Αλλαγή γραμματοσειράς

www.gpeppas.gr

Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 3 από 3   [ 45 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Φεβ 19, 2012 11:07 pm 

Εγγραφή: Τετ Φεβ 15, 2012 2:24 pm
Δημοσιεύσεις: 11



Ο Nigel Farage (πρόεδρος του Βρετανικού κόμματος UKIP) στην εκπομπή "Ανταποκριτές" για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Για άλλη μια φορά ΦΟΒΕΡΟΣ.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Μαρ 05, 2012 2:11 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Δεκ 05, 2009 10:56 am
Δημοσιεύσεις: 286
Τι λένε στις ΗΠΑ για την Ευρώπη.....


Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η κριτική στελεχών της αμερικανικής κυβέρνησης και του ΔΝΤ, για τον τρόπο δράσης και αντίδρασης των ηγετών της ΕΕ στην κρίση που μαστίζει την Ευρωζώνη, είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Πρόκειται για κριτική που όταν γίνεται δημόσια είναι ήπια και συνδυάζεται με συμβουλές, αλλά όταν οι συζητήσεις γίνονται στο παρασκήνιο είναι σκληρή και περιλαμβάνει έντονα....
τα στοιχεία της δυσφορίας.




Σε πρόσφατη ενημέρωση εκτός Ταμείου ακούστηκαν κουβέντες για ανικανότητα των Ευρωπαίων να χειρι­στούν την ελληνική κρίση, η οποία αρχικά θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με κονδύλια που δεν θα ξεπερνούσαν τα 50 δισ. ευρώ. Αλλά, όπως τονίστηκε, όταν οι Ευρωπαίοι πρέπει να κάνουν ένα βήμα μπροστά, «καταφέρνουν να κάνουν δύο βήματα πίσω». Και το αποτέλεσμα μπορεί να το δει κανείς σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, όπου η αναποφασιστικό­τητα των Ευρωπαίων βύθισε τις χώρες στην ύφεση και επέκτεινε την κρίση στην Ιταλία και την Ισπανία.




Οι οικονομικοί αναλυτές, χωρίς να αποσιωπούν τις ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών, επικρίνουν ειδικά τη Γερμανία και τη συντηρητική ηγεσία της, που ενδιαφέ­ρο­νται για τη χώρα τους και όχι για το σύνολο της ΕΕ. Ενας εξ αυτών εντόπισε το πρόβλημα στο γεγονός ότι ενώ η Ευρώπη έπρεπε να μετατραπεί σε λειτουργική ομοσπον­δία, κατήντησε χαλαρή συνομοσπονδία.




Η οικονομική κρίση της Ευρώπης φανέρωσε προβλή­ματα που οι ηγέτες της έκρυβαν με επιμέλεια. Και δεν πρό­κει­ται να επιλυθούν εάν δεν συζητήσουν ξανά το βασικό ερώτημα: ποια ΕΕ επιθυμούν; Είναι έτοιμα τα κράτη-μέλη να παραχωρήσουν «κυριαρχία» προς όφελος του συνόλου; Η ΕΕ δεν θα μπορέσει ποτέ να μετατραπεί σε οικονομική δύναμη, εάν οι ηγέτες και οι λαοί δεν λάβουν τη δύσκολη απόφαση για μετατροπή της σε ομοσπονδία στο πρότυπο των ΗΠΑ. Η οικονομική, η στρατιωτική, η νομισματική και η διπλωματική πολιτική πρέπει να είναι οι ίδιες για όλες τις χώρες, οι οποίες πρέπει να τερματί­σουν τη σχέση δορυφόρου με την Αμερική. Διαφορετικά, και ειδικά εάν τα κράτη επιμένουν στο καθεστώς της συνομοσπονδίας, οι προβλέψεις, που είναι και σήμερα αρνητικές, θα επιβεβαιωθούν και επίσημα. Και η ΕΕ θα έχει το τέλος των διεφθαρμένων αυτοκρατοριών.




Από: ethnos.gr
http://hassapis-peter.blogspot.com/2012 ... st_05.html

_________________
Είμαι κυνηγός όπως ο πατέρας μου όπως ο παππούς μου !


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Απρ 02, 2012 2:49 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Εικόνα


Η τεχνοκρατική Ε.Ε. πεθαίνει

Στην Ευρώπη πρέπει να ανοίξει ένα μεγάλο ντιμπέιτ με επίκεντρο την πολιτική και τη δημοκρατία.


Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιβιώσει και να προχωρήσει παρά πέρα χωρίς την αναβάθμιση της δημοκρατίας, χωρίς, με άλλα λόγια, τη συμμετοχή των λαών της στο τεράστιο εγχείρημα της ενοποίησης, το οποίο επιβάλλει άλλες πολιτικές δομές και ισχυρό συλλογικό κέντρο αποφάσεων.


Αλλά, δεν μπορεί να ανοίξει τον διασκελισμό της ούτε χωρίς την υπερ-πολιτικοποίηση των μηχανισμών που λαμβάνουν τις αποφάσεις, γιατί τα προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν είναι καθολικά (υπερεθνικά) και κολοσσιαία για το επίπεδο διαβίωσης, την απασχόληση, τη συμμετοχή και την ασφάλεια εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων στο μέλλον. Εξω από τη στενή ταμειο-λογιστική αντίληψη ορισμένων μόνο ειδικών κέντρων αποφάσεων.


Είναι τόσο μεγάλες οι αλλαγές και οι προκλήσεις που ανέδειξε -με βίαιο σχεδόν τρόπο- η σημερινή μεγάλη οικονομική κρίση, που η τεχνοκρατική διάσταση και η τεχνοκρατική διακυβέρνηση της Ευρώπης δεν μπορούν πλέον να τις σηκώσουν. Αυτό το κεφάλαιο, αργά ή γρήγορα, θα κλείσει. Και η υπόθεση της ενωμένης Ευρώπης ή θα επιταχυνθεί (κάνοντας μεγάλες πολιτικές υπερβάσεις για τα έως τώρα δεδομένα) ή διαφορετικά, ως τεχνοκρατική μόνο υπόθεση, θα πεθάνει... Η κρίση πρόβαλε την ανάγκη πολιτικοποίησης της Ευρώπης και την ανάγκη δημοκρατικής νομιμοποίησης των αποφάσεων. Η εξέλιξη αυτή αποκτά εκ των πραγμάτων δυναμική, η οποία ούτε να αγνοηθεί μπορεί ούτε να ματαιωθεί είναι πλέον δυνατό.

Η πολιτική-δημοκρατική Ευρώπη είναι σήμερα η πεμπτουσία του προβλήματος. Δεν μπορεί να αποφασίζει μόνο η Μέρκελ ή το πολύ η Μέρκελ και από πίσω της ο Σαρκοζί για το μέλλον των λαών της Ευρώπης. Οι συγκεκριμένες πολιτικές ηγεσίες εκπροσωπούν μόνο ένα κομμάτι των Γερμανών ή των Γάλλων ψηφοφόρων.


Και όμως, καθορίζουν τις τύχες μιας Ηπείρου με γνώμονα τις περισσότερες φορές το δικό τους κομματικό συμφέρον ή το συμφέρον μιας εθνικής οικονομικής ελίτ. Ακόμη και τα αντιπολιτευόμενα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα των χωρών τους, για παράδειγμα, έχουν διαφορετική άποψη για την πολιτική τους, όσον αφορά την πορεία της Ευρώπης. Ποιος λοιπόν και με ποια κριτήρια θα αποφασίσει για το δημοσιονομικό σύμφωνο; Για το ευρωομόλογο; Ή για τη μεταφορά επενδυτικών πόρων από τον πλούσιο Βορρά στον φτωχότερο και τραυματισμένο από την κρίση Νότο, αναγκαία συνθήκη για να βγούμε από την κρίση και να μην κονιορτοποιηθεί η Ευρώπη; Εάν δεν αλλάξουν οι πολιτικές διαδικασίες, πώς θα ληφθούν όλες αυτές οι αποφάσεις, οι οποίες καθορίζουν τα πάντα και δεσμεύουν 400 εκατομμύρια πολίτες;

Οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση, εκεί που έχουν φθάσει σήμερα τα πράγματα, πολύ λίγο μπορεί να βοηθήσει στη διαμόρφωση βιώσιμων λύσεων απέναντι στην κρίση, να στηρίξει την υπόθεση ενοποίησης, την ευρωστία της Ευρώπης στο παγκόσμιο γεωοικονομικό και γεωπολιτικό παιγνίδι. Η διάσωση της ενιαίας ευρωπαϊκής προοπτικής είναι πλέον άμεσα συνδεδεμένη με την ανάγκη ιστορικών πολιτικών αποφάσεων και με εκλογικές διαδικασίες που να τις καθιστούν αποδεκτές (άρα και αποτελεσματικές) σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οχι δεκαπέντε ή είκοσι πέντε ισχυροί άνθρωποι κλεισμένοι σε ένα γραφείο...

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Απρ 05, 2012 9:50 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Κυρ Οκτ 24, 2010 12:03 pm
Δημοσιεύσεις: 589
Τι επιδιώκει τελικά η Γερμανία;



Εικόνα

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί η Γερμανία σήμερα είναι τόσο επιθετική σε ότι αφορά την χώρα μας. Καταρχήν, σίγουρα τα κριτήρια και τα επιχειρήματα της Γερμανίας είναι περισσότερο γεωοικονομικά. Φαινομενικά βρίσκονται σε αντίθεση με εκείνους που έχουν κριτήρια περισσότερο γεωπολιτικά, αλλά και οι δύο πλευρές όμως επιθυμούν τον άμεσο οικονομικό έλεγχο της Νότιας Ευρώπης, και τη μετατροπή της σε μια ευρωζώνη μειωμένης κυριαρχίας, αν όχι και σε προτεκτοράτο τους. Κύριο όργανό τους είναι η ΕΚΤ ενώ κάνει προσπάθειες και για την πλήρη υποταγή του Eurogroup μέσω του διορισμού Σόιμπλε.


Θα με ρωτήσετε, γιατί σήμερα και όχι πριν 10 χρόνια;


Και όμως σχεδόν εδώ και 20 χρόνια οι Γερμανοί έχουν βάλει ως στόχο την «Γερμανική Ευρώπη», την «Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων» και εμείς είμαστε ο πυροκροτητής, που ενεργοποίησε το σχέδιο τους σε ότι αφορά τον στενό πυρήνα της Ευρωζώνης. Δεν είναι κάτι νέο ή έκπληκτο σε όσους έχουν ασχοληθεί με το ζήτημα. Οι Γερμανοί νεοσυντηρητικοί, ήδη από το 1994 έχουν εκπονήσει μελέτη για….





να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους οικονομικών ζητημάτων. Όπως έχει αναλύσει και ανακαλύψει ο Νότης Μαριάς (Για μια Ευρωπαϊκή Ένωση των πολιτών και της αλληλεγγύης, 1997), ήδη από το Σεπτέμβριο του 1994 το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα(CDU) και η Χριστιανοκοινωνική Ένωση(CSU) είχαν εκδώσει σχετικό πολιτικό ντοκουμέντο στο οποίο εκφράζονταν οι θέσεις τους για την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Επρόκειτο για ένα ιδιαίτερα συγκροτημένο έγγραφο που προσδιόριζε με αρκετές λεπτομέρειες την αντίληψη των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών για το ζήτημα αυτό. Κατά τη CDU/CSU η ιδέα της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, παρά τις νομικές και πρακτικές δυσκολίες που παρουσίαζε, θα έπρεπε να θεσμοθετηθεί στο πλαίσιο της Συνθήκης της ΕΕ. Η λύση αυτή ήταν απαραίτητη, ώστε να μην μπορεί κανένα κράτος να εμποδίσει τις προσπάθειες των υπόλοιπων κρατών-μελών που διέθεταν την ικανότητα και επιθυμούσαν τη στενότερη συνεργασία, προκειμένου να αποκτήσουν ταχύτερο βηματισμό στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Άρα λοιπόν, οι Γερμανοί νεοσυντηρητικοί πάντα είχαν ως στόχο μία ΕΕ πολλών ταχυτήτων. Οι πιο επιθετικοί κύκλοι μάλιστα όπως σημαντικές ενώσεις Γερμανών επιχειρηματιών καθώς και ο πλέον συντηρητικός και νεοφιλελεύθερος Τύπος και κανάλια τηλεόρασης τάσσονται υπέρ της «εκδίωξης» χωρών όπως η Ελλάδας όχι μόνο από την Ευρωζώνη αλλά και από την ίδια τη ΕΕ. Η βασική τους επιδίωξη είναι να επιταχυνθεί η πτώχευση της Ελλάδας και η αναγκαστική έξοδος της από το ευρώ/EE.


