Αλλαγή γραμματοσειράς

www.gpeppas.gr

Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 1 από 1   [ 6 Δημοσιεύσεις ]
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: ΚΥΝΗΓΙ Η ΠΟΙΗΣΗ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 20, 2012 8:40 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Πέμ Ιαν 05, 2012 7:28 pm
Δημοσιεύσεις: 425
Τοποθεσία: ΚΑΒΑΛΑ
Οι αραβες φιλοσοφοι υποστηριζαν ότι ενας ανδρας για να είναι ευτυχισμενος πρεπει να εχει 4 απλα πραγματα ένα ωραιο φαγητο,ένα καλο κρασι,μια θερμη γυναικα,και ένα ομορφο ποιημα.Αποφασισα λοιπον να ψαξω να βρω ομορφα ποιηματα που θα με ολοκληρωναν ως ανδρα μιας και τα αλλα τρια συστατικα της ευτυχιας τα εχω (δοξα τον θεο).Εψαξα πολυ,διαβασα αρκετα,αλλα ο ποιητης δεν με καλυψε πληρως.Αρχισα να ανησυχω,που θα βρω αυτό το ποιημα για να νιωσω πληρης? διαβασα ξανα εκατσα και σκεφτηκα πολύ και τοτε εφυγε η ομιχλη από τα ματια μου.
Εχω περπατησει στο κοκκινο χαλι του δασους πανω στα νεκρα φυλλα του μεσε κυνηγωντας το πουλι με τα βελουδινα ματια.
Ειδα τον ηλιο να ανατελει κοκκινος μεσα από την θαλασσα,απλωσα το χερι μου και επιασα το φεγγαρι του σεπτεμβρη όταν ολογιωμο περνουσε το ξημερωμα απ την απεναντι κορφη.Ακουσα το αηδονι,τον λαλο της βουνησιας,τους ηχους του βαλτου όταν η υγρασια μου τρυπουσε το κορμι.Το φτερο της φασσας μεσα στην ομιχλη,την απολυτη ησυχια του δασους όταν το χιονι επεφτε πυκνο,ενιωσα την μανια του βορια στα μαγουλα μου πανω σε μια ψηλη κορφη καιηπια το γλυκο νερο μιας πηγης όταν η καψα του αυγουστου εκανε την πετρα κοκκινη.
Μυρισα την ριγανη,το θυμαρι και τα ασπρα κρινακια που βιαζονται να βγουν μεσα από το λειωμενο χιονι
Χορτασα σε μια βρυση με δυο φετες ψωμι ένα ξερο κρεμυδι και μια χουφτα ελιες παρεα με τον φιλο μου τον γιωργη.ξεχασα λυπες και οι χαρες μεγαλωσαν πινωντας ένα ποτηρακι τσιπουρο μαζι του.
Ένα ζωντανο εκανε την καρδια μου να χυπησει με δυναμη και την αδρεναλινη να κυλησει στις φλεβες μου σαν το πιο δυνατο ναρκωτικο,ο σκυλος μου.
Δεν χρειαζεται να ψαξω άλλο για να βρω το ποιημα που θα με ολοκληρωσει.Ειμαι κυνηγος την ποιηση την ζω.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΚΥΝΗΓΙ Η ΠΟΙΗΣΗ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 20, 2012 9:23 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί Ιούλ 14, 2009 9:34 pm
Δημοσιεύσεις: 2484
Τοποθεσία: ΚΥΚΛΑΔΕΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΖΕΡΒΑΣ έγραψε:
Οι αραβες φιλοσοφοι υποστηριζαν ότι ενας ανδρας για να είναι ευτυχισμενος πρεπει να εχει 4 απλα πραγματα ένα ωραιο φαγητο,ένα καλο κρασι,μια θερμη γυναικα,και ένα ομορφο ποιημα.Αποφασισα λοιπον να ψαξω να βρω ομορφα ποιηματα που θα με ολοκληρωναν ως ανδρα μιας και τα αλλα τρια συστατικα της ευτυχιας τα εχω (δοξα τον θεο).Εψαξα πολυ,διαβασα αρκετα,αλλα ο ποιητης δεν με καλυψε πληρως.Αρχισα να ανησυχω,που θα βρω αυτό το ποιημα για να νιωσω πληρης? διαβασα ξανα εκατσα και σκεφτηκα πολύ και τοτε εφυγε η ομιχλη από τα ματια μου.
Εχω περπατησει στο κοκκινο χαλι του δασους πανω στα νεκρα φυλλα του μεσε κυνηγωντας το πουλι με τα βελουδινα ματια.
Ειδα τον ηλιο να ανατελει κοκκινος μεσα από την θαλασσα,απλωσα το χερι μου και επιασα το φεγγαρι του σεπτεμβρη όταν ολογιωμο περνουσε το ξημερωμα απ την απεναντι κορφη.Ακουσα το αηδονι,τον λαλο της βουνησιας,τους ηχους του βαλτου όταν η υγρασια μου τρυπουσε το κορμι.Το φτερο της φασσας μεσα στην ομιχλη,την απολυτη ησυχια του δασους όταν το χιονι επεφτε πυκνο,ενιωσα την μανια του βορια στα μαγουλα μου πανω σε μια ψηλη κορφη καιηπια το γλυκο νερο μιας πηγης όταν η καψα του αυγουστου εκανε την πετρα κοκκινη.
Μυρισα την ριγανη,το θυμαρι και τα ασπρα κρινακια που βιαζονται να βγουν μεσα από το λειωμενο χιονι
Χορτασα σε μια βρυση με δυο φετες ψωμι ένα ξερο κρεμυδι και μια χουφτα ελιες παρεα με τον φιλο μου τον γιωργη.ξεχασα λυπες και οι χαρες μεγαλωσαν πινωντας ένα ποτηρακι τσιπουρο μαζι του.
Ένα ζωντανο εκανε την καρδια μου να χυπησει με δυναμη και την αδρεναλινη να κυλησει στις φλεβες μου σαν το πιο δυνατο ναρκωτικο,ο σκυλος μου.
Δεν χρειαζεται να ψαξω άλλο για να βρω το ποιημα που θα με ολοκληρωσει.Ειμαι κυνηγος την ποιηση την ζω.

