Αλλαγή γραμματοσειράς

www.gpeppas.gr

Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 1 από 10   [ 139 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Τα φτηνά χέρια δίνουν ακριβό ξύλο!‏
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιουν 09, 2010 11:52 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Δευτ Νοέμ 05, 2007 8:26 pm
Δημοσιεύσεις: 355
Τοποθεσία: A8HNA 6 9 7 7 9 2 0 9 0 9 CHRIST KONSTANTINOS
Oι πολιτικοί, ασχέτως κόμματος, δε θεωρούν τον εαυτό τους ένα κομμάτι της Ελλάδας, γιατί θεωρούν την Ελλάδα ένα κομμάτι του εαυτού τους!
. Ανακοινώθηκε ότι οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες θα διακόψουν την οχτάωρη στάση τους για τρίωρη προειδοποιητική εργασία!

. Δεν ήρθαν οι εταίροι μας για να μας ελέγξουν. Για να ξεσηκώσουν το σχέδιο ήρθαν. Όλοι θέλουν να κλέψουν, αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο!

. Έτσι και συνεχίσει για κανένα χρόνο ακόμα τη βιόλα της λιτότητας και της άγριας φορολόγησης ο ΓΑΠ, βλέπω να ληστεύουμε τους Αλβανούς.

. Μη στεναχωριέστε καλοί φίλοι, κανένας δεν έχει ποτέ παραπονεθεί γιατί δεν άνοιξε το αλεξίπτωτό του: «καλή μας ελεύθερη πτώση».

. Τα φτηνά χέρια δίνουν ακριβό ξύλο!

. Γιωργάκης Παπανδρέου... Ανοιχτό μυαλό, σαν κονσέρβα! Δέκα χρονών είπε μπαμπά και φωταγωγήθηκε το Καστρί!

Ποιος υπαρκτός σοσιαλισμός? Η Ελλάδα έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία. Είναι η μοναδική χώρα στην οποία εφαρμόζεται ο ανύπαρκτος σοσιαλισμός

. ΓΑΠ: O μόνος αριστερός(?) πολιτικός που όλα του πάνε δεξιά!

. 18-3-10 Ο Παπακωνσταντίνου στην TV αναγγέλλει το νομοσχέδιο. Mόλις τον είδα, αγριεύτηκα. Πίσω τα γυναικόπαιδα φώναξα, ο χάρος βγήκε παγανιά!

Το ΠΑΣΟΚ Είναι σαν τον κουρασμένο σαραντάρη. Στην εφηβεία ήθελε να αλλάξει τον κόσμο και στα σαράντα θέλει να αλλάξει τα έπιπλα στη βίλα του.

Αισχροκέρδεια, κλεψιά και τω θεώ δόξα H γυναίκα μου νομίζει πως μισό κιλό φέτα ζυγίζει τριακόσια γραμμάρια!

Στο σπίτι δεν τρώμε. Κατεβάζουμε τις μπριζόλες από το ιντερνέτ. Στην ανηψια μου που μένει στην Αγγλία στείλαμε μια σπανακόπιτα με e-mail.

. Ούτε κενό εξουσίας, ούτε κενό οικονομίας ΚΕΝΟ ΛΑΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

. Η μόνη φορά που πάμε μπροστά στην Ελλάδα είναι όταν βάζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα μπροστά!

. Aυτή η κυβέρνηση έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

.Πρέπει να το παραδεχτούμε ο Παπανδρέου κάνει ότι μπορεί... Kι αυτό ρε παιδιά, είναι εκείνο που με ανησυχεί.

Όσο πάει και παχαίνει το φιλαράκι μου ο 'Πάγκαλος. Tις προάλλες στο λεωφορείο, ευγενικός σηκώθηκε και παραχώρησε τη θέση του σε 4 κυρίες... Σε όλα τα ασανσέρ που υπάρχουν στο υπουργείο έχουν κρεμάσει ταμπέλες: ΑΤΟΜΑ 5, ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΕΝΑΣ.

. Ο μικρός μου ο γιος είναι φτυστός εγώ, αλλά δεν πειράζει, αρκεί που το παιδί έχει την υγειά του.

. Αν σκεφτεί κανείς πόσο στοίχισε στον Αδάμ και στην Εύα ένα μήλο, τα φρούτα σήμερα είναι πάμφθηνα.