Σήμερα, στην Γερμανία υπάρχουν οι εξής ομάδες σε ότι αναφορά την χώρα μας:
Η Ομάδα της Νεοσυντηρητικών(Χριστιανοδημοκράτες-CDU). Αυτοί επιθυμούν, είτε την μετατροπή της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό-γερμανικό προτεκτοράτο ή είτε την αποβολή της όταν αυτό γίνει λιγότερο οικονομικά επώδυνο. Την πρώτη προοπτική μπορούν να αποδεχτούν κατά κάποιο τρόπο και οι παλιοί ευρωπαϊστές όπως ο Κολ και ο Σμιντ.
Η Ομάδα της Νεοφιλελεύθερης Νεοδεξιάς. Αυτοί είναι οι Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) και Φιλελεύθεροι του Ρέσλερ. Επιθυμούν την αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ακόμα και από την ίδια την ΕΕ. Σε αυτήν την ομάδα, δεν είναι και λίγοι εκείνοι που σκέφτονται την αποχώρηση της ίδιας της Γερμανίας από την ΕΕ. Την αποδέσμευση της, δηλαδή, από πλαίσια που έχουν σχέση ακόμα και σήμερα με τα αποτελέσματα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου
Σκοπός του Γερμανικού οικονομικού νεοφιλελευθερισμού είναι:


Αναδιανομή του εθνοκρατικού κεφαλαίου από τον Νότο προς τον Βορρά. Χαρακτηριστικό είναι το ρεπορτάζ του Γερμανικού καναλιού για τα κέρδη της Γερμανίας από την κρίση.( http://www.youtube.com/watch?v=TYIlIKnc6QY)
Αντικατάσταση του κοινωνικό-δίκαιου κράτος, με του φονταμελιστικού τύπου των αγορών, εργοδοτών και κράτους νυχτοφύλακανεοφιλελεύθερου κράτους, αναγκαία εχθρικού έναντι όλων των μορφών κοινωνικής αλληλεγγύης και αυταρχικό απέναντι στους πολίτες. Η Ελλάδα παγιδευμένη από τα σκόπιμα υφεσιακά μέτρα λιτότητας θα είναι εγκλωβισμένη σε χρόνια οικονομική στασιμότητα, δεν θα υπάρχει προοπτική αποπλήρωσης χρεών, ίσως σε κάποιο απώτατο μέλλον.
Η στάση της Γερμανίας συνδέεται με γεωοικονομικούς επιδιωκόμενους από εκείνη στόχους ως προς την Ελλάδα(και γενικά τις υπερχρεωμένες χώρες):
Πτώχευση της Ελλάδας και όταν εκείνη το κρίνει ότι την συμφέρει και έξοδος από το ευρώ.
Απόσπαση όσο το δυνατόν περισσότερων κερδών από την Ελληνική κρίση.
Εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου προγράμματος, με σκοπό την δημιουργία πάμφθηνων εργατικών χεριών. Ήδη το εφαρμόζει σε χώρες όπως η Σλοβακία, Εσθονία κλπ.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι στόχοι της Γερμανίας στην Ελλάδα είναι οι τράπεζες, η ενέργεια, το νερό και οι τηλεπικοινωνίες. Τους ίδιους ακριβώς οικονομικούς τομείς προβλέπει για αποκρατικοποίηση και το Μνημόνιο της Πορτογαλίας. Ήδη ο ΟΤΕ, ο μεγαλύτερος οργανισμός τηλεπικοινωνιών, πήγε από το Ελληνικό Δημόσιο στο Γερμανικό μέσω της Deutsche Telekom. Διότι αυτό σημαίνει στην πράξη η «ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ».


Αυτό φυσικά δεν έγινε μόνο με την κρίση, αλλά σε συνδυασμό με τα πιο πάνω και των υπέρογκων κερδών που αποκόμισε η Γερμανία επί δεκαετίες στην Ελλάδα διαφθείροντας κρατικούς αξιωματούχους, κόμματα και πολιτικούς, παίρνοντας κρατικές προμήθειες και εξοπλισμούς.


Ποιοι είναι όμως γενικά οι γεωπολιτικοί στόχοι της Γερμανίας;

Ελεγχόμενη οικονομική και πολιτική υποβάθμιση (πτώχευση, μνημόνια, λιτότητα) του ευρωπαϊκού Νότου και των ελλειμματικών χωρών της Ευρωζώνης.
Αύξηση της οικονομικής εξάρτησης αυτών των χωρών από το Βερολίνο.
Απεξάρτηση της ίδιας της Γερμανίας από τα δεσμά του μεταπολεμικού παρελθόντος της. Δεν είναι τυχαίο οι δηλώσεις κορυφαίων κυβερνητικών αξιωματούχων όπως ο νεοφιλελεύθερος αντικαγκελάριος Ρέσλερ όπου προκλητικά ζήτησε, όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα, όχι μόνο «να ξεχάσουν οι Έλληνες» τις πολεμικές αποζημιώσεις και τα γερμανικά χρέη, αλλά και να κλείσουν οι υποθέσεις διαφθοράς (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 9.10.11).
Διασφάλιση νέων συμμαχιών-μετώπων, ωθώντας τη Γερμανία και πάλι, όπως μέχρι το 1945, γεωπολιτικά και γεωοικονομικά, από τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη προς τα ανατολικά. Ήδη με την Φιλανδία, Ολλανδία και Αυστρία σχημάτισαν τον νέο Γερμανικό άξονα. Η Γαλλία του Σαρκοζύ θα είναι παρελθόν όχι μόνο λόγω της ήττας του συμμάχου της Μέρκελ στις εκλογές, αλλά λόγω των αδυναμιών της Γαλλικής οικονομίας.
Υποχρέωση των άλλων χώρων της ΕΕ να ακολουθήσουν το παράδειγμα «της επιτυχίας» της Γερμανίας, ώστε να ενισχυθεί και άλλο η δομική ισχύς της εντός της ΕΕ. Ανάγουν δε, την οικονομική, επιχειρηματική και πολιτική της κουλτούρα όχι απλώς σε υπόδειγμα για τις άλλες χώρες, αλλά σε υποχρεωτικό πρότυπο. Επιθυμούν να εμφυτεύσουν, σε χώρες που αντιστάθηκαν στο φασισμό και έχουν διαφορετική οικονομική κουλτούρα, την κουλτούρα που απέκτησε η Γερμανία εξαιτίας των προβλημάτων που της δημιούργησε ο πληθωρισμός στον Μεσοπόλεμο και οδήγησε στο ναζισμό Και στην ανατροπή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όπως, επίσης, στις μεταπολεμικές συνθήκες της νομισματικής πολιτικής της.
Εγκαθίδρυση της «ελλειμματικής δημοκρατίας» ή της «Γερμανικής Φεντεραλιστικής Ευρώπης», όπου η σημερινή νεοφιλελεύθερη αυταρχική Γερμανία θα έχει τον πρώτο λόγο στην ΕΕ, θα αντιμετωπίζει τις υπερδανεισμένες ευρωπαϊκές χώρες ως γεωοικονομικές «αποικίες», οι πολίτες των οποίων οφείλουν, ως άλλοι ιθαγενείς, να ενσωματώσουν στην κουλτούρα, στην οικονομία και στο σύνταγμά τους τα «ανώτερα χρηματοπιστωτικά προϊόντα», τη γερμανική πειθαρχία και πειθάρχηση διά του καταναγκασμού. Όπως είπαν ο Πρόντι και ο Ντράγκι, το παράδειγμα μας πρέπει να είναι η…Γερμανία.
Τι πρέπει να κάνουμε άμεσα εμείς;
Καταψήφιση των κομμάτων που είναι υπέρ του παρόντος μνημονίου που συνεχίζει να παράγει ύφεση, χρέος και ελλείμματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλο που πάρθηκαν τόσα μέτρα, το έλλειμμα του 2011 έκλεισε πιο πάνω από το 2010 ενώ «παρήγαγε» και 500 χιλ νέους ανέργους. Μάλιστα, όταν η Τρόικα(βλέπε δηλώσεις του Γερμανού Μορς) λέει ότι επιθυμεί να ξαναβγούν τα κόμματα που είπαν ναι σε όλα, αυτό πρέπει να βάζει σε σκέψεις κάθε σκεπτόμενο Έλληνα.
Λογιστικό έλεγχο του χρέους ώστε να δούμε ποιο και πόσο από αυτό, ανήκει στο λεγόμενο «απεχθές χρέος».
Εγγραφή του χρέους(κατοχικό δάνειο) της Γερμανίας στις ανείσπρακτες οφειλές από τρίτους προς το ελληνικό Δημόσιο. Αρκετοί διερωτήθηκαν τότε γιατί δεν υπέγραψε τη δανειακή σύμβαση η Γερμανία αλλά προώθησε στη θέση της την κρατική γερμανική τράπεζα ΚfW. H βασική αιτία, όπως προκύπτει εκ των υστέρων, οφείλεται στις γερμανικές αποζημιώσεις και στο κατοχικό δάνειο που οφείλει το Βερολίνο στη χώρα μας.
Ναι στις πραγματικές διαθρώσεις που θα έχουν ως στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς, φοροδιαφυγής και γραφειοκρατίας. Διότι το πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας σήμερα είναι η παραοικονομία και τα έσοδα και όχι οι δαπάνες.
Ναι στην αναζήτηση στρατηγικών συμμαχιών μέσα και έξω από την ΕΕ. Ειδικά στην ΕΕ, είναι φανερό ότι οι πολιτικές ελίτ αυτών των κρατών έχουν συμβιβαστεί με τον Γερμανικό νεοφιλελευθερισμό. Εμείς, με οδηγό το ιστορικό παράδειγμα της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης» αλλά και των προτάσεων οικονομολόγων που είναι φίλα προσκείμενοι στον αντί-νεοφιλελευθερισμό, πρέπει να αναδείξουμε τα αρνητικά της νεοφιλελεύθερης πολιτικής των Μερκοζύ και ΔΝΤ.
Ανάδειξη νέων οικονομικών πολιτικών, απεξαρτημένων από τις κορπορατικές, νεοφιλελεύθερες και ετατικές παραδοχές και εμμονές.
Ανακήρυξη ΑΟΖ και ενεργειακά κοιτάσματα. Σε μία φυσιολογική, σε ότι αφορά το πολιτικό προσωπικό της χώρας τα ζητήματα αυτά σε περίοδο τόσο άσχημης οικονομικής κρίσης θα έπρεπε να απασχολούν από το πρωί ως το βράδυ την όποια κυβέρνηση. Θα έπρεπε να είναι η απόλυτη προτεραιότητα η δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για να προχωρήσουν αστραπιαία οι διαπραγματεύσεις με χώρες και εταιρείες που ήδη έχουν δείξει ενδιαφέρον
Η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει και όχι να αποδιοργανώσει τους μηχανισμούς πολιτικής σύγκλισης ανάμεσα στα κράτη-μέλη της και πριν από όλα ανάμεσα στα μέλη της Ευρωζώνης. Να αποκτήσει δε ένα ισχυρό σύστημα δημοκρατικής οικονομικής διακυβέρνησης. Η συμμαχία αυτή θα είναι μία από τις πολλές που πρέπει να προωθήσει η ελληνική εξωτερική πολιτική. Η ΕΕ να φύγει από τη λογική των αγορών και είναι απαραίτητο να αναβαθμιστεί η πολιτική της λειτουργία και η σημασία της Πολιτικής στη λήψη αποφάσεων.



Ο νεοφιλελεύθερος γκλομπαλισμός της Γερμανίας μπορεί να γίνει επικίνδυνος και για την ίδια. Το αντιευρωπαϊκό ρίσκο που λαμβάνει σήμερα η Γερμανία, όπως προκύπτει και από τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα, μπορεί να οδηγήσει στην υπονόμευση του ίδιου του ευρώ. Πιθανόν, ορισμένοι στη Γερμανία να επιθυμούν μια νομισματική ζώνη στην οποία θα ελέγχουν μικρότερες οικονομίες, χωρίς αυτές οι τελευταίες να έχουν λόγο επί της συνολικής νομισματικής πολιτικής. Αυτή η άποψη είναι, τουλάχιστον προς το παρόν, μειοψηφική διότι είναι κοντόφθαλμη και μονόπλευρη. Υπονομεύει δε, όχι μόνο την ΕΕ, αλλά την ίδια τη διεθνή θέση της Γερμανίας.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο ζήτημα που διαφεύγει από το κόσμο.

Είναι η διαμάχη που υπάρχει στην παγκοσμιοποίηση μεταξύ των πλεονασματικών χωρών (Γερμανία και Κίνα) και των ελλειματικών χωρών(ΗΠΑ). Προκειμένου να βγουν οι ΗΠΑ από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται, πρότειναν στη σύνοδο των G20 του χειμώνα του 2010, που έγινε στη Σεούλ της Κορέας, την καθιέρωση του [±4%] ως ορίου σε πλεονάσματα και ελλείμματα. Η Γερμανία, με τη νέα οικονομο-εθνικιστική της αυτοπεποίθηση, χαρακτήρισε την πρόταση των ΗΠΑ «σταλινική πολιτική» που επιδιώκει με αριθμητικές δεσμεύσεις να εισάγει από την πίσω πόρτα αρχές της σχεδιασμένης οικονομίας. Όχι είναι μια πρόταση που επιδιώκει να τιμωρήσει τις παραγωγικές οικονομίες με εξαγωγικό προσανατολισμό. Σε αυτό βρήκε συμπαράσταση σε ένα βαθμό από την Κίνα. Ουσιαστικά, η Γερμανία της Μέρκελ, απορρίπτει τις αμερικανικές προτάσεις για δείκτες-όρια ως «σταλινικές», την ίδια στιγμή που επιβάλλει στο όνομα των αριθμητικών δεικτών μια ακραία κατασταλτική πολιτική στην ΕΕ. Όπως επισημαίνει ο Νίκος Κοτζιάς, η Γερμανία επιβάλλει τη λογική των αριθμών-δεικτών στην ΕΕ με αυξανόμενη κατασταλτική λειτουργία, εκεί όπου έχει τον πρώτο λόγο, διότι τη συμφέρει, ενώ απορρίπτει αυτή τη λογική ως προς τις παγκόσμιες αγορές.

