχει σημασία αν η γυναίκα σου είναι όμορφη ή άσχημη, αν είναι έξυπνη ή χαζή αφού....

...κατά βάθος είναι πάντα μια μάγισσα!!

:!: :lol: :!:

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 04, 2009 11:56 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
Ένας βοσκός έβοσκε τα πρόβατά του σε μια ορεινή πλαγιά ενός απομακρυσμένου βουνού όταν ξαφνικά ένα ολοκαίνουργιο τζιπ cherroke εμφανίζεται μέσα από ένα σύννεφο σκόνης.

Ο οδηγός, ένας νεαρός άντρας ντυμένος με σακάκι Armani, παπούτσια Gucci, γυαλιά RayBan και γραβάτα YSL, βγάζει το κεφάλι του από το παράθυρο και ρωτάει τον εν λόγο βοσκό:

-Αν σου πω πόσα πρόβατα έχεις στο κοπάδι σου θα μου δώσεις ένα;

Ο βοσκός κοιτάει διερευνητικά τον οδηγό, και με χαρακτηριστική ηρεμία απαντά:

-Βεβαίως, αξίζει και μόνο να σε δω να προσπαθήσεις!

Ο νεαρός παρκάρει το τζιπ, βγάζει τον φορητό υπολογιστή, συνδέει το κινητό του, ανοίγει τη σελίδα της NASA, τρέχει το πρόγραμμα καθοδήγησης δορυφόρου με GPS, σκανάρει την περιοχή, εισάγει τα δεδομένα σε μια βάση ORACLE, κάνει export σε φύλλα του EXCEL και τέλος, αφού τα επεξεργάζεται με πολύπλοκους μαθηματικούς και στατιστικούς τύπους, βγάζει ένα report 107 σελίδων και λεει στον βοσκό:

-Έχεις ακριβώς 1586 πρόβατα!!!

Ο βοσκός, με την ίδια ηρεμία, απαντά:
-Σωστά απάντησες. Όπως συμφωνήσαμε μπορείς να πάρεις ένα πρόβατο.

Ο νεαρός άντρας κάνει την επιλογή του, βάζει το πρόβατο στο πίσω μέρος του τζιπ και ετοιμάζεται να φύγει.

Τότε ο βοσκός του λεει:

-Αν σου πω τι δουλειά κάνεις θα μου δώσεις πίσω αυτό που πήρες;

-Εντάξει, φαίνεται δίκαιο να σε αφήσω να προσπαθήσεις, απαντά ο οδηγός.

-Είσαι Σύμβουλος Επιχειρήσεων ! ! !

-Πράγματι! Πως το κατάλαβες; ρωτά ο νεαρός.

-Α! Εύκολα!! Εμφανίστηκες όταν κανείς δεν σε περίμενε και ενώ κανείς δεν σε κάλεσε!!
Θες να πληρωθείς για μια ερώτηση που ο ίδιος έθεσες και για την οποία ήξερα ήδη την απάντηση!!
Και πάνω απ' όλα ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕΣ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ!!!

:lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 09, 2009 9:22 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ


• Πρόσεχε τις σκέψεις σου. Γίνονται λόγια.

• Πρόσεχε τα λόγια σου. Γίνονται πράξεις.

• Πρόσεχε τις πράξεις σου. Γίνονται συνήθειες.

• Πρόσεχε τις συνήθειές σου. Γίνονται χαρακτήρας.

• Πρόσεχε τον χαρακτήρα σου. Γίνεται η μοίρα σου.

Φρανκ Άουτλω


Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα


ΒΡΕΣ ΧΡΟΝΟ για να. . .

...σκέπτεσαι. Είναι πηγή δύναμης

...παίζεις. Είναι το μυστικό της αιώνας νεότητας

...διαβάζεις. Είναι το πηγάδι της σοφίας

...προσεύχεσαι. Είναι η μεγαλύτερη δύναμη στη Γη

...αγαπάς και να αγαπιέσαι. Είναι ένα θεϊκό προνόμιο

...κάνεις φιλίες. Είναι ο δρόμος για την επιτυχία

...γελάς. Είναι η μουσική της ψυχής

...δίνεις. Είναι δύσκολοι καιροί για να είσαι ατομιστής

...δουλεύεις. Είναι η τιμή της επιτυχίας

Εικόνα Εικόνα



ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ

Η δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό.