Eξαιρετικό :!: :!: :!: :!:

_________________
Εικόνα
http://cazador1.blogspot.com/


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΚΥΝΗΓΙ Η ΠΟΙΗΣΗ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 21, 2012 9:35 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Μαρ 14, 2012 11:00 am
Δημοσιεύσεις: 11
Πολύ καλό :D


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΚΥΝΗΓΙ Η ΠΟΙΗΣΗ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 21, 2012 9:41 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Μαρ 14, 2012 11:00 am
Δημοσιεύσεις: 11
Αν και υπάρχει στην σελίδα τοβάζω και εδώ νομίζω τεριάζει ιδιαίτερα :D


«Μανία και Χαρά του Κυνηγίου»


Κώστας Ουράνης - Το κυνήγι ως ποίηµα


«Κάθε κυνηγετική περίοδο τα δασαρχεία µας εκδίδουν, όπως διάβασα κάπου, 100.000 κυνηγετικές άδειες. Είµαι ένας από τις αυτές τις 100.000 κυνηγούς και µπορώ να πω µαζί µε τον Ουγκώ ότι “και ένας ακόµα να ’µενε, αυτός θα ήµουν εγώ”. Γιατί δεν αγαπώ απλώς το κυνήγι, έχω το πάθος του. Και το πάθος αυτό είναι τόσο περισσότερο δυνατό κι αποκλειστικό, όσο είναι όψιµο. Με κατάλαβε άξαφνα κι απροσδόκητα “Nel mezzo del cammin” (στη µέση της διαδροµής) του βίου µου. Δεν λένε ότι τα όψιµα πάθη είναι τα πιο σφοδρά, τα πιο κυριαρχικά;
Ισαµε πριν από µερικά χρόνια το κυνήγι ήταν ότι µ’ ενδιέφερε λιγότερο, σήµερα ότι µ’ ενδιαφέρει περισσότερο. Μ’ απορρόφησε ολόκληρο. Οπως η Περσεφόνη ζούσε το µισό χρόνο στον Αδη και το άλλο µισό πάνω στη γη, έτσι κι εγώ αισθάνοµαι ότι ζω όσο κρατάει η κυνηγετική περίοδος και τον άλλο καιρό περιµένω, σ’ ένα είδος νάρκης, τον ξαναερχοµό της.


Δεν κάνω παρά σχέδια κυνηγετικά.


Τα όνειρά µου είναι κυνηγετικά. Να πάω στην Αφρική να σκοτώσω χοντρό κυνήγι ή στο Δέλτα του Δούναβη που είναι η ζούγκλα των υδροβίων πουλιών.