Όπως έγραψε ο M.Wolf στους FT, οι πλεονασματικές χώρες επιμένουν να συνεχίζουν και να αρνούνται να δεχτούν ότι η εξάρτησή τους στα πλεονάσματα εξαγωγών θα πρέπει να επιστρέψει στους ίδιους, όταν οι πελάτες τους χρεοκοπήσουν. Και πράγματι, αυτό συμβαίνει. Εν τω μεταξύ, οι χώρες με ογκώδη εξωτερικά ελλείμματα στο παρελθόν μπορούν να κόψουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα μόνο μέσω μεγάλης αύξησης των καθαρών εξαγωγών. Αν οι πλεονασματικές χώρες δεν καταφέρουν να ανατρέψουν αυτήν τη μεταβολή, μέσω επέκτασης της ζήτησης, ο κόσμος αναπόφευκτα θα γίνει πεδίο μάχης.

ΠΗΓΕΣ
1-David Harvey, Νεοφιλελευθερισμός, 2007
2-Andrew Heywood, Global Politics, 2010, στο κεφ 6 και «Neolibelarism»
3-Νίκος Κοτζιάς, «Η πολιτική της σωτηρίας», 2011, τα κεφάλαια που αναφέρονται στην Γερμανία
4-Νότης Μαριάς, «Γερμανικός νεοαποικισμός και Ευρώπη πολλών ταχυτήτων», 1-2-2012
5-http://www.youtube.com/watch?v=TYIlIKnc6QY
6-Martin Wolf, «Κίνα-Γερμανία επιβάλουν παγκόσμιο αποπληθωρισμό», δημοσιεύτηκε στα Ελληνικά στο http://www.euro2day.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 06, 2012 11:40 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Κυρ Οκτ 24, 2010 12:03 pm
Δημοσιεύσεις: 589
Μάχη στην περιφέρεια της ευρωζώνης:Το «γερό χαρτί» της Ελλάδας και η ισπανική «ταυρομαχία»


Εικόνα

Δύο σκληρές μάχες βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιφέρεια της πολύπαθης ευρωζώνης. Από τη μια η Ελλάδα «παλεύει» με τους «καρχαρίες» των αγορών που έχουν στην κατοχή τους ομόλογα ξένου δικαίου, αρνούνται να συμμετάσχουν στο PSI και ετοιμάζονται να σύρουν την Αθήνα στα δικαστήρια. Από την άλλη η ισπανική κυβέρνηση Ραχόι, δίνει μια σκληρή «ταυρομαχία» με την Ε.Ε. και τα μέτρα σκληρής λιτότητας για να επιτύχει τη μείωση του δημοσιονομικού της ελλείμματος.

Μπορεί το PSI να έχει «κολλήσει» στα ομόλογα ξένου δικαίου, με την ελληνική κυβέρνηση να δίνει και νέα παράταση έως τις 20 Απριλίου, ωστόσο σύμφωνα με το Reuters η χώρα έχει στα χέρια της ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, αυτό μιας νέας χρεοκοπίας.

Από την πλευρά της η Ισπανία βρίσκεται σε δεινή θέση, με τις πιέσεις από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ να αυξάνονται συνεχώς και την κυβέρνηση να προσπαθεί να ισορροπήσει για να αποφύγει την κοινωνική έκρηξη σε μια χώρα που ήδη καταγράφει ανεργία-ρεκόρ, την υψηλότερη στην ευρωζώνη.

Νέο ταμπού για την Ελλάδα η... αποφυγή της χρεοκοπίας

Η ελληνική αναδιάρθρωση χρέους αποτέλεσε μια ολοκληρωτική επιτυχία. Σχεδόν. Κι αυτό λόγω της άρνησης μια μικρής μερίδας κατόχων ομολόγων ξένου δικαίου να λάβουν μέρος στην ανταλλαγή του χρέους. Αυτή η κατηγορία ομολογιούχων, η οποία αποτελείται κυρίως από τους «καρχαρίες» των αγορών, τα περιβόητα hedge funds, μπορεί να σύρει την Αθήνα στα δικαστήρια, ωστόσο η αποπληρωμή τους στο ακέραιο είναι δύσκολη, αναφέρει αρθρογράφος του Reuters.

Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Ελλάδα έχει πείσει κατόχους ομολόγων ελληνικού δικαίου ύψους 177 δισ. να λάβουν μέρος στο PSI, καθώς και ένα ποσοστό των ομολογιούχων ξένου δικαίου. Με άλλα λόγια έχει πετύχει το στόχο της συμμετοχής του 96% στη διαδικασία ανταλλαγής, ποσοστό το οποίο της εξασφαλίζει το νέο πακέτο διάσωσης από την ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

Ωστόσο η ελληνική πλευρά, η οποία έχει ήδη περάσει το Ρουβικώνα της χρεοκοπίας, έχει στα χέρια της ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, καθώς δεν θα διστάσει να υποστεί μια νέα χρεοκοπία αν οι υπόλοιποι ομολογιούχοι ξένου δικαίου, δεν πειστούν τελικά να λάβουν μέρος στο PSI.

Ιδιαίτερα κρίσιμος είναι ο Μάιος, καθώς στις 15 του μήνα λήγει ομόλογού ψους 450 εκατ. ευρώ. Αν οι επενδυτές δεν δεχθούν την προσφορά της Αθήνας, τότε η Ελλάδα δεν θα διστάσει να υποστεί ένα νέο πιστωτικό γεγονός.

Άλλωστε, όπως σημειώνει το Reuters, ο αριθμός όσων δεν συμμετέχουν στο PSI, είναι τελικά μικρός και παρά το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να τους προτείνει μια καλύτερη προσφορά, προτιμά να παίξει το χαρτί της χρεοκοπίας.

Η μάχη της Ισπανίας με το πρόγραμμα προσαρμογής

Όπως οι ταυρομάχοι, έτσι και ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, βρίσκεται αντιμέτωπος με το επικίνδυνο κτήνος. Η γλαφυρή αυτή παροιμοίωση των Financial Times, αναφέρεται στο πακέτο μέτρων προσαρμογής που ανακοίνωσε η ισπανική κυβέρνηση την περασμένη Παρασκευή και στοχεύει στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας στο 5,3% από το 8,5%.

Για να είμαστε δίκαιοι με τον κ. Ραχόι, σημειώνει η βρετανική εφημερίδα, δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει βρεθεί σε αυτή τη θέση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να επιτρέψει στον Ισπανό πρωθυπουργό, να αναθεωρήσει το στόχο για το έλλειμμα στο 5,8%, όπως είχε αρχικά ζητήσει.

Το δημόσιο χρέος της Ισπανίας είναι ένα από τα χαμηλότερα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες. Τα πολλά μέτρα λιτότητας ενδέχεται να περιορίσουν την ανάπτυξη ενώ ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος, η Μαδρίτη να χάσει το στόχο ούτως ή άλλως.

Τα μέτρα προσαρμογής για το 2012 υπολογίζονται στα 27 δις. ευρώ. Περίπου τα 15 δις. της μείωσης του ελλείμματος θα προέλθει από περικοπέες δαπανών, ενώ τα 12 δισ. από φορολογικά έσοδα.

Ωστόσο υπάρχουν αμφιβολίες για το αν τα προτεινόμενα μέτρα θα εφαρμοστούν. Δεν είναι εύκολο να περικόψεις το 17% του προϋπολογισμού των υπουργείων, ενώ η απόφαση για πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις.

Εν τω μεταξύ, η σύνθεση των περικοπών είναι περίπλοκη. Δεδομένης της κλίμακας του πακέτου, είναι ξεκάθαρο ότι όλες οι δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων των κλάδων της υγείας και της εκπαίδευσης, πρέπει να υποστούν το μερίδιο που τους αναλογεί.

Όσον αφορά τα έσοδα, η κυβέρνηση στηρίζεται στην άντληση 2,5 δις. , ωστόσο είναι άγνωστο αν τα χρήματα αυτά θα καταλήξουν στα ταμεία του κράτους.

Η απόφαση της Μαδρίτης να αυξήσει το δημοσιονομικό περιθώριο, μειώνοντας τις φορολογικές επιλογές, είναι επίσης περίεργη. Η απόφαση αυτή μπορεί επίσης να καταστήσει πιο δύσκολη την προσπάθεια για προσέλκυση επενδύσεων, ώστε να στηριχθεί η ανάπτυξη. Μια καλύτερη ιδέα θα ήταν η αύξηση της φορολογίας στην κατανάλωση.

Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν από τη λήψη των μέτρων λιτότητας εντείνον τις κοινωνικές εντάσεις, χωρίς να δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για υποχώρηση των αποδόσεων στα ισπανικά ομόλογα. Ενώ η Ε.Ε. κατηγορείται για την επιβολή μέτρων που δεν είναι απαραίτητα, είναι γεγονός ότι ο προϋπολογισμός του κ. Ραχόι, θα μπορούσε να έχει σχεδιαστεί καλύτερα. Δεν θα περάσει καιρός μέχρι αυτή η «ταυρομαχία» να τελειώσει, καταλήγει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα των FT.


http://www.sofokleous10.gr/portal2/topr ... 040557881/


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 28, 2012 11:26 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Δευτ Μάιος 24, 2010 11:52 am
Δημοσιεύσεις: 231
Τοποθεσία: Πλανήτης Πανδώρα
Εικόνα


«Αν βουλιάξουμε εμείς θα βουλιάξετε όλοι»

Έκκληση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας, μετά την ανακοίνωση του ποσοστού ανεργίας στη χώρα που ανήλθε 24,4%, δηλαδή σχεδόν 5,7 εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς θέση εργασίας και 1,7 εκατομμύρια νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο.

«Αν δεν τα πάμε καλά, δεν θα τα πάνε καλά», ανέφερε χαρακτηριστικά, και πρόσθεσε, «είναι σαν τον Τιτανικό, αν πνιγούμε εδώ, ακόμη και οι επιβάτες της πρώτης θέσης θα πνιγούν».

Υπενθυμίζεται ότι τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor's υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας κατά δύο βαθμίδες, από Α στο BBB+.

Υψηλό κίνδυνο χρεοκοπίας Ισπανίας και Ιταλίας σε περίπτωση που το κόστος δανεισμού παραμείνει στα τρέχοντα επίπεδα, «έβλεπε» την περασμένη εβδομάδα και αναλυτής της Moody΄s Analytics


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 08, 2012 9:30 am 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Α


Εικόνα

Οι εξεγερμένοι Ευρωπαίοι

Οι Γάλλοι εξεγέρθηκαν. Το ίδιο και οι Έλληνες. Ήταν καιρός.Και στις δύο αυτές χώρες οι εκλογές που έγιναν την Κυριακή ήταν στην πραγματικότητα δημοψηφίσματα για την σημερινή ευρωπαϊκή οικονομική στρατηγική. Και στις δύο αυτές χώρες οι ψηφοφόροι την απέρριψαν. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει σήμερα πως οι λαϊκές ετυμηγορίες θα μπορέσουν να οδηγήσουν σύντομα σε αλλαγές της πολιτικής, αλλά σαφώς και εξαντλείται ο χρόνος για τη στρατηγική της ανάκαμψης μέσω της λιτότητας – και αυτό είναι καλό.

Είναι βέβαιο ότι δεν θα ακούσουμε αυτό από τους συνήθεις ύποπτους των ευρωπαϊκών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Είναι πραγματικά περίεργο να βλέπει κανείς τους κήρυκες της ορθοδοξίας να προσπαθούν να εμφανίσουν τον επιφυλακτικό και ήπιων τόνων Φρανσουά Ολάντ σαν ‘απειλητική μορφή’. ‘Είναι επικίνδυνος’, έγραψε ο Economist, που θεωρεί ότι ο νέος Γάλλος πρόεδρος ‘πιστεύει πραγματικά στην ανάγκη δημιουργίας μιας πιο δίκαιης κοινωνίας’. Ω τι τρομακτικό!

Αυτό που είναι αλήθεια είναι πως η νίκη Ολάντ σηματοδοτεί το τέλος του λεγόμενου ‘Μερκοζί’, του γαλλογερμανικού άξονα που επέβαλε τη λιτότητα σε όλη την ευρωπαϊκή περιφέρεια για δυο ολόκληρα χρόνια. Θα επρόκειτο για μια επικίνδυνη εξέλιξη αν αυτή η στρατηγική είχε αποτελέσματα ή αν είχε έστω και κάποιες εύλογες πιθανότητες να έχει αποτελέσματα. Αλλά δεν είχε και δεν έχει. Είναι καιρός να αλλάξουμε. Αποδεικνύεται ότι οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι είναι πιο συνετοί από τα μεγάλα μυαλά της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Ποιο είναι το πρόβλημα με τη συνταγή της μείωσης των δημοσίων δαπανών ως θεραπείας για τα προβλήματα της Ευρώπης; Μια απάντηση είναι πως η νεράιδα της εμπιστοσύνης δεν υπάρχει – ότι δηλαδή οι ισχυρισμοί πως η μείωση των κρατικών δαπανών θα ενθαρρύνει με κάποιο άγνωστο τρόπο τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις να αυξήσουν τις δαπάνες τους κατέρρευσαν συντριπτικά υπό το βάρος της εμπειρίας των δύο τελευταίων χρόνων. Κατά συνέπεια η μείωση των δαπανών σε μια οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση απλά βαθαίνει την ύφεση.