• Η τιμή χωρίς την αγάπη σε κάνει ψηλομύτη.

• Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο.

• Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο.

• Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό.

• Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό.

• Η ανατροφή χωρίς την αγάπη σε κάνει ατίθασο.

• Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό.

• Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή.

• Η τάξη χωρίς την αγάπη σε κάνει σχολαστικό.

• Η γνώση χωρίς την αγάπη σε κάνει τυραννικό.

• Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη.

• Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό.


Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα


ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΡΙΜΟΣ

Ώριμος είναι:
1. Εκείνος που ευχαρίστως ακούει μια παρατήρηση.

2. Εκείνος που δέχεται μια κριτική.

3. Εκείνος που παραδέχεται τις ελλείψεις του.

4. Εκείνος που αναγνωρίζει τα ελαττώματά του.

5. Εκείνος που εγκαταλείπει μια λανθασμένη παλιά πεποίθηση.

6. Εκείνος που αναγνωρίζει για ποιο πράγμα είναι ικανός.

7. Εκείνος που κάνει εκείνο που είχε πάντοτε φοβηθεί.

8. Εκείνος που συνέρχεται μετά από ένα τρομερό κτύπημα.

9. Εκείνος που τα παθήματα τού γίνονται μαθήματα.

10. Εκείνος που αντιλαμβάνεται ότι είναι πάντα μόνος.


Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα Εικόνα

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Φεβ 07, 2009 6:06 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
Ένας τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών
κλήθηκε να επισκευάσει ένα μεγάλο και πολυσύνθετο κομπιούτερ...
... Ένα κομπιούτερ που άξιζε πάνω από 12 εκατομμύρια ευρώ.

Ο τεχνικός, κάθισε μπροστά στην οθόνη , πάτησε 1-2 πλήκτρα,
κούνησε το κεφάλι του, μουρμούρισε κάτι στον εαυτό του και έσβησε τον υπολογιστή.
Μετά έβγαλε ένα μικρό κατσαβίδι από την τσέπη του
και γύρισε κατά μιάμιση στροφή μία μικροσκοπική βίδα.
Ύστερα, άνοιξε τον υπολογιστή και διαπίστωσε ότι λειτουργούσε τέλεια.

Ο πρόεδρος της εταιρίας ικανοποιημένος απόλυτα προσφέρεται να πληρώσει
τον τεχνικό άμεσα.
«Πόσα σας χρωστάω;» ρώτησε.
«Είναι 1000 ευρώ» απάντησε ο τεχνικός.
"1000 ευρώ!!;; 1000 ευρώ για λίγα λεπτά δουλειάς;;
1000 ευρώ για να γυρίσετε μια βίδα;;
Καταλαβαίνω πως ο υπολογιστής αξίζει 12.000.000 ευρώ,
όμως 1000 ευρώ μου φαίνονται πάρα πολλά!!
Θα τα πληρώσω μόνο όταν μου στείλετε
αναλυτικό λογαριασμό που να δικαιολογεί αυτό το ποσό».

Ο τεχνικός συμφώνησε και έφυγε.


Το επόμενο πρωί , ο πρόεδρος λαμβάνει το τιμολόγιο ,
το διαβάζει προσεχτικά , κουνάει το κεφάλι του και το εξοφλεί αμέσως,
χωρίς διαμαρτυρίες .
Το τιμολόγιο έγραφε:

Παροχές υπηρεσιών:
- Στρίψιμο βίδας: € 1
- Γνώση του ποια βίδα ήθελε στρίψιμο: € 999

ΘΥΜΗΣΟΥ:
Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ
ΑΝΑΛΟΓΗ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ.


Εικόνα Εικόνα

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Απρ 08, 2009 6:46 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα
γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες.
Το κρεβάτι του βρισκότανε ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία
και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.

Οι άντρες κατέληξαν να μιλάν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους ,τις δουλειές τους ,την θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.

Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει γι' αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.
Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από μακριά.
Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας ,μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.

Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν μέσα το να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο . Άρχισε να αποστρέφεται στον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.