Δεν µετακινούµαι µέσα στην Ελλάδα παρά µόνο για να κυνηγήσω κι είµαι πρόθυµος να κυνηγήσω οπουδήποτε, µ’ οποιονδήποτε και για οσοδήποτε καιρό.

Στο σπίτι µου περιστοιχίζοµαι από καταλόγους κυνηγετικούς, δέχοµαι κατά προτίµηση κυνηγούς κι όπως οι µεγάλοι βιοµηχανικοί οίκοι έχουν παντού αντιπροσωπίες, έτσι κι εγώ έχω σε διάφορα µέρη της Ελλάδος τους ανθρώπους µου, που µε κρατάνε ενήµερο των τοπικών περασµάτων των αποδηµητικών πουλιών, ή που µε συνοδεύουν στο κυνήγι του ενδηµικού θηράµατος και που είναι για µένα ό,τι ήταν οι κοµµατάρχες για τους πολιτικούς µας. Η ιµατιοθήκη µου περιλαµβάνει πλήρεις αµφιέσεις για κάθε είδους κυνήγι:
κάµπου, βουνού, δασών και βάλτων και για κάθε καιρό, ζέστη, δροσιά, παγωνιά, βροχή. Τα συρτάρια µου είναι γεµάτα φυσίγγια για όλων των ειδών τα θηράµατα, επιστηµονικά γοµωµένα για να έχουν άρτια απόδοση µε οποιαδήποτε καιρική συνθήκη. Κι όλα αυτά δεν είναι τίποτα!

Στο κυνήγι, και χάριν του κυνηγίου, εκβιάζω τον εαυτό µου ν’ αλλάζει τις πιο βασικές του ιδιότητες: Εγώ που απεχθάνοµαι το περπάτηµα, κάνω αγόγγυστα, αν και µε τη γλώσσα κρεµασµένη έξω, τις επίπονες και πολύωρες πεζοπορίες που απαιτεί. Εγώ που έχω το φόβο των µικροβίων, έχω πιει νερά κι έχω φάει πράγµατα πλέον ύποπτης καθαριότητας. Εγώ που αγαπώ τις ανέσεις µου, κλείνω τα µάτια σ’ όλες τις ταλαιπωρίες του κυνηγίου: στην αφόρητη ζέστη που µεταβάλλει τα σωθικά σε αναµµένο καµίνι, στο τουρτούρισµα της πρωινής παγωνιάς, στην ακαθαρισία του σώµατος, στα ζωΰφια κι άντεξα κάποτε να µείνω δέκα ολόκληρες µέρες, χειµώνα καιρό, σ’ ένα βουνό της Μακεδονίας, µέσα σε µια εγκαταλελειµµένη αχυροκαλύβα τσοπάνηδων, περιστοιχισµένος από χωρικούς µε τους οποίους συνέτρωγα από τα ίδια πιάτα, ακούγοντας τα ποντίκια να τραγανίζουν τα τρόφιµά µας δέκα πόντους µακριά από το κεφάλι µου, κοιµόµουν στο χώµα και ασφυκτιώντας από τον πυκνό καπνό της πελώριας φωτιάς που διατηρούσαµε αναµµένη τη νύχτα στο κέντρο της καλύβας και εν τούτοις ήµουν ευτυχισµένος.

Για την ικανοποίηση του πάθους µου, έχω γυρίσει λίγο-πολύ όλη την Ελλάδα, µ’ όλα τα µεταφορικά µέσα -από αεροπλάνο µέχρι µουλάρι- και κυνήγησα όλων των ειδών τα θηράµατα. Εχω περιέλθει τους γυµνούς µακεδονίτικους κάµπους για πεδινές πέρδικες, έχω σκαρφαλώσει στα πετρώδη (και τι πετρώδη) βουνά των Κυκλάδων για πετροπέρδικες, έχω κάνει καρτέρι γι’ αγριογούρουνα, το χειµώνα, µέσα στα δασώδη υψώµατα του Καµπιρλί, αγνάντια στο χιονισµένο Μπέλλες, έχω τσαλαβουτήσει για µπεκατσίνια στους βάλτους της Ράχης, έχω αντικρίσει κοπάδια λύκων στο Γαλλικό ποταµό, πήγα για πάπιες από τη Στυµφαλία έως τη Χαλκιδική, κυνήγησα νύχτα αγριοπερίστερα, µπαίνοντας στις θαλάσσιες σπηλιές τους µε βάρκα και µε πυροφάνι, βρέθηκα στα περάσµατα των τρυγονιών στην Τήνο και των ορτυκιών στη Μυτιλήνη και πήγα για λαγούς στην Ηπειρο.