Επιπλέον υπάρχουν ελάχιστα ή και καθόλου κέρδη σε αντάλλαγμα για όλο αυτό το κόστος. Ας δούμε την περίπτωση της Ιρλανδίας που υπήρξε ο καλός μαθητής της κρίσης, επιβάλλοντας όλο και μεγαλύτερη λιτότητα σε μια προσπάθεια να ξανακερδίσει την εύνοια των αγορών ομολόγων. Σύμφωνα με την κυρίαρχη ορθοδοξία αυτό θα έπρεπε να έχει αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα η βούληση για να το πιστέψουμε είναι τόσο ισχυρή που τα μέλη της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ δεν παύουν να δηλώνουν ότι η λιτότητα στην Ιρλανδία είχε πράγματι αποτελέσματα και πως η ιρλανδική οικονομία έχει αρχίσει να ανακάμπτει.

Δυστυχώς όμως αυτό δεν ισχύει. Κι όσο και αν δεν προβάλλεται στον Τύπο, το κόστος δανεισμού της Ιρλανδίας παραμένει υψηλότερο από της Ισπανίας και της Ιταλίας – κι ούτε λόγος να γίνεται για της Γερμανίας… Επομένως ποια είναι η εναλλακτική λύση;

Μια απάντηση – μια απάντηση που έχει πολύ περισσότερο νόημα από όσο ο καθένας στην Ευρώπη είναι πρόθυμος να παραδεχτεί – είναι η διάρρηξη του ενιαίου νομίσματος, του ευρώ. Η Ευρώπη δεν θα ήταν στη σημερινή μέγγενη αν η Ελλάδα είχε ακόμα τη δραχμή της, η Ισπανία την πεσέτα της, η Ιρλανδία το πουντ της και ούτω καθεξής, επειδή η Ελλάδα και η Ισπανία θα είχαν στη διάθεσή τους κάτι που τώρα δεν έχουν: ένα σύντομο τρόπο να αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητά τους και να αυξήσουν τις εξαγωγές τους χάρη στη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματός τους.

Ως αντιπαράδειγμα στην λυπηρή ιστορία της Ιρλανδίας ας δούμε την περίπτωση της Ισλανδίας που κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης βούλιαξε στο μηδέν αλλά κατάφερε να την αντιμετωπίσει υποτιμώντας το νόμισμά της, το κρόνα, και βρήκε επίσης τη δύναμη να αφήσει τις τράπεζες της να πτωχεύσουν και να κηρύξει χρεοστάσιο στο ομολογιακό τους χρέος. Έτσι η Ισλανδία έχει σήμερα την ανάκαμψη που υποτίθεται πως θα είχε η Ιρλανδία αλλά που δεν την έχει.

Είναι αλήθεια πως η διάρρηξη του ευρώ θα έχει άκρως αποδιαρθρωτικές επιπτώσεις και πως αντιπροσωπεύει μια μεγάλη ήττα για το ‘ευρωπαϊκό σχέδιο’, τη μακρόχρονη προσπάθεια προώθησης της ειρήνης και της δημοκρατίας στην Ευρώπη μέσω της στενότερης ολοκλήρωσης. Υπάρχει άλλος τρόπος; Ναι, υπάρχει – και οι Γερμανοί έχουν δείξει πως μπορεί να δώσει αποτελέσματα αυτός ο τρόπος. Δυστυχώς όμως δεν κατανοούν τα διδάγματα της δικής τους εμπειρίας.

Αν μιλήσεις με κορυφαίους Γερμανούς διαμορφωτές γνώμης για την ευρωπαϊκή κρίση, σπεύδουν αμέσως να σου υποδείξουν ότι και η δική τους οικονομία ήταν στο χείλος της καταστροφής τα πρώτα χρόνια της περασμένης δεκαετίας αλλά κατάφερε να ανακάμψει χάρη σε αυτή τη συνταγή. Αυτό που δεν τους αρέσει όμως να αναγνωρίζουν είναι πως η ανάκαμψη αυτή οφείλεται στην εμφάνιση ενός μεγάλου γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος έναντι των άλλων κρατών της Ευρωζώνης – και ιδίως έναντι των κρατών που βυθίζονται σήμερα στην κρίση – τα οποία είχαν πληθωρισμό άνω του φυσιολογικού χάρη στα χαμηλά επιτόκια της ΕΚΤ. Οι χώρες που πλήττονται σήμερα από την ευρωπαϊκή κρίση μπορεί να ήταν σε θέση να μιμηθούν την επιτυχία της Γερμανίας αν είχαν το ίδιο ευνοϊκό περιβάλλον – αν δηλαδή αυτή τη φορά όπως άλλοτε η υπόλοιπη Ευρώπη, η Γερμανία ήταν διατεθειμένη να δεχτεί μια πληθωριστική ανάπτυξη.

Επομένως η γερμανική εμπειρία δεν είναι όπως φαντάζονται οι Γερμανοί ένα επιχείρημα υπέρ της καθολικής λιτότητας στον ευρωπαϊκό Νότο. Είναι ένα επιχείρημα υπέρ μιας πολύ επεκτατικής πολιτικής σε άλλα κράτη και υπέρ της εγκατάλειψης της μονομανίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τον πληθωρισμό και την εστίαση της, αντ’ αυτής, στην ανάπτυξη.

Όμως στους Γερμανούς δεν αρέσει αυτό το συμπέρασμα, όπως δεν αρέσει και στην ηγεσία της ΕΚΤ. Και οι δυο τους εμμένουν στις φαντασιώσεις τους για ευημερία μέσω της λιτότητας και θα επιμείνουν ότι η συνέχιση της αποτυχημένης στρατηγικής τους είναι η μόνη υπεύθυνη πολιτική. Αλλά φαίνεται ότι πλέον δεν θα έχουν την ανεπερώτητη στήριξη του Μεγάρου των Ηλυσίων. Και είτε το πιστεύετε είτε όχι, αυτό σημαίνει ότι το ευρώ και το ευρωπαϊκό σχέδιο έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης σήμερα από ό,τι πριν τις ελληνικές και τις γαλλικές εκλογές.

http://www.banksnews.gr/portal/home-pag ... 7-22-38-51


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 08, 2012 9:33 am 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Β


Εικόνα

FT: Η Ελλάδα θα ξεσκεπάσει γρήγορα τον Hollande


Στην επαρχιακή Γαλλία την Κυριακή το βράδυ, ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος της Γαλλίας ανέβηκε στο βήμα και ανακοίνωσε ότι θα καθοδηγήσει την μάχη της Ευρώπης κατά της λιτότητας.Στην άλλη άκρη της ηπείρου, οι Έλληνες ψηφοφόροι τον «προκάλεσαν» στην μπλόφα του. Επιλέγοντας αποφασιστικά, κόμματα που θέλουν είτε να ακυρώσουν είτε να επαναδιαπραγματευτούν την συμφωνία διάσωσης της Ελλάδας, προκαλούν στον François Hollande ένα πολύ δύσκολο δίλημμα. Θα συμπαρασταθεί με τον ελληνικό λαό κατά της λιτότητας; Ή θα συνταχθεί με την γερμανική κυβέρνηση και το ΔΝΤ, επιμένοντας ότι δεν μπορεί να ξανασυζητηθεί η ελληνική διάσωση.

Η επιλογή που θα κάνει ο κ. Hollande θα είναι μοιραία, για την Γαλλία και την Ευρώπη. Δυνητικά, ο νέος Γάλλος πρόεδρος θα μπορούσε να αναλάβει επικεφαλής των ανταρτών του ευρωπαϊκού Νότου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Ιταλίας, έστω κι αν ονομαστικά ανήκουν σε διαφορετικές πολιτικες οικογενειες, χαιρέτισαν την νίκη του Γάλλου σοσιαλιστή. Κι αυτοί, όπως και οι Έλληνες, θέλουν απεγνωσμένα να αντιπαρατεθούν στην γερμανική ορθοδοξία της λιτότητας.

Όμως, οποιαδήποτε γαλλική προσπάθεια να απομονωθεί η Γερμανία εντός της ΕΕ θα αποτελέσει ιστορική καμπή στην εξωτερική πολιτική της μεταπολεμικής Γαλλίας, που έχει χτιστεί πάνω στην ιδέα ότι το «γαλλο-γερμανικό ζεύγος» θα διαχειρίζεται την ΕΕ μαζί. Η συμμαχία της Γαλλίας της με τον ευρωπαϊκό Νότο θα ζημιώσει επίσης την ίδια την εικόνα της Γαλλίας ως μια από τις ισχυρότερες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η άποψη των αγορών για την Γαλλία θα επιδεινωθεί κι αυτή. Η μεγαλύτερη ζημιά θα είναι ότι μια ανοιχτη ρήξη ανάμεσα στην Γαλλία και την Γερμανία θα προκαλέσει πανευρωπαϊκά προβλήματα, ανοίγοντας σεισμικό ρήγμα στα θεμέλια της ΕΕ και του ενιαίου της νομίσματος.
Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι αναλυτές υποθέτουν ότι ο κ. Hollande θα αρκεστεί σε κάποιες χειρονομίες από το Βερολίνο που θα σώσουν τα προσχήματα και θα του επιτρέψουν να πει ότι άλλαξε την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής συζήτησης υπέρ της «ανάπτυξης».

Η υποθετική συμφωνία Hollande-Merkel θα είναι κάπως έτσι: Ο κ. Hollande, όπως έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί, θα αλλάξει το αίτημά του να αναδιαπραγματευτεί ένα νέο δημοσιονομικό σύμφωνο. Αντ’ αυτού η Γερμανία θα συμφωνήσει σε ένα ασαφώς διαγεγραμμένο νέο σύμφωνο ανάπτυξης, που θα τεθεί μαζί με το δημοσιονομικό. Με ανάλογη διάθεση, η Γερμανία θα απορρίψει το αίτημα του κ. Hollande για τα κοινά ομόλογα Eurobonds, αλλά μάλλον θα συνταχθεί με τα “project bonds”, τα ομόλογα χρηματοδότησης υποδομών, που θα έχουν ευρωπαϊκή υποστήριξη. Μπορεί επίσης να συμφωνηθεί αύξηση του δανεισμού από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Θα είναι ένα κλασικό ευρωπαϊκό, γαλλο-γερμανικό κουκούλωμα που θα δώσει σε όλους την δυνατότητα να υποχωρήσουν με αξιοπρέπεια, αφήνοντας τον υπόλοιπο κόσμο ανεπηρέαστο και λιγάκι μπερδεμένο.

Η νέα έκρηξη στο ελληνικό πολιτικό ηφαίστειο, όμως, περιπλέκει πάρα πολύ την εικόνα. Το ελληνικό πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο, που δεν μπορεί να «επιδιορθωθεί» με μερικές έξυπνα σχεδιασμένες ρήτρες που θα προστεθούν σε μια συνθήκη. Απαιτεί πραγματικές, ρηξικέλευθες κι επικίνδυνες αποφάσεις. Ειδικότερα, άραγε η Ελλάδα θα προωθήσει και θα εφαρμόσει πρόσθετες περικοπές στον προϋπολογισμό αξίας δισ. ευρώ, μέσα σε λίγους μήνες, όπως απαιτείται στην πιο πρόσφατη συμφωνία διάσωσης;

Αν η Ελλάδα αρνηθεί να το κάνει, τότε το ΔΝΤ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα εγκρίνει την εκταμίευση της επόμενης δόσης βοήθειας. Αυτό, με τη σειρά του σημαίνει απλά ότι η ελληνική κυβέρνηση θα ξεμείνει από χρήμα. Τότε, οι διαχειρίσιμες, αν και επίπονες, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, θα αντικατασταθούν με κάτι πολύ πιο χαοτικό κι επικίνδυνο. Τότε, η υποχρεωτική έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, θα γίνει πάρα πολύ πιθανή.Οι σκέτοι αριθμοί από τις ελληνικές εκλογές δείχνουν ότι αυτές οι σκληρές αποφάσεις θα χρειαστεί να ληφθούν σύντομα. Τα δύο κυρίαρχα, φιλο-μνημονιακά κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εξασφάλισαν μόνο περίπου το ένα τρίτο των ψήφων. Θα δυσκολευτούν να σχηματίσουν κυβέρνηση και η χώρα ίσως σύντομα αντιμετωπίσει κι άλλες εκλογές.

Επιπλέον, ακόμη και ο ηγέτης της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς, που παραμένει ο πιθανότερος επόμενος πρωθυπουργός, θα ζητήσει αλλαγές στην ελληνική συμφωνία. Ο κ. Σαμαράς γνωρίζει ότι είναι επικίνδυνο το γεγονός ότι οι δύο κεντρώες παρατάξεις είναι πλέον συσχετισμένες με το απεχθές πακέτο λιτότητας που επέβαλαν οι ξένοι, καθώς προσφέρει πολιτικά κέρδη μόνο στους εθνικιστές και την άκρα αριστερά.

Ειδικότερα, ο κ. Σαμαράς πιστεύει ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις χρειάζονται απεγνωσμένα χαμηλότερους φόρους. Αλλά δεν έχει ενθαρρυνθεί σε αυτό από την κα Angela Merkel – με την οποία έχει πολύ κακή σχέση. Αν γίνει πρωθυπουργός, ο κ. Σαμαράς θα τοποθετηθεί ως ένας ορθολογιστής στασιαστής, που θα επιχειρηματολογεί κατά των αντιπαραγωγικών μέτρων λιτότητας της Γερμανίας. Κι αυτό τον εμφανίζει ως φυσικό σύμμαχο του κ. Hollande.