Ένα πρωινό σε μια επίσκεψη της νοσοκόμας στο δωμάτιο βρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.
Μετά από ένα χρονικό διάστημα για να μην θεωρηθεί και απρέπεια ο άντρας ζήτησε να μετακινηθεί στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο .Εκείνη με πολύ προθυμία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος . Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει μια ματιά στον έξω κόσμο. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.
Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος !

Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: πώς μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περίγραψε; Πως μπορούσε να μου μιλάει για τόσο ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;
Και η νοσοκόμα του απάντησε : Ω θεέ μου........δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός ; Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο! Ίσως ήθελε απλά να σας ενθαρρύνει!!

Aν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι ,πιθανότατα να χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες σε αυτά που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν
:!: :!:

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Τι είναι ο Έλληνας;
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 25, 2009 11:34 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Δεκ 26, 2007 9:36 pm
Δημοσιεύσεις: 374
Τοποθεσία: Ιωάννινα
Η εφημερίδα «Κόσμος» της Ουάσιγκτον , τον Ιούλιο του 1931, προκήρυξε διαγωνισμό για τον ευστοχότερο χαρακτηρισμό ενός λαού. Το πρώτο βραβείο , με ομόφωνη απόφαση της επιτροπής απέσπασε ο δικαστής Κέιν για το χαρακτηρισμό του Έλληνα. Ο χαρακτηρισμός είχε περίπου ως εξής:
Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας αποκαλύφθηκε ο Έλληνας εξαρχής κατώτερος των περιστάσεων , αν και κατείχε τα πρωτεία από άποψη διανοητική.
Ο Έλληνας είναι :
Ευφυέστατος, αλλά και αλαζόνας.
Δραστήριος , αλλά και αμέθοδος.
Φιλότιμος, αλλά και γεμάτος προλήψεις.
Ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής.
Έχτισε τον Παρθενώνα και τον άφησε αργότερα να μεταβληθεί σε ερείπια.
Ανέδειξε το Σωκράτη σωφότατο για να τον καταδικάσει να πιει το κώνειο.
Θαύμαζε το Θεμιστοκλή και τον εξόρισε.
Ανακήρυξε δίκαιο τον Αριστείδη , αλλά τον εξοστράκισε.
Δημιούργησε το Βυζάντιο και το άφησε να πέσει στους Τούρκους.
Έκανε την επανάσταση του 1821 και τη διακινδύνευσε.
Κάλεσε τον Καποδίστρια και τον δολοφόνησε.
Δημιούργησε το 1909 και το λησμόνησε.
Τριπλασίασε την Ελλάδα και την εξέθεσε στον κίνδυνο να την χάσει.
Κόβεται τη μια στιγμή για την αλήθεια και την άλλη στιγμή μισεί αυτόν που αρνείται να υπηρετήσει το ψέμα.
Παράδοξο πλάσμα , ατίθασο, ημίκακο, αβέβαιων διαθέσεων, σοφόμωρο και εγωπαθές.
Αν θέλετε θαυμάστε τον. Αν προτιμάτε , λυπηθείτε τον. Κι αν μπορείτε, τέλος πάντων, ταξινομήστε τον.

Διαφωνεί κανείς;
8)

_________________
Ο Κυνηγός είναι ένας αδικημένος φυσιολάτρης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Ιουν 02, 2009 11:45 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Δεκ 26, 2007 9:36 pm
Δημοσιεύσεις: 374
Τοποθεσία: Ιωάννινα
Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος
του τον έσωσε. Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε : όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.Γιατί? Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.
Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».
ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.

_________________
Ο Κυνηγός είναι ένας αδικημένος φυσιολάτρης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιουν 03, 2009 8:37 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί Μάιος 27, 2008 11:05 am
Δημοσιεύσεις: 93
Τοποθεσία: Μπραχάμι
Κυροχρήστος Δημήτριος έγραψε:
Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος
του τον έσωσε. Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε : όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.Γιατί? Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.
Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».
ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.



Πολύ Καλό!!!!!!!

_________________
Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ ΤΟΥΣ.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Ιουν 13, 2009 11:06 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
Είναι ο Nick Vujicic από την Μελβούρνη..
Όλοι "πέφτουμε" κάποια στιγμή, σκοντάφτουμε σε εμπόδια..
Μα η ζωή δεν σταματά, γιατί η ζωή ελπίζει
..