. Πρέπει να μου έχει γίνει μεγάλη πλύση εγκεφάλου. Αφού να φανταστείτε ότι τα όνειρά μου διακόπτονται από διαφημιστικές σφήνες.

. Ένα μυστήριο... Έρχεσαι από το σούπερ μάρκετ με δυο τσάντες και το βράδυ έχεις τρεις σακούλες σκουπίδια!

. Οι μόνοι που έχουνε μετρητό σήμερα, είναι οι ζητιάνοι.

. H κατάστασή μας έχει φτάσει στο απροχώρητο... Χθες σφάξαμε το γουρουνάκι-κουμπαρά μου!

. Τις προ άλλες πήγα σε ένα διαγνωστικό κέντρο για τσεκ απ και το πρώτο πράγμα που μου εξετάσανε ήταν το πορτοφόλι μου!

. Ένα φίλος μου αγόρασε μια 600άρα Μερσεντές τοις μετρητοίς. Την βενζίνη αγοράζει με δόσεις!

. O Δαρβίνος έκανε λάθος, προσπαθώντας να αποδείξει ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο. Από τον γάιδαρο μάλλον κατάγεται...
. Μην πετάτε άσκοπα τα λεφτά σας από δω κι από κει, φυλάξτε τα. Ίσως κάποτε πάρουν αξία

. Aν έχετε αναπνευστικά προβλήματα θα σας συμβούλευα αντί σε γιατρό να πάτε καλύτερα σε συνεργείο αυτοκινήτων!

. Στον καιρό που ζούμε το πιο εύκολο πράγμα είναι να βγάλεις λεφτά. Και το πιο δύσκολο να ζήσεις με αυτά που βγάζεις

. Από εγκληματικότητα, αφήστε το καλύτερα. Παλιά φωνάζαμε, «αστυνομία Βοήθεια», τώρα φωνάζουμε, «βοήθεια η αστυνομία!»

. Τι γίνεται, ρε παιδιά, μ' αυτά τα χημικά και τα φυτοφάρμακα; Χθες έπλυνα μια ντομάτα και ξέβαψε!

. Υπάρχουν πολιτικοί που δεν τους άλλαξαν χαρακτήρα τα βουλευτιλίκια και τα υπουργιλίκια. Kαραγκιόζηδες ήταν και καραγκιόζηδες παρέμειναν...

. Αν νομίζεις ότι όλοι σε έχουν ξεχάσει, άφησε για δύο μήνες απλήρωτη την πιστωτική σου κάρτα.

. Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς οξυγόνο κάποια λεπτά, χωρίς νερό μέρες, χωρίς τροφή εβδομάδες και χωρίς ηθικούς φραγμούς μια ολόκληρη ζωή!

. Το έλεγα και δε με πίστευε κανένας, η χώρα δεν κινδυνεύει από τους συνήθεις υπόπτους, κινδυνεύει από τους συνήθεις πρωθυπουργούς!.

. Καλά έκανε ο ΓΑΠ και πήγε στις Ινδίες... Το άσκημο είναι που θα ξαναγυρίσει...

. Oι ηλίθιοι πολιτικοί και οι βλάκες ψηφοφόροι είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον..

. Βρε τον Παπακωνσταντίνου ! Κάνει δηλώσεις στο Υπ. Οικονομικών και μοιράζουνε στους δημοσιογράφους τον καφέ της παρηγοριάς και παξιμαδάκια !

. Το χα πει εγώ. Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις είναι σαν τους θανατοποινίτες. Με το που βγαίνουνε ζητάνε χάρη.

. Τι γίνεται ρε παιδιά; Δεκάδες θυμάτων σε κάθε έξοδο! Kι άν κατά τύχη δεν έχουμε θύματα ένα Σαββατοκύριακο, θα κάνουμε τζάκ πότ στο επόμενο!

. Η διαφορά μεταξύ ελληνικής οικονομίας και Τιτανικού: Στον Τιτανικό είχε και ορχήστρα

. Ελλάδα, η χώρα των δυο ταχυτήτων... Νεκρά και όπισθεν!

. Αν οι Έλληνες θέλουν να έχουν αυτά που δεν έχουν, πρέπει να κάνουν αυτά που δεν κάνουν...

. Όταν λέμε ακρίβεια, εννοούμε ακρίβεια! Nα φανταστείτε εμείς το ψυγείο μας, το κάναμε παπουτσοθήκη!

. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟ Β: Παρκόμετρα στα σπίτια μας... Θα ρίχνεις 2 ευρώ για κάθε μισή ώρα που θα μένεις μέσα!