Στην πραγματικότητα, όταν κληθεί να διαλέξει ανάμεσα στο να υποστηρίξει την Ελλάδα και να υποστηρίξει την Γερμανία, ο Γάλλος είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πάει με τους Γερμανούς. Όμως μια τέτοια επιλογή θα εκθέσει την ρητορική του κ. Hollande κατά της λιτότητας, αποδεικνύοντας ότι ήταν κενή ουσίας. Οι λίγες χειρονομίες με τα «ομόλογα έργων» θα ισοδυναμούν με το τίποτα, σε σύγκριση με την εικόνα της Γαλλίας να συντάσσεται με το ΔΝΤ και την Γερμανία και να επιβάλλουν βαθύτερες περικοπές στην Ελλάδα, την ώρα που η οικονομία της χώρας συρρικνώνεται και η ανεργία εκτινάσσεται.

Ο συνδυασμός του πολιτικού χάους στην Ελλάδα και του ανελαστικού ΔΝΤ υποδεικνύει ότι την Ελλάδα θα χτυπήσει νέα κρίση το καλοκαίρι. Σε εκείνο το σημείο, η ΕΕ θα αντιμετωπίσει ένα ιστορικό δίλημμα. Θα προστρέξει με περισσότερη βοήθεια στην Ελλάδα, έστω κι αν το ΔΝΤ κάνει πίσω; Ή θα αρνηθεί να βοηθήσει την Ελλάδα, αποδεχόμενη όλους τους πολιτικούς και οικονομικούς κινδύνους που σημαίνει αυτή η απόφαση; Μπροστά σε μια τέτοια κρίση, οι κενές ρητορείες του κ. Hollande ότι θα σώσει την Ευρώπη από την λιτότητα, είναι εντελώς άσχετες.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... olitics%29


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 08, 2012 9:38 am 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Γ


Εικόνα

Der Spiegel: Η μέρα που όλα άλλαξαν

«Τώρα η οικονομική κρίση μπορεί να επιστρέψει πιο σφοδρή ή να αντιμετωπιστεί για πρώτη φορά με αποτελεσματικότητα. Ένα καταστροφικό και ένα ευτυχές σενάριο για το ευρώ» παρουσιάζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel σε σχετικό του δημοσίευμα, υπό τον τίτλο: «Η μέρα που όλα άλλαξαν».


Σενάριο 1..: Το ευρώ διαλύεται

Η ατμόσφαιρα είναι εξ αρχής δηλητηριασμένη. Ο Φρανσουά Ολάντ φτάνει στο Βερολίνο, μία εβδομάδα μετά την πανηγυρική του νίκη, έχοντας στις βαλίτσες του μια καθαρή εντολή: Δεν θέλει λιτότητα, δεν θέλει δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας και δεν θέλει ο πρόεδρος της Γαλλίας να θεωρείται «σκυλάκι» της καγκελαρίου Μέρκελ. Από τώρα, όλα αλλάζουν.

Στη συνέχεια, ο Ολάντ αποσύρει τη στήριξη της Γαλλίας στην ευρωπαϊκή δημοσιονομική συνθήκη. Δημιουργεί θέσεις εργασίας μέσω κρατικών δαπανών και καλύπτει τα κενά του δημοσίου τομέα. Το παράδειγμά του ακολουθεί η Ισπανία και η Ιταλία, θέτοντας ως προτεραιότητα την ανάπτυξη.

Οι μετοχές κατακρημνίζονται και τα spread της Ιταλίας και της Ισπανίας εκτοξεύονται, ενώ η ΕΚΤ αναγκάζεται να επεκτείνει το πρόγραμμά της αγοράς ομολόγων και στη Γαλλία.

Η Ελλάδα δεν αποφεύγει τις νέες εκλογές μέσα στο καλοκαίρι. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτουν υπό αμφισβήτηση το οικονομικό πακέτο προς την Ελλάδα και τελικά διακόπτουν τη βοήθεια. Η Ελλάδα χρεοκοπεί και βυθίζεται στο χάος. Σε ειδική σύνοδο το 2013, οι χώρες της ευρωζώνης αποφασίζουν την αναστολή του ενιαίου νομίσματος και επιστρέφουν στα εθνικά νομίσματα. Είναι το τέλος του ευρώ.



Σενάριο 2: Όλα βαίνουν καλώς

Μετά το κρύο κλίμα των πρώτων ημερών, Ολάντ και Μέρκελ αντιλαμβάνονται ότι δεν τους χωρίζουν τόσα πολλά. Ενωμένοι αντιμετωπίζουν την κατάσταση στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών θέτουν εν αμφιβόλω τα μέτρα λιτότητας. Όμως ο Ολάντ θα αποδειχθεί πιο μετριοπαθής από τις αριστερότερες τάσεις που εκφράζονται στην Ελλάδα, επειδή ξέρει ότι ελλοχεύει κίνδυνος μεγαλύτερης κρίσης στην ευρωζώνη.

Ένα νέο δημοσιονομικό σύμφωνο θα συνταχθεί στην ευρωζώνη, το οποίο θα είναι πιο ελαστικό για τις χρεωμένες χώρες, δεν θα εγκαταλείπει όμως τα μέτρα περικοπής δαπανών. Παράλληλα, τα κλειστά επαγγέλματα απελευθερώνονται στην Ελλάδα.

Στην ελληνική κυβέρνηση, η συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται θετική. Υπό την πίεση μετριοπαθέστερων κομμάτων, ο Αλέξης Τσίπρας εγκαταλείπει τις θέσεις του κατά της λιτότητας, αλλαγή την οποία δικαιολογεί με την ανάγκη ανάπτυξης της οικονομίας. Παράλληλα, η αποδοχή της ευρωπαϊκής μεταρρυθμιστικής πολιτικής ανακτά τη δυναμική της στον ελληνικό λαό, με αποτέλεσμα το 2013 να δημιουργηθεί στην Αθήνα το πρώτο κόμμα «υπέρ του ευρώ» στην Ευρώπη.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ: http://greece-salonika.blogspot.com/201 ... z1uG22D2ED


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 08, 2012 9:46 am 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Αν θέλετε διαβάστε τα και τα τρία .....
Προσωπικά με τον ένα η τον άλλο τρόπο πάλι η Ελλάδα ΟΔΗΓΕΙ τα πράγματα για μία πραγματική Ευρωπαϊκή Ένωση ισότιμων λαών (με την προϋπόθεση ότι και Ελλάδα θα αλλάξει προς το καλύτερο) η στην διάλυση της ....


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Μάιος 10, 2012 9:14 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Εικόνα


Η Ελλάδα προβάρει Ιστορία

Η εντυπωσιακή αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη αποτυπώνει τον σπασμό ενός κοινωνικού σώματος πληγωμένου και έμφοβου που μετασχηματίζεται βίαια. Οι εκλογές διεξάχθηκαν σε φόντο οικονομικής και και κοινωνικής καταστροφής: 21% άνεργοι, ένας στους δύο νέους άνεργος, 18% του ΑΕΠ χαμένο από την αρχή της κρίσης. Η αριθμητική είναι απλή: πόσες ψήφοι απελευθερωμένες ή απεγνωσμένες αντιστοιχούν στο 1,1 εκατομμύριο των καταγεγραμμένων ανέργων; Είναι ακριβώς οι ψήφοι που συνέτριψαν τον κυρίαρχο δικομματισμό της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Ψήφοι που κατευθύνθηκαν στην Αριστερά πρωτίστως, αλλά και στον νεοπαγή ποπουλισμό της Πάνω Πλατείας και στους Εθνικιστές της άκρας δεξιάς της Χρυσής Αυγής

Το Βερολίνο και οι Βρυξελλες μετέτρεψαν απερίσκεπτα την Ελλάδα σε πεδίο πειραματισμών για την εφαρμογή συνταγών εσωτερικής υποτίμησης προς αντιμετώπιση της κρίσης χρέους και των ασυμμετριών της ευρωζώνης. Πίεσαν αφόρητα τα ελληνικά αστικά κόμματα· πρώτα, το ΠΑΣΟΚ, που υπέκυψε αμαχητί, και, μετά την καθαίρεση του Γ. Παπανδρέου, τη ΝΔ. Η κατάληξη ήταν η καταστροφή τους. Ο λαός, σοκαρισμένος από μια διετή πληβειοποίηση χωρίς καν υπόσχεση ανάσχεσης, βγήκε στους δρόμους πολλές φορές και αποσύρθηκε ηττημένος― εντέλει αντέδρασε με το τελευταίο όπλο του: διέσπειρε την ψήφο του σε πολλά μικρά μερίδια, τιμωρώντας κυρίως τον δικομματισμό, τον ίδιο που τόσα χρόνια ψήφιζε από ιδιοτέλεια και αδράνεια.

Ο μεγάλος νικητής είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι αξιωματική αντιπολίτευση υπερτριπλασιάζοντας το ποσοστό του και υπερσκελίζοντας το ΠΑΣΟΚ. Η εκλογική του επίδοση ίσως αποτελέσει τη μήτρα για μια νέα αριστερόστροφη παράταξη, η οποία θα καταλάβει τον χώρο που καταλείπει το συστημικό ΠΑΣΟΚ. Στο κλείσιμο ενός νέου ιστορικού κύκλου, που αρχίζει το 1944-45, η αριστερά αποσπάται από τη συνθήκη της ήττας και του κομπάρσου και διεκδικεί θέση στην κεντρική σκηνή. Η ευθύνη είναι βαριά ασφαλώς και ενώπιον εθνικού ακροατηρίου ο λόγος και η πράξη του θα στρογγυλέψουν και θα αποκτήσουν βάρος.

Η εκλογική αποτύπωση της 6ης Μαΐου αποτελεί το πρελούδιο ενός μείζονος κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού, στην Ελλάδα οπωσδήποτε, αλλά και στην Ευρώπη, που παρακολουθεί με προσοχή τα συμβαίνοντα στο μελλοντολογικό εργαστήριο του Νότου.

Η Ελλάδα προβάρει την Ιστορία του 21ου αιώνα.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Μάιος 19, 2012 9:35 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Παρ Μαρ 26, 2010 7:43 pm
Δημοσιεύσεις: 166
Το τέταρτο Ράϊχ, οι ΗΠΑ και η Ελλάς…

Τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα ελέγχει όλους τους Πολίτες, θα τους αστυνομεύει καλύτερα, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται…


Εικόνα «εξωφύλλου»: «Ένας λαός, μία αυτοκρατορία, ένα ευρώ», από το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Compact, το οποίο ειρωνεύεται την κυβέρνηση με τη φωτογραφία του Χίτλερ. Σημειώνουμε εδώ ότι, σύμφωνα με τα «εθνικοσοσιαλιστικά σχέδια» του δικτάτορα η νέα τάξη πραγμάτων, η οποία όφειλε να επιβληθεί στην Ευρώπη, προέβλεπε την «αναδιάταξη» της ηπείρου, με τοπικά και φυλετικά κριτήρια…

Στα πλαίσια αυτά, άμεσοι στόχοι ήταν η προσάρτηση πολλών κρατών στη γερμανική αυτοκρατορία (τρίτο ράιχ), η υποχρεωτική μετανάστευση ομάδων των εκάστοτε πληθυσμών, καθώς επίσης η καταπίεση και η λεηλασία ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων – με στρατιωτικά μέσα, αλλά και με τη συμμετοχή της γερμανικής οικονομίας.

“Η Ελλάδα μοιάζει με ένα πολυτελέστατο, πλούσιο κρουαζιερόπλοιο, το οποίο ευρίσκεται στο κέντρο μίας τρομακτικής καταιγίδας, έχοντας καταληφθεί από δύο αντίπαλες «συμμορίες» – οι οποίες επιμένουν ότι, σκοπός τους είναι να βοηθήσουν, αφού διαφορετικά το καράβι κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι «πειρατές» έχουν τοποθετήσει δικό τους καπετάνιο, τρομοκρατούν και εκβιάζουν το πλήρωμα, σχεδιάζουν προσεκτικά τη λεηλασία ότι πολύτιμου ανακαλύψουν, ενώ ρίχνουν στη φουρτουνιασμένη θάλασσα τους πιο φτωχούς επιβάτες – ισχυριζόμενοι ότι, μόνο με αυτόν τον τρόπο, ελεύθερο περιττών βαρών δηλαδή, θα καταφέρει το καράβι να ξεφύγει από την τρικυμία” (R.Vial).
“Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες και τις «απολυταρχικές εντολές» του ΔΝΤ και της Γερμανίας (η οποία ηγείται της Ευρωζώνης).

Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα: τη λαϊκή εξέγερση, εάν θέλουμε να αποφευχθεί το στρατιωτικό πραξικόπημα, με στόχο τη σύλληψη και την καταδίκη της συμμορίας εκείνων των διεφθαρμένων πολιτικών, οι οποίοι οδηγούν τη χώρα τους στην καταστροφή. Στα πλαίσια αυτά, όποιος από τους γραφειοκράτες της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν εξαφανιστεί, μέχρι να μετρήσει κανείς έως το τρία, θα πρέπει να έχει την ίδια ακριβώς μοίρα – τη σύλληψη του από τους Πολίτες και την καταδίκη του από την Ελληνική Δικαιοσύνη” (T.Mehner, Γερμανός συγγραφέας, παρεμβάσεις).
“Οι παλαιοί φόβοι επιστρέφουν. Η Γερμανία γίνεται ξανά ισχυρή, ενώ οι Βρετανοί αναφέρονται όλο και πιο συχνά σε ένα 4οΡάιχ. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες όμως, ηΓερμανία δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα 4ο Ράιχ, αφού η χώρα δεν έχει αποκτήσει εντελώς την εθνική της κυριαρχία, από την 8η Μαΐου του 1945. Όποιος δεν θέλει να το πιστέψει, του προτείνουμε την πρόσφατη ομιλία του κ. Σόϊμπλε – παρά το ότι ο υπουργός οικονομικών παρέλειψε να «οριοθετήσει» ακριβώς την έλλειψη εθνικής κυριαρχίας.