:!: :!:

_________________
Aquila non capit muscas


Τελευταία επεξεργασία από Ιππολύτη και Σάβ Αύγ 08, 2009 12:32 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 19, 2009 6:20 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
Οι Δύο Λύκοι
Ένα βράδυ ένας γέρος μίλησε στον εγγονό του
για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.


Είπε:"Παιδί μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δύο "λύκων"
που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.
Ο ένας "λύκος" είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η
θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία,
η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα,
τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος "λύκος" είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η
αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη,
η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η
γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και
η πίστη στον Άνθρωπο."

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά
ρώτησε τον παππού του: "Ποιος λύκος νικάει;"

Ο γέρος απάντησε απλά:
"Αυτός που ταΐζεις!"

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Αύγ 20, 2009 1:25 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί Ιούλ 14, 2009 9:34 pm
Δημοσιεύσεις: 2484
Τοποθεσία: ΚΥΚΛΑΔΕΣ
Στην Ελλάδα, κοιτίδα των τεχνών και των σφαλμάτων, όπου το μεγαλείο και η ανοησία

του ανθρωπίνου πνεύματος ξεπέρασαν κάθε μέτρο.

Βολταίρος

_________________
Εικόνα
http://cazador1.blogspot.com/


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Δεκ 27, 2009 8:56 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Δεκ 26, 2007 9:36 pm
Δημοσιεύσεις: 374
Τοποθεσία: Ιωάννινα
«Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει είναι που ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη.»! (Διονύσης Σαββόπουλος)
Ελευθέριος Ανευλαβής

Οι καλοί δεν νικήθηκαν γιατί ήταν καλοί,
Αλλά γιατί ήταν ανήμποροι.
Μπρεχτ.