Οταν απέκτησα ένα σκυλί που συνδυάζει τα τελειότερα φυσικά χαρίσµατα µε την τελειότερη εκγύµναση, χάρηκα περισσότερο παρά οποιαδήποτε ερωτική µου κατάκτηση κι ένιωσα περισσότερη υπερηφάνεια όταν σκότωσα ένα αγριογούρουνο, παρ’ όση για το ωραιότερό µου ποίηµα...

Είµαι όπως βλέπετε ένας από τους πιο µανιώδεις Νεµρώδ της Ελλάδας. Είµαι κι ένας από τους καλύτερους;
...Εγώ οµολογώ µε ειλικρίνεια ότι είµαι ένας πολύ µέτριος κυνηγός. Οταν βλέπω ένα λαγό ή ένα πουλί να πέφτει από τα σκάγια µου, αισθάνοµαι τόση χαρά, όση και... έκπληξη. Και δεν έχω ακόµα αποβάλει εντελώς τη συνήθεια να κοιτάζω γύρω µου, για να βεβαιωθώ ότι είµαι µόνος κι ότι το θήραµα που έπεσε δεν έπεσε από κανενός άλλου κυνηγού την τουφεκιά. Μολονότι έχω πάει παντού όπου βρίσκεται το περισσότερο θήραµα, ποτέ µου δεν σκότωσα σε µια ηµέρα περισσότερους από δύο λαγούς, ή από τέσσερις πέρδικες, ή από έξι τρυγόνια ή από δέκα ορτύκια κι ένας θεός ξέρει πόσα φυσίγγια έχω κάψει. Εξακολουθώ όµως να κυνηγώ µε την ίδια φιλοσοφική διάθεση, που ο Κάντιτ του Βολτέρου καλλιεργούσε τον κήπο του, γιατί η χαρά και η συγκίνηση του κυνηγίου δεν περιορίζονται σ’ ό,τι κανείς σκοτώνει!
Οσοι δεν κυνηγούν δεν ξέρουν κι ούτε µπορούν να διαισθανθούν πώς χτυπάει η καρδιά του κυνηγού, όταν το σκυλί του στέκεται σε µια “φέρµα”, ή όταν σηκώνει τ’ όπλο του σ’ ένα κοπάδι πέρδικες, που πετιούνται άξαφνα από µπρος του µ’ ένα πολυάριθµο και δυνατό θόρυβο φτερών, µε πόσο συγκεντρωµένο και αµείωτο ενδιαφέρον πεζοπορεί ώρες ολόκληρες σ’ αναζήτηση του θηράµατος όσο κι αν αυτό παίζει το παιχνίδι που έπαιξαν οι Ρώσοι στον Μεγάλο Ναπολέοντα κατά την προέλασή του ίσαµε τη Μόσχα, πόσο κατέχεται από την ελπίδα ότι αν απέτυχε σ’ αυτό το πουλί, θα πετύχει στο επόµενο που θα του παρουσιαστεί, τι γλυκό που είναι το ψωµοτύρι που τρώει κοντά σε µια πηγή λαλέουσα, ύστερα από ένα εξαντλητικό περπάτηµα και πόσο πληρέστερα και βαθύτερα από κάθε άνθρωπο νιώθει και χαίρεται τη φύση αυτός που διασχίζει κάµπους, ανεβοκατεβαίνει βουνά, σταµατάει σε πανοπτικά σηµεία των οριζόντων, µυρίζει θάλασσα και βραδιάζεται κάτω από βαθιούς έναστρους ουρανούς, µέσα σ’ ερηµιές όπου κλαυθµηρίζει η κουκουβάγια, κρίζουν οι γρύλοι και θροΐζουν µυστηριωδώς τα φυλλώµατα.

Oλα αυτά βάζουν τον κυνηγό σε µια κατάσταση θείας ευφορίας. Οι πλόκαµοι της καθηµερινής ζωής, µιζέριες, εναντιώσεις, φροντίδες, ανησυχίες, ξεσφίγγουν ολότελα και αφήνουν την ψυχή και το πνεύµα ελεύθερα, τα νεύρα του γαληνεύουν όπως κάτω από την επίδραση οπίου κι αποδίδεται στον εαυτό του τέτοιος που ήταν ο άνθρωπος στη χαραυγή του κόσµου: Μονοκόµµατος, αφρόντιστος, ίσιος κι ελεύθερος».