Εάν έχει δίκιο, ακόμη και εν μέρει, τότε θα πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά εκείνες τις θεωρίες συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες η Γερμανία είναι μία Ε.Π.Ε., μία μη κυβερνητική οργάνωση ή μία «διοικητική οντότητα» των συμμαχικών δυνάμεων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην προκειμένη περίπτωση, εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε Πολίτες, αλλά εργαζόμενοι – οι οποίοι θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να απολυθούν. Ανεξάρτητα από αυτά, η ομιλία του κ. Σόιμπλε φανερώνει ολοκάθαρα ότι, η Γερμανία είναι κάτω από διεθνή έλεγχο – δεν είναι ανεξάρτητη λοιπόν και δεν παίρνει μόνη της αποφάσεις. Επομένως δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα 4ο Ράιχ, εκτός εάν το επέτρεπαν οι Η.Π.Α. – κάτι που φυσικά δεν είναι εντελώς απίθανο, αφού και οι ίδιοι οι Αμερικανοί ευρίσκονται ήδη στο δρόμο για το φασισμό.

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι, θεωρητικά τουλάχιστον, η Γερμανία δεν χρειάζεται την εθνική της κυριαρχία, εάν θέλει να κατασκευάσει ένα 4ο Ράιχ – αφού θα μπορούσε να τα καταφέρει διαφορετικά, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προτείνω σε όλους αυτούς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δύσπιστα μία τέτοια προοπτική, να ανατρέξουν στις απόψεις του Χίτλερ, σε σχέση με μία Ενωμένη Ευρώπη. Βέβαια, δεν γνωρίζει κανείς που ακριβώς κατευθύνεται η ΕΕ, από πολιτικής άποψης – εκτός του ότι, τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα αστυνομεύει όλους τους Πολίτες, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται” (Kopp Γερμανίας).
Ανάλυση

Τα παραπάνω κείμενα, παρά το ότι προέρχονται από πρόσφατες, επίσημες δημοσιεύσεις έγκριτων Γερμανών, μοιάζουν με θεωρίες συνωμοσίας. Εν τούτοις αποδεικνύουν ότι, ακόμη και οι ίδιοι οι Γερμανοί φοβούνται τυχόν αναβίωση του ναζισμού στη χώρα τους – ενώ αρκετοί είναι αντίθετοι με τις εμφανείς προθέσεις της πρωσικής κυβέρνησης τους, η οποίασκοπεύει να «αναρτήσει» την Ευρώπη στο γερμανικό άρμα (αποδυναμώνοντας μία προς μία όλες τις χώρες, με τη βοήθεια της «πολιτικής λιτότητας» και του ισχυρού της νομίσματος).

Παράλληλα γνωρίζουν ότι, ο νεοφιλελευθερισμός των παιδιών του Σικάγου, έτσι όπως επιβάλλεται μεθοδικά από το αμερικανικό ΔΝΤ στην Ελλάδα, με την αποκρατικοποίηση της εξουσίας, με την κατάργηση της Δημοκρατίας, με το γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους, με τη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, με την καταστροφή της μεσαίας τάξης, με την εξαθλίωση των μαζών, με τη χρεοκοπία κλπ., εξελίσσεται σε μία τρομακτική δικτατορία της ελίτ – σε έναν άκρατο απολυταρχικό καπιταλισμό καλύτερα, ο οποίος θα είναι ίσως πολύ χειρότερος, από τον εθνικοσοσιαλισμό και το ναζισμό.

Φυσικά υποθέτουν ότι, η Ελλάδα είναι μόνο η αρχή – ενώ δεν θα ξεφύγουν από τα νύχια του ούτε οι πλούσιες χώρες της Ευρωζώνης, ούτε η υπόλοιπη Δύση. Προτείνουν δε ως μοναδική δυνατότητα αντίστασης την έγκαιρη, μαζική εξέγερση των Πολιτών, αφού η πολιτική είτε εξαγοράζεται, είτε εκβιάζεται, είτε τρομοκρατείται – με αποτέλεσμα να υποτάσσεται ολοκληρωτικά στους εισβολείς και με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη γίνεται αντιληπτή ούτε από τον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό της.
Ολοκληρώνοντας λέγεται ότι, η Γερμανία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ξένη κατοχή –χωρίς Συνθήκη Ειρήνης με όλες τις χώρες που τότε βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση, με μία προσωρινή κατάπαυση πυρός απέναντι της, με απουσία Συντάγματος (διέπεται ουσιαστικά από έναν προσωρινό Βασικό Νόμο ή Grundgesetz), το οποίο θα είχε ψηφισθεί και επικυρωθεί από έναν ελεύθερο γερμανικό λαό καθώς επίσης, το σημαντικότερο, χωρίς καμία κρατική ή άλλη νομική υπόσταση, εντός των εδαφικών της ορίων.

Ειδικότερα, όταν το 1990 άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ των δύο Γερμανιών, με νομικούς όρους «μεταξύ των δύο προσωρινών διοικητικών οντοτήτων», τα δύο «κράτη» καταργήθηκαν αυτόματα, με τη μέχρι τότε μορφή τους. Έτσι έπαψε ουσιαστικά να ισχύει ο «βασικός νόμος», χωρίς όμως να έχει ψηφιστεί καινούργιος – πολύ περισσότερο, αφού δεν ακολούθησε ένα νέο Σύνταγμα (θεωρητικά ισχύει ακόμη το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, από το 1919).
Ο βραβευμένος δε με Νόμπελ Γερμανός συγγραφέας G.Grass, στο βιβλίο του «Ερωτήσεις για τη γερμανική ενοποίηση» λέγεται πως γράφει: «Δεν τηρήθηκε το άρθρο-κλειδί του παλιού βασικού νόμου (146), το οποίο διέτασσε ότι, στην περίπτωση της γερμανικής ενοποίησης, έπρεπε να υποβληθεί στο γερμανικό λαό ένα νέο Σύνταγμα».

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, τα οποία αδυνατούμε να εκτιμήσουμε, η Γερμανία δεν είναι στην πραγματικότητα εθνικά κυρίαρχο κράτος. Ενδεχομένως δε, η δανειοδότηση της Ελλάδας από την κρατική της τράπεζα Kfw (η οποία ουσιαστικά συστήθηκε από τις Η.Π.Α. για την ανοικοδόμηση της Δ. Γερμανίας, μέσω του σχεδίου Marshall), όταν όλες οι άλλες χώρες μας δανείζουν οι ίδιες, ως εθνικά κράτη, να το αποδεικνύει. Φυσικά κάτι τέτοιο θα σήμαινε, σε σχέση με την Ενωμένη Ευρώπη ότι, εκτελεί απλά εντολές των Η.Π.Α. και του σκιώδους χρηματοπιστωτικού συστήματος – κάτι που θεωρούμε πως αποτελεί μία ακόμη θεωρία συνωμοσίας.

Η ΕΛΛΑΔΑ

Είναι πλέον φανερό ότι, η Ελλάδα ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα – ανάμεσα σε δύο μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες μάχονται για το χρυσόμαλλο δέρας: την Ευρώπη. Στα πλαίσια αυτά, η κρίση ρευστότητας του 2009 οδηγήθηκε μάλλον σκόπιμα σε μία κρίση δανεισμού και, στη συνέχεια, σε μία κρίση φερεγγυότητας – με ελάχιστους αντικειμενικούς λόγους. Δυστυχώς, η κυβέρνηση της χώρας δεν έδωσε σημασία στο συγκριτικά πολύ χαμηλό συνολικό χρέος, ούτε στον εξαιρετικά θετικό Ισολογισμό της – όπου το δημόσιο χρέος της είναι κατά πολύ χαμηλότερο από τα περιουσιακά της στοιχεία(δημόσια περιουσία, κρατικές επιχειρήσεις, μεγάλος υπόγειος πλούτος).

Ουσιαστικά θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε την Ελλάδα με μία επιχείρηση, η οποία διαθέτει μεγάλες ανεκμετάλλευτες εκτάσεις, με πλούσιο σε πρώτες ύλες υπέδαφος και θυγατρικές εταιρείες οι οποίες, παρά τη μονοπωλιακή θέση τους, λειτουργούν ζημιογόνα. Η επιχείρηση αυτή, παρά τα μεγάλης αξίας πάγια της, λειτουργεί με ζημίες, λόγω ανεπαρκούς, ανίκανης ή διεφθαρμένης διοίκησης – με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δανεισθεί με βιώσιμο επιτόκιο, αφού οι τράπεζες δεν ζητούν μόνο εγγυήσεις αλλά, κυρίως, κέρδη, με τα οποία να μπορεί να αποπληρώνει τα δάνεια της.
Όταν δε ο νέος οικονομικός διευθυντής μίας τέτοιας επιχείρησης αρχίζει να τη διασύρει, ανακοινώνοντας δημοσίως ότι έχει πολύ μεγαλύτερες ζημίες από αυτές που εμφανίζει στα βιβλία της, χωρίς παράλληλα να παίρνει τα απαιτούμενα μέτρα εξυγίανσης, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ

Συνεχίζοντας, η Ελλάδα καίγεται, ενώ οι «μηχανισμοί» της συνεργάζονται με τους εμπρηστές – με την Γερμανική Ευρώπη και με το Αμερικανικό ΔΝΤ.

Όπως φαίνεται πλέον καθαρά, είναι πάρα πολύ εύκολο να καταστρέψεις μία σύγχρονη Οικονομία – αρκεί να πείσεις τους Πολίτες της «θυματοποιώντας» τους ότι, έχουν ζήσει πάνω από τις δυνατότητες τους και πρέπει να προσαρμοσθούν σε μαζικά χαμηλότερους μισθούς, με πολύ μικρότερες κοινωνικές παροχές. Έτσι προκαλείς μία καταστροφική ύφεση, η οποία αυξάνει τις δαπάνες, λόγω κλιμακούμενης ανεργίας και μειώνει τα έσοδα, λόγω περιορισμού του ΑΕΠ – με αποτέλεσμα να εκτοξεύονται στα ύψη τόσο τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, όσο και οι τόκοι εξυπηρέτησης τους, παράλληλα με τη ραγδαία απαξίωση όλων των περιουσιακών στοιχείων.
Η απαξίωση αυτή, σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών, προκαλεί μεταξύ άλλων την αδυναμία εξόφλησης των οφειλών απέναντι στις τράπεζες – οπότε την αύξηση των κόκκινων δανείων η οποία, αργά ή γρήγορα, τις οδηγεί είτε στη χρεοκοπία, είτε στην εκποίηση τους σε εξευτελιστικές τιμές.
Παρά το ότι λοιπόν η πραγματική αιτία των οικονομικών προβλημάτων της Ελλάδας δεν είναι άλλη από τις μεθοδεύσεις των εισβολέων, πολύ πριν δραστηριοποιηθούνστη χώρα (ενδεχομένως από το 2008) η εντύπωση, η οποία έχει εσκεμμένα δημιουργηθεί, είναι εντελώς διαφορετική – με έμφαση στο υπερβολικό δημόσιο χρέος της και όχι στο χαμηλό συνολικό ή στους υπόλοιπους θετικούς οικονομικούς δείκτες.

Εν τούτοις, σύμφωνα με στατιστικές του ΟΟΣΑ, οι οικονομικές επιδόσεις της Ελλάδας μεταξύ των ετών 2000 και 2008 ήταν κατά πολύ υψηλότερες, από αυτές της Γερμανίας(ακόμη και μετά το 2010 το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν σχετικά μικρό – επειδή το δημόσιο χρέος, σε αντίθεση με το ιδιωτικό, είναι πανεύκολο στην επίλυση του).

Δημιουργήθηκαν περισσότερες θέσεις εργασίας, οι επενδύσεις αυξήθηκαν ταχύτερα (η κατά κεφαλήν παραγωγή στην Ελλάδα, μεταξύ των ετών 2000-2009 αυξήθηκε κατά 25%, στη Γερμανία μόλις κατά 5%), ενώ το ΑΕΠ αυξήθηκε τρεις φορές γρηγορότερα. Εκτός αυτού, σε αντίθεση με τη Γερμανία, οι Έλληνες εργαζόμενοι συμμετείχαν στα κέρδη της ανάπτυξης, σε κάποιοι βαθμό – αφού οι πραγματικές αμοιβές τους αυξανόταν ετήσια κατά 2,6%, όταν αυτές των Γερμανών συναδέλφων τους μόλις κατά 0,1%.

Δυστυχώς αυτό το τελευταίο, η μεγαλύτερη αύξηση των μισθών δηλαδή, ήταν το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας – όχι ο υπερβολικός δανεισμός ή όλα τα άλλα που ισχυρίζονται οι καταστροφείς της (γεγονός που τεκμηριώνεται από το ότι, έχει το τρίτο χαμηλότερο ιδιωτικό χρέος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ). Αναλυτικότερα επειδή οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους Γερμανούς ή με τους Ολλανδούς, δεν διατηρούσαν χαμηλούς τους μισθούς, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα απέναντι στους «εταίρους» τους (dumping), προκλήθηκε στην Ελλάδα ένας ετήσιος πληθωρισμός της τάξης του 3,2% – όταν ο μέσος της Ευρωζώνης διατηρήθηκε στο 2,1% και στη Γερμανία μόλις στο 1,2%. Η διαφορά αυτή οδηγεί υποχρεωτικά, εντός μίας νομισματικής ένωσης, σε έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών – το οποίο έφθασε στη χώρα μας (2008) στο 14% του ΑΕΠ της.