Ονειρεύομαι πατρίδα περήφανη, που μας χωρά όλους μέσα της. Να την αγαπάμε κι όχι να την καπηλευόμαστε, ανεμίζοντας, της λέξης το κουφάρι, αδειανό πουκάμισο, τρύπια σημαία να την καίνε τ΄ αλητόπαιδα και να την πορνεύουν οι πατριδέμποροι.
Μια πατρίδα, που δεν θα την βρωμίζουν οι άχρηστοι καπάτσοι υπομείονες (χαφιέδες), πατώντας τους άξιους και άδολους• ούτε, θα την προδίδουν οι μίσθαρνοι αδερφοφάγοι, ντόπιοι εφιάλτες• οι λιποτάκτες της κρίσιμης ώρας. Μια πατρίδα που οι πρόγονοι, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, μας την παρέδωσαν «ελευθέραν δι’ αρετήν: ένεκα της ανδρείας των» και ελεύθερη, απ’ όλες τις δουλείες, να την αφήσουμε και μείς στα παιδιά μας. Κι ας εκβιάζουν τα δολερά, αργυρώνητα παγκόσμιοποιημένα κοράκια.
«Η Ελλάδα με την αρετή κατορθώνει να αντιμάχεται τη φτώχια και την σκλαβιά: Αρετή διαχρεωμένη η Ελλάς την τε πενίην απαμύνεται και την δεσποσύνην», φωνάζει ο Ηρόδοτος μέσα από τους αιώνες. Κι ίδιος συμπληρώνει: «Τους Έλληνες ενωμένους είναι δύσκολο να τους νικήσουν ακόμα κι αν όλοι οι άλλοι μαζευτούν μαζί: Κατά μεν το ισχυρόν Έλληνας ομοφρονέοντας … χαλεπούς είναι περιγίγνεσθαι και άπασι ανθρώποισι».
Ονειρεύομαι νέους, ολόφωτους, αλήτες της σκέψης, που ανοίγουν πανιά για το ουράνιο τόξο της ανιδιοτέλεια και της ακριβής ελευθερίας, εξοργισμένοι με τον πλανήτη των ηλιθίων, που εξαθλιώνει τους στερημένους και αποβλακώνει αυτούς που σκέφτονται με την κοιλία τους.
Νέους, που καίνε την καρδιά τους, όχι την πόλη τους, καύσιμο για το ολόφωτο ταξίδι τους, κι όχι καύσιμο μίσους, για μια κοινωνία που τους ξέχασε. Που τους φέρεται σαν μητριά κακή. Και δικαιολογημένα τη μισούν, με το μίσος της προδομένης αγάπης.
Νέους με τον ιδρώτα της προσπάθειας στα χείλη και την πρώιμη ρυτίδα της ευθύνης στο μεσόφρυδο.
Όχι νεσκαφεδορουφήχτρες, φραπεδόμαγκες, φρεντοφλώρους και τουρμποανόητους, ιντερνετοηλίθιους, αργόσχολους υπαλλήλους της ρουτίνας και του συρμού. Με IQ τηλεθέασης και λόγο νέο-νεάντερταλ, «πολιτισμένου».
Ονειρεύομαι παιδιογέροντες, που ώριμοι, γεραροί και όχι γερασμένοι, εξακολουθούν να δικαιώνουν το μέλλον και την πρόοδο, ό,τι είναι, αληθινά, καινούργιο και να αθωώνουν το παρελθόν, με μεγαλοψυχία. Γιατί γνωρίζουν πως το παρελθόν είναι η μαμή του αύριο. Το παρόν, μια στιγμή μοναχά είναι «κι αν πρόλαβες είδες», κατά πως λέει ο Ελύτης.
Παιδιογέροντες, που ζούνε τη ζωή, για να μην αφήσουν «τίποτα στον θάνατο παρά μόνο τις στάχτες» τους, όπως φωνάζει ο Ζορμπάς ο Έλληνας του Καζαντζάκη.
Παιδιογέροντες, που είναι αιρετικοί, δηλαδή, παραμένουν γνήσιοι και ειλικρινείς και όχι αρτηριοσκληρωμένα ανθρωπάρια στα πρόθυρα εγκεφαλομαλάκυνσης, από την αδράνεια και τη βαρεμάρα. «Γέρων δε Έλλην ούκ έστιν. Νέοι εστέ τα ψυχάς πάντες», φωνάζει ο Πλάτων.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που στέκονται, πάντα, γενναίοι και δυνατοί, μονάχοι μέσα στην «απέραντη ερημία του πλήθους», του Αναγνωστάκη. «Πάντα ύποπτοι για την ομάδα, σαν την αλήθεια», όπως γράφει ο Άρης Αλεξάνδρου. Ανθρώπους, που σκορπάνε, μεγαλόκαρδα, την καρδιά τους όχι για να δώσουν ελεημοσύνη ενοχής, αλλά για να πάρουν από το βάρος της δυστυχίας του ανθρώπου.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που βάζουν φωτιά στα ηλίθια αυτονόητα, χωρίς να λογαριάζουν την ποινή του εμπρηστή. Γιατί ο Προμηθέας δεν πέθανε εντός τους. Και κραυγάζει, ο δεσμώτης, καρφωμένος στον βράχο του Καυκάσου: «Ποιο λίγο κι απ’ το τίποτα με μέλει εμένα ο Δίας: Εμοί δ’ έλασσον Ζηνός ή μηδέν μέλει.».