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΚΥΝΗΓΙ Η ΠΟΙΗΣΗ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 21, 2012 3:46 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Παρ Αύγ 24, 2007 12:53 pm
Δημοσιεύσεις: 1007
Τοποθεσία: ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΖΕΡΒΑΣ έγραψε:
Οι αραβες φιλοσοφοι υποστηριζαν ότι ενας ανδρας για να είναι ευτυχισμενος πρεπει να εχει 4 απλα πραγματα ένα ωραιο φαγητο,ένα καλο κρασι,μια θερμη γυναικα,και ένα ομορφο ποιημα.Αποφασισα λοιπον να ψαξω να βρω ομορφα ποιηματα που θα με ολοκληρωναν ως ανδρα μιας και τα αλλα τρια συστατικα της ευτυχιας τα εχω (δοξα τον θεο).Εψαξα πολυ,διαβασα αρκετα,αλλα ο ποιητης δεν με καλυψε πληρως.Αρχισα να ανησυχω,που θα βρω αυτό το ποιημα για να νιωσω πληρης? διαβασα ξανα εκατσα και σκεφτηκα πολύ και τοτε εφυγε η ομιχλη από τα ματια μου.
Εχω περπατησει στο κοκκινο χαλι του δασους πανω στα νεκρα φυλλα του μεσε κυνηγωντας το πουλι με τα βελουδινα ματια.
Ειδα τον ηλιο να ανατελει κοκκινος μεσα από την θαλασσα,απλωσα το χερι μου και επιασα το φεγγαρι του σεπτεμβρη όταν ολογιωμο περνουσε το ξημερωμα απ την απεναντι κορφη.Ακουσα το αηδονι,τον λαλο της βουνησιας,τους ηχους του βαλτου όταν η υγρασια μου τρυπουσε το κορμι.Το φτερο της φασσας μεσα στην ομιχλη,την απολυτη ησυχια του δασους όταν το χιονι επεφτε πυκνο,ενιωσα την μανια του βορια στα μαγουλα μου πανω σε μια ψηλη κορφη καιηπια το γλυκο νερο μιας πηγης όταν η καψα του αυγουστου εκανε την πετρα κοκκινη.
Μυρισα την ριγανη,το θυμαρι και τα ασπρα κρινακια που βιαζονται να βγουν μεσα από το λειωμενο χιονι
Χορτασα σε μια βρυση με δυο φετες ψωμι ένα ξερο κρεμυδι και μια χουφτα ελιες παρεα με τον φιλο μου τον γιωργη.ξεχασα λυπες και οι χαρες μεγαλωσαν πινωντας ένα ποτηρακι τσιπουρο μαζι του.
Ένα ζωντανο εκανε την καρδια μου να χυπησει με δυναμη και την αδρεναλινη να κυλησει στις φλεβες μου σαν το πιο δυνατο ναρκωτικο,ο σκυλος μου.
Δεν χρειαζεται να ψαξω άλλο για να βρω το ποιημα που θα με ολοκληρωσει.Ειμαι κυνηγος την ποιηση την ζω.



:D :D :D ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ :D :D :D

_________________
ΕικόναΕικόναΕικόνα

''ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΙΕΣ ΤΙΣ ΜΥΤΕΣ,ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΣΚΙΕΣ ΔΙΑΒΟΛΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΜΟΥΡΤΣΙ, ΝΑ ΣΕ ΤΡΟΜΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ...''
ΑΡΙΣ
ΚΑΛΑΜΑΤΑ


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΚΥΝΗΓΙ Η ΠΟΙΗΣΗ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Απρ 22, 2012 11:35 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Οκτ 07, 2009 10:49 pm
Δημοσιεύσεις: 1774
Τοποθεσία: Ηλιούπολη Αττικής- Δυτική Πελοπόννησος
Πολύ ωραίες δημοσιεύσεις :) .

_________________
Προσέχουμε για να έχουμε.


Κορυφή
 Προφίλ  
 


Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 1 από 1   [ 6 Δημοσιεύσεις ]


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  



cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Mods Βάση δεδομένων
610nm Style by Daniel St. Jules of Gamexe.net

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com
phpBB SEO
Portal XL 5.0 ~ Plain 0.2
Create a Forum | Terms of Service | Privacy Policy | Report the forum