Περαιτέρω, όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε προβλήματα δανεισμού από τις αγορές, κυρίως λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης (σε συνδυασμό με την εγκληματική διαχείριση της νέας κυβέρνησης), η Γερμανία την ανάγκασε, σε συνεργασία με το ΔΝΤ, να υιοθετήσει ένα καταστροφικό πρόγραμμα λιτότητας (παρά το ότι γνώριζε εκ των προτέρων την αποτυχία του, με κριτήριο το αντίστοιχο που εφαρμόσθηκε από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, οδηγώντας τη Γερμανία στον εθνικοσοσιαλισμό).

Τα αποτελέσματα του είναι πλέον ορατά δια γυμνού οφθαλμού: το δημόσιο χρέος αυξήθηκε εκρηκτικά (από 120% του ΑΕΠ στο 170%), το ΑΕΠ μειώθηκε πάνω από 15%, ενώ η σκόπιμη ανεργία (χωρίς αύξηση της ανεργίας δεν μειώνονται οι μισθοί, δεν «γκρεμίζονται» οι συλλογικές συμβάσεις και δεν «κατατροπώνονται» τα συνδικάτα) διπλασιάσθηκε στο 21%.

Παράλληλα φυσικά αυξήθηκε ο δανεισμός της Ελλάδας από την ΕΚΤ, μέσω της κεντρικής της τράπεζας (η ΤτΕ οφείλει περί τα 108 δις €, ενώ το 2008 δεν όφειλε τίποτα) και των εμπορικών τραπεζών (περί τα 60 δις €) – αφενός μεν λόγω της μείωσης των καταθέσεων, αφετέρου λόγω της κρίσης αξιοπιστίας της χώρας, με αποτέλεσμα να διακινδυνεύει πλέον και το τραπεζικό της σύστημα.
Φυσικά η Ελλάδα δεν είχε και δεν έχει μόνο θετικά στοιχεία στην Οικονομία της – το αντίθετο μάλιστα, υπήρξαν πολλές υπερβολές και υπερδανεισμός. Υπενθυμίζουμε όμως ότι «Υπάρχουν δύο δυνατότητες για να λεηλατήσεις και να υποδουλώσεις μία χώρα: Η μία από αυτές είναι το ξίφος, τα όπλα. Η δεύτερη είναι η υπερχρέωση» (John Adams, ο δεύτερος πρόεδρος των Η.Π.Α. – 1826).
Επειδή όμως είναι αρκετοί αυτοί, οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με τα ελαττώματα της χώρας μας, με μία τόσο υπερβολική πολλές φορές αυτοκριτική, η οποία ξεπερνάει τα όρια της θυματοποίησης, θεωρούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να αναφερόμαστε και εμείς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΤΙΜΩΡΙΑ

Η Ευρωζώνη είχε δύο επιλογές για τη σωστή καταπολέμηση της κρίσης δανεισμού της Ελλάδας: την αλληλεγγύη και την τιμωρία. Εάν είχε επιλεχθεί αμέσως η αλληλεγγύη (Μάϊος του 2010), αφενός μεν το κόστος θα ήταν πολύ χαμηλό, ενώ το ΔΝΤ δεν θα είχε εισβάλλει στην Ευρωζώνη, αφετέρου τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί πολύ θετικότερα – τόσο για το Ευρώ, όσο και για την Ελλάδα.
Εν τούτοις, η Γερμανία προτίμησε την τιμωρία, με στόχο να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως πειραματόζωο – πιθανότατα για την προώθηση των ηγεμονικών βλέψεων της στην Ευρώπη. Στόχος της ήταν ανέκαθεν και συνεχίζει να είναι η παράδοση της Ελλάδας στην πυρά, η «σταύρωση» της καλύτερα έτσι ώστε,

(α) να μην επιχειρήσει καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης τη διαγραφή μέρους των δημοσίων χρεών της, φοβούμενη τα ελληνικά «δεινά»,
(β) να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους οι αγορές στο ευρώ, συνεχίζοντας να δανείζουν την ίδια με ελάχιστα επιτόκια (κερδίζει τουλάχιστον 40 δις € ετήσια από τη μείωση των επιτοκίων) και
(γ) να υποταχθούν όλες οι άλλες χώρες-μέλη στην οικονομική παντοδυναμία της, για να ηγηθεί μίας γερμανικής Ευρωζώνης.

Στα πλαίσια αυτά, πιθανολογούμε πως έχει προγραμματισθεί ήδη ο τρόπος αποβολής της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σε περίπτωση μη υποταγής της πολιτικής ηγεσίας της στις γερμανικές εντολές – με τη συμφωνία της χώρας μας φυσικά, αφού δεν επιτρέπεται διαφορετικά.

Κατά την άποψη πολλών όμως, η Γερμανία έχει μάλλον επιλέξει το λάθος πειραματόζωο– γεγονός που εμείς πιστεύουμε ότι το γνωρίζει και η ίδια, αλλά αναγκάσθηκε να το κάνει, λόγω του ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε παράλληλα από τις Η.Π.Α. (ως ο Δούρειος Ίππος για την εισβολή του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη) ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

Το κοινό νόμισμα, το Ευρώ δηλαδή, ήταν από την αρχή ένας πολιτικός στόχος – σε καμία περίπτωση οικονομικός, αφού η Ευρώπη δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένας «άριστος νομισματικός χώρος» (εάν οι τιμές και οι μισθοί στα κράτη-μέλη της ανέβαιναν και έπεφταν συγχρόνως, όταν μεσολαβούσε κάποια αλλαγή στις οικονομικές συνθήκες, κάτι που προϋποθέτει πλήρη κινητικότητα του Κεφαλαίου και των Εργαζομένων μεταξύ όλων των χωρών, τότε θα μιλούσαμε για έναν άριστο νομισματικό χώρο). Ακριβώς για το λόγο αυτό, προσπαθεί η Πολιτική να τη διατηρήσει «τεχνητά» στη ζωή, όσο της είναι δυνατόν.

Εν τούτοις, δεν πρόκειται να τα καταφέρει για πολύ ακόμη, αφού η βιωσιμότητα της Ευρωζώνης προϋποθέτει μία οργανωμένη «transfer union» – μία ένωση δηλαδή, στην οποία οι πλεονασματικές χώρες θα πρέπει να ενισχύουν κάθε χρόνο τις ελλειμματικές, μεταφέροντας τεράστια ποσά στους προϋπολογισμούς τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσε να αποφασισθεί κάτι τέτοιο – πόσο μάλλον αφού δεν είναι σε καμία περίπτωση επιθυμητό, εκ μέρους των πλεονασματικών κρατών.

Η δεύτερη εναλλακτική λύση θα ήταν μία μακρόχρονη «δημοκρατικοποίηση» της Ευρώπης, με τη βοήθεια εκλογών, νέων Θεσμών, νόμων και συμβάσεων, με στόχο την επίτευξη ενός ομοσπονδιακού συστήματος – των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. «Εθνολογικά» όμως και όχι μόνο, πρόκειται μάλλον για μία ουτοπία, η οποία δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί – με εξαίρεση ίσως μία Ενωμένη Ευρώπη, χωρίς τη Γερμανία. Η τρίτη εναλλακτική δυνατότητα θα ήταν η διάλυση της Ευρωζώνης στη σημερινή της μορφή, με την επιστροφή όλων ή κάποιων κρατών στα εθνικά τους νομίσματα.

Κατά την άποψη μας, η πλέον σωστή μελλοντική επιλογή για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης θα ήταν η σταδιακή επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς – όπου όλα τα κράτη ήταν συνδεδεμένα με το ECU, με μία επιτρεπόμενη απόκλιση της τάξης του (+-) 15%. Παράλληλα, η διευκόλυνση των υπερχρεωμένων χωρών για τα προηγούμενα δάνεια τους (χαμηλά επιτόκια, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, επενδυτική βοήθεια «τύπου Marshall Plan» κλπ.), η οποία θα ομαλοποιούσε τις διαστρεβλώσεις που επέφερε στις οικονομίες τους η εισαγωγή του Ευρώ – με αποτέλεσμα τη ριζική επίλυση της ευρωπαϊκής κρίσης.

Στην περίπτωση αυτή, οι ελλειμματικές οικονομίες θα μπορούσαν στη συνέχεια να υποτιμούν ελεγχόμενα τα εθνικά τους νομίσματα, οπότε θα επέστρεφε η ομαλότητα τόσο στην ανταγωνιστικότητα και στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών, όσο και στους προϋπολογισμούς τους, χωρίς επικίνδυνες εσωτερικές υποτιμήσεις ή/και καταστροφικές μονομερείς αποχωρήσεις. Ταυτόχρονα, θα επανερχόταν η Γερμανία στην τάξη, χωρίς να απειλεί την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, με τις αρρωστημένες ηγεμονικές της βλέψεις – ενώ θα εκδιωκόταν «άπαξ και δια παντός» οι Σύνδικοι του διαβόλου από την Ευρώπη.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κλείνοντας οφείλουμε ίσως να προσθέσουμε ότι, το πρώτο «μνημόνιο» (2010) που υπεγράφη από την Ελλάδα, με εξαίρεση βέβαια τη συμμετοχή του ΔΝΤ, το τοκογλυφικό επιτόκιο και τον περιορισμένο χρόνο αποπληρωμής, δεν ήταν απόλυτα καταστροφικό – ενώ μία ικανή, επαρκής και σοβαρή κυβέρνηση, μη ενδοτική, θα μπορούσε τότε να οδηγήσει τη χώρα σχετικά εύκολα στην έξοδο από την κρίση.

Το δεύτερο όμως «μνημόνιο», το οποίο ψηφίσθηκε δυστυχώς από τη Βουλή το Φεβρουάριο του 2012, είναι εξαιρετικά εγκληματικό, αφού:
(α) η Ελλάδα υπέγραψε μόνη της την επίσημη χρεοκοπία της, αποδεχόμενη τη διαγραφή χρέους και «πυροβολώντας τα πόδια της»,
(β) επέτρεψε το αποικιοκρατικό αγγλικό δίκαιο στις ανταλλαγές ομολόγων με τους ιδιώτες πιστωτές, παρά τις προηγούμενες συνεχείς αρνήσεις και αντίθετες διαβεβαιώσεις του διορισμένου πρωθυπουργού της,
(γ) παραιτήθηκε από την ασυλία κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου της, από την Εθνική της κυριαρχία δηλαδή (μοναδική περίπτωση παγκοσμίως),
(δ) υποτάχθηκε πλήρως στους δανειστές της και τόσα πολλά άλλα, τα οποία δεν θα αποδεχόταν καμία μη ενδοτική κυβέρνηση στον πλανήτη – ακόμη και η πιο δειλή.
Φυσικά καμία διεθνής συνθήκη δεν υποχρεώνει τους Έλληνες να σεβαστούν τα υπογεγραμμένα – αφού η χώρα τους ευρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οι βουλευτές της ψήφισαν κάτω από συνθήκες εκβιασμών, άγνοιας και τρομοκρατίας, ενώ έχει καταπατηθεί εμφανώς το Σύνταγμα της.
Αντίθετα, οι Έλληνες έχουν καθήκον να προστατέψουν την πατρίδα τους – επομένως, να αντιδράσουν εξεγειρόμενοι συλλογικά, πριν ακόμη οδηγηθούν λεηλατημένοι, εξαθλιωμένοι και εντελώς κατεστραμμένοι στην απόλυτη χρεοκοπία, στη δικτατορία και στην υποδούλωση.

ΥΓ: Ενώ όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα έχουν μονοπωλήσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον (ενδεχομένως σκόπιμα, έτσι ώστε να καλυφθούν τα προβλήματα της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και, κυρίως, του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, της Μ. Βρετανίας και των Η.Π.Α.), η ΕΚΤ, καθώς επίσης πολλές άλλες κεντρικές τράπεζες έχουν ανοίξει «στο φουλ» τους κρουνούς των χρημάτων, με στόχο να βοηθήσουν τράπεζες και επιχειρήσεις να ξεφύγουν από την κρίση (μόνο η ΕΚΤ προσέφερε 500 δις € το Δεκέμβρη και 530 δις € επί πλέον την Τετάρτη, με επιτόκια της τάξης του 1% – παράλληλα με τις κεντρικές τράπεζες της Ιαπωνίας, της Μ. Βρετανίας και των Η.Π.Α.).

Εύλογα λοιπόν κυριαρχεί ο φόβος ότι, η πλημμύρα της ρευστότητας, του φρεσκοτυπωμένου χρήματος δηλαδή, θα προκαλέσει τεράστιες ζημίες στην παγκόσμια Οικονομία – όμοιες με αυτές ενός καταστροφικού τσουνάμι. Ήδη φαίνονται καθαρά τα πρώτα σημάδια του κινδύνου, εάν διαπιστώσει κανείς την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, των μετάλλων, των πρώτων υλών, των μετοχών, καθώς επίσης των νομισματικών ισοτιμιών σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες – στις οποίες κινδυνεύουν πλέον πολύ σοβαρά οι εξαγωγικές επιχειρήσεις.