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που όχι μόνον δεν φθονούν όσους βαθυπλουτίζουν, μα τους απεχθάνονται, γιατί ξέρουν το: «Ουθείς επλούτησε ταχέως δίκαιος ων», του Μενάνδρου, και το: «Ουκ έστι, μη αδικούντα, πλουτείν», του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Και επίσης ξέρουν, πως «δεν φύτρωσε χειρότερη εφεύρεση στον κόσμο σαν το χρήμα.
Αυτό γκρεμίζει πόλεις, ανθρώπους ξεσπιτώνει… μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης και να κατέχει μύριες όσες βρομιές: Ουδέν γαρ ανθρώποισιν οίον άργυρος κακόν νόμισμ’ έβλαστε. Τούτο και πόλεις πορθεί… πανουργίας δ’ έδειξεν ανθρώποις έχειν και παντός έργου δυσέβειαν ειδέναι», όπως διδάσκει ο Σοφοκλής.
Ανθρώπους, που για ανεκτίμητο θησαυρό έχουν τη καθαρή καρδιά τους και τη μεγάλη τους ψυχή. Και πορεύονται, αταλάντευτοι, τον δρόμο προς την πύλη της δικαιοσύνης. «Εν δικαιοσύνη συλλήβδην πασ’ αρετή.». (Θεόγνις).
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που κι αν τους στήνουν καρτέρι στον δρόμο οι ύαινες, που κι αν τους επιβουλεύονται τόσοι και τόσοι, αυτοί όρθιοι, με τον ορθό λόγο στα χείλη και την φλόγα της αγάπης στην καρδιά, κάνουν τις ύπουλες, σαρκοβόρες ύαινες να λουφάξουν.
Ανθρώπους, που αποκτούν τους φίλους τους όχι ευεργετούμενοι από αυτούς, αλλά ευεργετώντας τους. «Κτώμεθα γαρ τους φίλους ουκ ευ πάσχοτες αλλά δρώντες», λέει ο Περικλής στον επιτάφιο λόγο του.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που ξέρουν, πως αυτός ο κόσμος, «ο μικρός ο μέγας, του Ελύτη, είναι μοναδικός και ο μοναδικός μας κόσμος, τον οποίον, η σκέψη μας, που τον περιέχει, τον ξανοίγει στο άπειρο του ουρανού και του Θεού. Του Θεού, που μας περιέχει και τον περιέχουμε, Θεοδόχοι, εμείς, του εντός μας Θεού, ως Λόγο. «Και Θεός ην ο Λόγος» (Ιωάννης ο Ευαγγελιστής).
Ανθρώπους, που δεν είναι λιποτάκτες του πνεύματος και της αληθινής ζωής, για να επαιτούν μιαν άλλη ζωή, κάπου αλλού, στο αόρατο μέλλον. Που «μισούν όχι αυτούς που τους πήραν τον ουρανό αλλά αυτούς που τους στέρησαν τη γη». Που ξέρουν πως: «Θεοί κι οξαποδώ, κει δεν είναι παρά δω». Πως: «Αλλιώς δεν είν' ο αληθινός κι αλλιώς ο ψεύτικος ντουνιάς», κατά πως λέει ο Βάρναλης.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που θαρραλέα και τίμια λένε: δεν σε ξέρω, μπορεί να είμαστε συνταξιδιώτες, μα αυτό δεν μας κάνει ίδιους. Ποτέ δε σε είδα στη γειτονιά των ονείρων μου και απ' την οδό των πόθων μου δεν πέρασες ποτέ. «Όχι δεν πιάνω το χέρι σου. Θα κλέψεις το σχήμα του δικού μου», φωνάζουν μαζί με τον Μανόλη Αναγνωστάκη.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που ξέρουν πως ποτάμι είναι ο άνθρωπος και τρέχει πάντα προς τη μεγάλη θάλασσα, τη στοργική του μάνα, που θα τον αγκαλιάσει ξεπλένοντας τους ρύπους της ζωής. «Πλυνέουσα τα ρερυπωμένα» (Οδύσσεια). Και με το σύννεφο της βροχής, ξανανιωμένον, θα τον βρέξει μες’ την καινούργια του πηγή.
«Μάνα μου όλα τελειώνουν κι όλα γίνονται ξανά, όμως τούτη η θητεία δεν τελειώνει πουθενά», όπως τραγουδάει ο δικός μας Νιόνιος, των εκδρομέων του εξήντα και, τώρα, δρομέων των εξήντα και... .
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που δεν θέλουν να χειροκροτούν, ούτε θέλουν να χειροκροτούνται, γιατί σιχάθηκαν και τους παλαμακιστές (αυτοί που χτυπάμε παλαμάκια) και τους παλαμακιζόμενους (αυτοί που τους χτυπάνε παλαμάκια).
Ανθρώπους, που προχώρησαν πολύ μπροστά, από τον μέσο όρο και δεν ανήκουν πουθενά, παρά μόνο στον Άνθρωπο και σε ανθρώπους άξιους, για το ανθρώπινο όνομα. «Ανέβηκαν ψηλά, πολύ ψηλά. Δύσκολο πια να χαμηλώσουνε». Να ζήσουνε σκλάβοι της συνήθειας, σε μιαν επίπεδη πεδιάδα. «Οι διαλεχτοί των κριμάτων», του Οδυσσέα Ελύτη.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που κρατούν αναμμένη τη δάδα της γνώσης. Που ξέρουν πως η γνώση είναι μεταδοτική και την μεταδίδουν, για να φωτίζει το μυαλό, χωρίς να καίει την καρδιά και να κάνει στάχτη την ψυχή. «Είθε να γίνεις αυτός που είσαι μαθαίνοντας: Γένοι’ οίος εσσί μαθών», τραγουδάει ο Πίνδαρος.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που σταυρωμένοι «πάνω στον σταυρό της εσταυρωμένης συνείδησης, της οποίας ο σταυρός είναι η αμφιβολία» κατά τον Γιάσπερς, με απελπισία: «άπω ελπίδα» του Ελύτη, ελπίζουν. Μην απελπίζεστε ο ένας ληστής δίπλα στο Σταυρό σώθηκε. Απελπιστείτε ο ένας χάθηκε. Ανθρώπους ζωντανούς αγκαλιά με το θάνατο, στο περήφανο, αλλόκοτο, ζευγάρι του μυστηρίου της ζωής.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που οδυσσεύουν (οδυσσεύω: περιπλανιέμαι στη θάλασσα σαν τον Οδυσσέα. Δικός μου νεολογισμός.) τις θάλασσες της ζωής, με νήπιους συντρόφους, αντάμα. Δεν ξέρουν αν θα φτάσουν στην Ιθάκη τους. Όμως αυτήν έχουν μοναδικό ιδανικό σκοπό, γιατί ξέρουν, πως μόνο κυνηγώντας το ιδανικό μπορούν να προσεγγίσουν το πραγματικό. Κι’ ας τους προδίδουν οι νήπιοι σύντροφοι, οπαδοί του κοπαδιού του μέσου ορού.
Ονειρεύομαι ανθρώπους, που πολεμούν την αυθαιρεσία της εξουσίας και ξέρουν, πάντα αγενείς προς την εξουσία, πως η αυθαιρεσία της εξουσίας υπάρχει όσο την αποδέχεσαι. Και αποδεχόμενος την νομιμοποιείς.
Ονειρεύομαι…
«Μετά την επικράτησιν της … επαναστάσεως στήθηκε … χάλκινος ανδριάς του… . Όμως, καθώς τις νύχτες … ο σφοδρός άνεμος που φυσούσε ανατάραζε με βία την ρεντικότα … ο προκαλούμενος θόρυβος ήτανε τόσο .. εκκωφαντικός, που στεκόταν αδύνατο να κλείση κανείς μάτι …
Έτσι οι κάτοικοι εζήτησαν και, δια καταλλήλων ενεργειών, επέτυχαν την κατεδάφιση του μνημείου...
Τι ζητούσες στη Λάρισα, Συ, Ένας Υδραίος;» (Νίκος Εγγονόπουλος)
Ονειρεύομαι, …
τον Άνθρωπο, μέσα στην απελπισία, μια «άπω ελπίδα»,
«Για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση» (Γ. Ρίτσος).
«Θαρσείν χρη• αύριον έσσετ’ άμεινον
Θάρρος• το αύριο θα είναι καλύτερο»
Θεόκριτος
(ελευθερίως, παραφρασμένος)