Ολοκληρώνοντας, το φθηνό «διαδικτυακό χρήμα» των κεντρικών τραπεζών έχει οδηγηθεί με γοργό ρυθμό σε κερδοφόρες τοποθετήσεις ανά τον πλανήτη, γεμίζοντας με αέρα τεράστιες χρηματοπιστωτικές φούσκες, το σπάσιμο των οποίων θα ήταν η αφετηρία της επόμενης κρίσης – πιθανότατα πολύ πιο μεγάλης και εξαιρετικά καταστροφικής.

“Μία απίστευτη μονεταριστική αναρχία ευρίσκεται σε κατάσταση αμόκ”, όπως αναφέρουν έντρομοι οι ειδικοί, συνεχίζοντας “Εάν, ή καλύτερα όταν ο κύκλος αυτός ολοκληρωθεί, τότε θα είναι οι κεντρικές τράπεζες μέρος του προβλήματος, κινδυνεύοντας να χρεοκοπήσουν οι ίδιες, επειδή δεν θα μπορούν πλέον να εμφανίζονται πειστικά σαν τον ύστατο σωτήρα του συστήματος. Το «πλαστικό κάλυμμα» μεταξύ της πραγματικής οικονομίας και των αγορών, οι οποίες κινούνται από την υπερβάλλουσα ρευστότητα είναι πλέον τόσο λεπτό, ώστε θα μπορούσε να σπάσει ανά πάσα στιγμή”.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)



http://anti-ntp.blogspot.com/2012/05/bl ... 9%CE%9D%29


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 22, 2012 8:57 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Δεκ 05, 2009 10:56 am
Δημοσιεύσεις: 286
Εικόνα

Το γερμανικό σχέδιο "ακρωτηριασμού" της Ευρωζώνης

Το σχέδιο εξοστρακισμού της Ελλάδας από την Ευρωζώνη εφαρμόζει χωρίς προσχήματα πλέον το υπερσυντηρητικό ιερατείο του Βερολίνου, παρότι το διεθνές κλίμα έχει μεταβληθεί άρδην εις βάρος των θέσεών τους: ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ζητάει ανοικτά περισσότερο χρόνο και χρήμα για την Ελλάδα, ώστε να εφαρμοστεί ένα βιώσιμο πρόγραμμα διαχείρισης της κρίσης.

Καθώς η Ελλάδα μπαίνει στην προεκλογική περίοδο της δεύτερης κατά σειρά εκλογικής αναμέτρησης, με την οικονομία να κλυδωνίζεται επικίνδυνα από τη φυγή καταθέσεων και την κατάρρευση οικονομικής δραστηριότητας και δημοσίων εσόδων, Μέρκελ και Σόιμπλε, με συνεχείς, ακραίες δημόσιες δηλώσεις και αποκάλυπτες παρεμβάσεις στην εσωτερική πολιτική της χώρας επιχειρούν να ναρκοθετήσουν τον δρόμο προς την υπέρβαση του Μνημονίου, ώστε να περάσουν στην εφαρμογή του σχεδίου ακρωτηριασμού της Ευρωζώνης:

Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, για το οποίο είχε μιλήσει ανοικτά κορυφαίος γερμανός τραπεζίτης στον καθηγητή Γιάννη Βαρουφάκη, το σχέδιο των υπερσυντηρητικών κύκλων του Βερολίνου περιλαμβάνει τον "ακρωτηριασμό" της Ευρωζώνης αμέσως, με απομάκρυνση Ελλάδας και Πορτογαλίας, ώστε να "καθαρίσει" από "προβληματικά" κράτη. Μέρος του σχεδίου αυτού, που δυστυχώς διευκολύνθηκε από ατυχέστατους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση του δεύτερου Μνημονίου, ήταν να "δεθεί χειροπόδαρα" η Ελλάδα με μια δρακόντεια δανειακή σύμβαση, που ουσιαστικά αποτέλεσε όχι βήμα διάσωσης της χώρας, αλλά προθάλαμο εξόδου από το ευρώ.

Ο γερμανός τραπεζίτης είχε μιλήσει ανοικτά για πέρασμα της Ελλάδας, μετά την άτακτη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ, σε ενός είδους πτωχευτική διαδικασία, σαν να επρόκειτο για προβληματική επιχείρηση που διαμελίζεται υπέρ των πιστωτών, κάτι που δυστυχώς προδιαγράφουν οι όροι της δεύτερης δανειακής σύμβασης.

Με συνεχείς προειδοποιήσεις από τον Σόιμπλε ότι η Ελλάδα μπορεί πλέον να φύγει από το ευρώ χωρίς σοβαρές συνέπειες για την Ευρωζώνη, με ανοικτές αναφορές (από το βέλγο επίτροπο Εμπορίου) σε επεξεργασία σχεδίου προστασίας της Ευρωζώνης από την έξοδο της Ελλάδας, αλλά και με την απροκάλυπτη παρέμβαση Μέρκελ στα εσωτερικά της χώρας μας (με την πρόταση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή στο ευρώ), Μέρκελ, Σόιμπλε και οι δυνάμεις που συμπαρατάσσονται μαζί τους επιχειρούν ουσιαστικά να εφαρμόσουν το αρχικό σχέδιο ακρωτηριασμού της Ευρωζώνης, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι οι Έλληνες έχουν την ευθύνη για όσα ακολουθήσουν, επειδή οι ίδιοι, δήθεν, θα αποφασίσουν να φύγουν από το ευρώ!



Διεθνής απομόνωση

Η εμμονή της γερμανικής ηγεσίας στην πυρπόληση κάθε γέφυρας που θα οδηγούσε σε μια θετική για όλη την Ευρώπη αλλαγή πορείας στη διαχείριση όχι μόνο του ελληνικού προβλήματος, αλλά της ευρύτερης οικονομικής κρίσης, ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας, προκαλεί τεράστιες αντιδράσεις: όπως επισήμαινε αναλυτής του Ινστιτούτου Bruegel, η ρητορική του γερμανικού Τύπου για την Ελλάδα είναι πολύ διαφορετική από τις ακραίες τοποθετήσεις Μέρκελ και Σόιμπλε. Το σημαντικότερο, ο μέχρι πρόσφατα επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ, Άξελ Βέμπερ, υπογράμμισε σε δραματικούς τόνους ότι αν φύγει μια χώρα από το ευρώ, κανένα σχέδιο διαχείρισης των επιπτώσεων δεν θα είναι επαρκές για να αντιμετωπίσει τις παρενέργειες, που θα οδηγήσουν τελικά στη διάλυση του κοινού νομίσματος, με καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις για την Ευρώπη. Ο Βέμπερ κάλεσε τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε να αφήσουν κατά μέρος το "Σχέδιο Β" και να επανέλθουν στο "Σχέδιο Α", δηλαδή να αποκαταστήσουν την ομαλή λειτουργία του νομισματικού συστήματος, κάνοντας τα πάντα για τη διάσωση της Ελλάδας.

Εκτός Γερμανίας, το κλίμα κατά της πολιτικής Μέρκελ-Σόιμπλε είναι εμφανώς αρνητικό και διαμορφώνεται συναινέσει Ουάσιγκτον-Παρισιού και Λονδίνου υπέρ της εξόδου από την αδιέξοδη λιτότητα, της εφαρμογής αναπτυξιακών μέτρων και της ανάληψης πρωτοβουλιών για στήριξη, όχι εξώθηση της Ελλάδας εκτός Ευρωζώνης. Η Σύνοδος Κορυφής του G8, της Ομάδας των Οκτώ ισχυρότερων οικονομιών, στο Καμπ Ντέιβιντ, έδωσε την ευκαιρία σε Ομπάμα και Ολάντ να συνασπιστούν ανοικτά κατά των θέσεων του Βερολίνου και να προτάξουν την αναγκαιότητα διατήρησης της συνοχής της Ευρωζώνης, κόντρα στα σχέδια ακρωτηριασμού με έξοδο της Ελλάδας. Η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, ζήτησε λίγες ημέρες νωρίτερα, με πιεστικό τρόπο, να δοθεί περισσότερος χρόνος στην Ελλάδα για να μειώσει το χρέος και να εγκριθεί πρόσθετη χρηματοδότηση. Ακόμη πιο προωθημένες θέσεις εξέφρασε ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, ζητώντας από τις πλεονασματικές χώρες του ευρώ να αναγνωρίσουν ότι πρέπει να διαγράψουν μέρος των χρεών των αδύναμων οικονομιών, για να διατηρηθεί η συνοχή της Ευρωζώνης.



Ετοιμάζουν "χαλαρό" Μνημόνιο!



Σε αυτή την διεθνή πολιτικοοικονομική αντιπαράθεση, παρότι η γερμανική ηγεσία ακολουθεί ακραία πολιτική διάσπασης της Ευρωζώνης, εκτιμώντας ότι έτσι θα επιβληθεί η γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη και τις διεθνείς αγορές, δεν παύει παράλληλα η επεξεργασία από την Κομισιόν και το ΔΝΤ εναλλακτικών σεναρίων χαλάρωσης της ασφυκτικής λιτότητας για την Ελλάδα.

Οι πιο μετριοπαθείς δυνάμεις επιχειρούν να προσφέρουν στην επόμενη ελληνική κυβέρνηση μια ευκαιρία να αλλάξει ουσιωδώς το Μνημόνιο, εφόσον όμως αποφύγει να προχωρήσει σε μονομερή καταγγελία της δανειακής σύμβασης, που θα επέτρεπε στους "σκληρούς" του Βερολίνου να ενεργοποιήσουν το σχέδιο "ακρωτηριασμού" της Ευρωζώνης.

Ήδη από τις αρχές Μαΐου, λίγες ημέρες πριν από τις ελληνικές εκλογές, στους κόλπους της "τρόικας" είχε διαμορφωθεί η αντίληψη ότι το ελληνικό πρόγραμμα, το Μνημόνιο, απαιτεί δραστικές αλλαγές για να υπάρχει ελπίδα εφαρμογής του:

Οι στόχοι του προγράμματος μπορούν να αλλάξουν, στο πλαίσιο που έχει διαμορφώσει ήδη το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας, ώστε να γίνει πιο αργή η διαδικασία μείωσης του ελλείμματος. Το Σύμφωνο Σταθερότητας, όπως και το γερμανικό Σύνταγμα, θέτουν ως στόχο τη μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος, το οποίο υπολογίζεται αφού ληφθεί υπόψη ο ρυθμός ανάπτυξης (ή ύφεσης) μια οικονομίας. Στην περίπτωση της Ελλάδας, που βρίσκεται σε βαθιά ύφεση, το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα είναι πολύ χαμηλότερο από το δημοσιονομικό και αυτή η "στοχοθεσία" είναι άκρως ευνοϊκή, ως πλαίσιο για το νέο πρόγραμμα. Βέβαια, για να χαλαρώσει η διαδικασία προσαρμογής και να γίνει έως και τρία χρόνια αργότερα, θα χρειαστεί πρόσθετη χρηματοδότηση της Ελλάδας από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, υπέρ της οποίας τάσσεται το ΔΝΤ και, σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα γαλλική κυβέρνηση.

Τα μέτρα του προγράμματος μπορούν ν' αλλάξουν δραστικά, με "λείανση" όσων έχουν υψηλό κόστος για την οικονομία και την κοινωνία, προσθήκη ισχυρών... δόσεων εσόδων από την πάταξη της φοροδιαφυγής, αλλά και με εισαγωγή αμέσως πρόσθετων μέτρων τόνωσης της ανάπτυξης, με μοχλούς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τα ευρωομόλογα ανάπτυξης, που μπορούν να αξιοποιηθούν για τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων (αυτοκινητόδρομοι κ.α.) και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Αυτός ο συνδυασμός σταδιακής προσαρμογής, αλλαγής μείγματος πολιτικής και έμφαση σε μέτρα τόνωσης της ανάπτυξης μπορεί να διαμορφώσει ένα πιο... ανθρώπινο Μνημόνιο, εκτιμά η "τρόικα", αλλά η προσπάθεια για μια διαπραγμάτευση σε αυτήν τη βάση με την επόμενη κυβέρνηση της χώρας μας υπονομεύεται συνεχώς από τις ακρότητες του Βερολίνου. Πάντως, οι δυνάμεις που όλο και πιο γρήγορα συνασπίζονται κατά της πολιτικής Μέρκελ και Σόιμπλε επιτρέπουν μια αισιοδοξία, ότι τελικά δεν θα επιτραπεί στη Γερμανία να ανοίξει την πόρτα του... φρενοκομείου στην Ευρώπη και στην παγκόσμια οικονομία...

http://www.sofokleous10.gr/portal2/topr ... 052162369/

_________________
Είμαι κυνηγός όπως ο πατέρας μου όπως ο παππούς μου !


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιουν 06, 2012 12:46 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Δευτ Ιαν 11, 2010 3:18 pm
Δημοσιεύσεις: 741
Τοποθεσία: ΕΒΡΟΣ

_________________
Απόστολος Τσιομπανούδης
ΕικόναΕικόνα


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΥΘΟΣ ?
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Νοέμ 16, 2012 12:08 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7282
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Ενα μήνυμα από τους Πορτογάλους στους Γερμανούς που κάλλιστα μπορεί να ήταν από εμάς στους Γερμανούς ...
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ




Κορυφή
 Προφίλ  
 


Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 3 από 3   [ 45 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  



cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Mods Βάση δεδομένων
610nm Style by Daniel St. Jules of Gamexe.net

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com
phpBB SEO
Portal XL 5.0 ~ Plain 0.2
Create a Forum | Terms of Service | Privacy Policy | Report the forum