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=88714&cid=21

_________________
Ο Κυνηγός είναι ένας αδικημένος φυσιολάτρης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 10, 2010 1:56 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της και πως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη.
Δεν ήξερε πώς να διορθώσει κάποια λάθη και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει.
Είχε κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο νέο προέκυπτε.
Η μητέρα της την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το καθένα σε δυνατή φωτιά.
Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει.
Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο έβαλε αυγά, και στο τελευταίο έβαλε κόκκους καφέ.
Τα άφησε λίγο να βράσουν, χωρίς να πει ούτε μια λέξη. Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα μάτια της κουζίνας.
Έβγαλε τα καρότα έξω απ΄το νερό και τα έβαλε σ'ένα μπωλ.
Έβγαλε τα αυγά έξω και τα έβαλε σ'ένα μπολ. Μετά έβαλε και τον καφέ σε ένα φλιτζάνι.
Γυρνώντας στην κόρη της την ρώτησε: "πες μου τι βλέπεις".
"Καρότα, αυγά και καφέ", της απάντησε η κόρη.
Η μητέρα της την έφερε πιο κοντά και της ζήτησε να αγγίξει τα καρότα. Το έκανε και παρατήρησε ότι ήταν μαλακά.
Μετά η μητέρα ζήτησε απ΄την κόρη της να πάρει ένα αυγό και να το σπάσει.
Αφού έβγαλε τα τσόφλια, παρατήρησε ότι το αυγό ήταν σφιχτό.
Στο τέλος, η μητέρα ζήτησε απ΄την κόρη της να πιει μια γουλιά απ΄τον καφέ.
Η κόρη χαμογέλασε καθώς μύρισε το πλούσιο άρωμά του.
Μετά ρώτησε: "τι σημαίνουν όλα αυτά μητέρα;".
Η μητέρα της της εξήγησε ότι το καθένα απ΄αυτά τα διαφορετικά αντικείμενα
είχε αντιμετωπίσει τις ίδιες συνθήκες, δηλαδή βραστό νερό.
Το καθένα όμως αντέδρασε διαφορετικά.
Το καρότο αρχικά μπήκε μέσα στο νερό δυνατό και σκληρό.
Εντούτοις, εφόσον τοποθετήθηκε στο βραστό νερό, μαλάκωσε και έγινε αδύναμο.
Το αυγό ήταν εύθραυστο. Το λεπτό εξωτερικό του περίβλημα είχε προστατέψει το υγρό εσωτερικό του,
αλλά μετά την τοποθέτησή του σε βραστό νερό, το εσωτερικό του σκλήρυνε.
Όμως οι κόκκοι του καφέ ήταν μοναδικοί. Μετά την τοποθέτησή τους σε βραστό νερό, άλλαξαν το νερό.
"Ποιο απ΄αυτά είσαι εσύ;" ρώτησε την κόρη της.

"Όταν η δυσκολία χτυπάει την πόρτα μας, πώς ανταποκρινόμαστε;
Είμαστε σαν το καρότο που φαίνεται δυνατό,
αλλά με τον πόνο και τις δυσκολίες λυγίζουμε, μαλακώνουμε και χάνουμε τη δύναμή μας;
Είμαστε σαν το αυγό που ξεκινάει με μαλακή καρδιά,
αλλά αλλάζει με τη θερμότητα; Μήπως είχαμε "υγρό" πνεύμα, αλλά μετά από έναν θάνατο,
έναν χωρισμό, μία οικονομική δυσκολία ή μια άλλη δοκιμασία σκλήρυναμε;
Μήπως το περίβλημά μας εξακολουθεί να μοιάζει το ίδιο, αλλά μέσα μας έχουμε γίνει πικροί και σκληροί;;
Ή μήπως είμαστε σαν τον κόκκο του καφέ;
Ο κόκκος στην πραγματικότητα αλλάζει το καυτό νερό,
δηλαδή τις ίδιες τις συνθήκες που προκαλούν τον πόνο.
Όταν το νερό ζεσταίνεται, απελευθερώνει το άρωμα και τη γεύση του καφέ,
δηλαδή όταν τα πράγματα δεν είναι στα καλύτερά τους, εμείς γινόμαστε καλύτεροι και αλλάζουμε όσο μπορούμε την κατάσταση γύρω μας.
Η ζωή μας ας είναι σαν ένα μυρωδάτο φλιτζάνι καφέ!!

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 10, 2010 3:48 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Δεκ 26, 2007 9:36 pm
Δημοσιεύσεις: 374
Τοποθεσία: Ιωάννινα
Μας χαρμάνιασες Ιππολύτη! :P

_________________
Ο Κυνηγός είναι ένας αδικημένος φυσιολάτρης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 10, 2010 7:01 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 01, 2008 9:18 pm
Δημοσιεύσεις: 777
:D Δημήτρη, κερνάω
Συνημμένο:

ελληνικό φρεσκοκομμένο!!

Για όποιον προτιμά αμερικάνικους, ας ρίξει κέρμα στο μηχάνημα..
:lol:
http://www.cartoline.it/pics/_zoom_flash.htm?immagine=scherzi_150404_01.swf

_________________
Aquila non capit muscas


Κορυφή
 Προφίλ  
 


Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 3 από 5   [ 69 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  



cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Mods Βάση δεδομένων
610nm Style by Daniel St. Jules of Gamexe.net

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com
phpBB SEO
Portal XL 5.0 ~ Plain 0.2
Create a Forum | Terms of Service | Privacy Policy | Report the forum