. Ο ΓΑΠ ποτέ δεν πίνει καφέ το πρωί... Φοβάται μην τον κρατήσει ξύπνιο όλη τη μέρα.

. Oι επιχειρήσεις βουλιάζουν. Tα ξενοδοχεία τώρα κλέβουν πετσέτες από τους πελάτες.

. Γιωργάκης μου θυμίζει τον δύτη που την ώρα που ανεβαίνει στην επιφάνεια, βλέπει το καράβι του να πηγαίνει στον πάτο!

. Ο μόνος τρόπος να μειωθεί η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι να κάνουν οι πολιτικοί λιγότερες δηλώσεις.

. Παπανδρέου: Θέλει να χτίσει τη νέα Ελλάδα, γι αυτό κατεδαφίζει την παλιά!!!

. Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί: 5.100 δημόσιοι υπάλληλοι στην κρατική ραδιοτηλεόραση χωρίς να υπάρχει κρατική




_________________
«ΟΣΟΝ ΤΕ ΓΑΡ ΧΡΟΝΟΥ ΠΡΟΥΣΤΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΕΝ ΤΗ ΕΙΡΗΝΗ, ΜΕΤΡΙΩΣ ΕΞΗΓΕΙΤΟ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΔΙΕΦΥΛΑΞΕΝ ΑΥΤΗΝ, ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΠ'ΕΚΕΙΝΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΝ >> ΚΡΕΙΣΣΟΝ ΦΘΟΝΟΣ ΟΙΚΤΙΡΜΟΥ CHRIST KONSTANTINOS


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 07, 2010 9:12 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Ζούμε ακόμη, στην εποχή της μεταπολίτευσης!

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ


Το γεγονός πως η πρωτοφανής κρίση που βιώνουμε στη χώρα μας, οφείλεται κατά κύριο λόγο σε πολιτικά αίτια και λιγότερο σε αμιγώς οικονομικά, έχει γραφεί και έχει αναλυθεί κατ’ επανάληψη. Η γενικευμένη διαφθορά, ο κομματισμός, το πολιτικό κόστος, ο ανορθολογισμός, η αναξιοκρατία και οι λοιπές ασθένειες και αμαρτίες του πολιτικού μας συστήματος, οδήγησαν τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα.


Ατυχώς, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, έπεσε τη στιγμή που ο κόσμος όλος ζούσε στη σκιά μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης. Και αυτό έκανε τα πράγματα να πάρουν την τροπή που πήραν, με τις ολέθριες συνέπειες στην οικονομία της χώρας.


Από το 1974 μέχρι σήμερα ως έθνος, συζητούμε τα ίδια πράγματα, προβληματιζόμαστε για τις ίδιες αδυναμίες, αναζητούμε λύσεις στα ίδια προβλήματα. Ζούμε τις συνέπειες μιας πολιτικής ζωής, όπου αυτόν τον τόπο τον κυβερνούσε πάντα ο λιγότερο κακός και όχι υποχρεωτικά ο καλύτερος! Συνήθως η ψήφος δεν ήταν θετική για τον νικητή, αλλά αρνητική για τον χαμένο.


Σε αυτό το κλίμα πορευόμαστε χρόνια τώρα, θεωρώντας κάθε φορά πως κάπου εδώ τελειώνει το παραμύθι. Ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να κλείσει ο φαύλος κύκλος και να γυρίσουμε ως έθνος σελίδα. Πιστέψαμε πως επιτέλους αυτό θα συνέβαινε με την αποχώρηση από την πολιτική ζωή των δεινόσαυρων (Καραμανλής, Παπανδρέου, Μητσοτάκης). Το ίδιο πιστέψαμε αργότερα με την επικράτηση του Σημιτικού εκσυγχρονισμού, ομοίως λίγο μετά με την εμφάνιση στα πράγματα του «νέου και άφθαρτου» Καραμανλή.


Το αποτέλεσμα ήταν τζίφος, ξανά και ξανά. Σκάνδαλα, διαφθορά, κομματισμός, αναξιοκρατία... Τα πρόσωπα μπορεί να άλλαζαν, οι νοοτροπίες όχι.


Και φτάσαμε στο σήμερα, όπου δεν είναι απολύτως σαφές ποιος κάνει κουμάντο.


Δυστυχώς, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα με την χρεοκοπία της χώρας, οι δυνατότητες άσκησης πολιτικής από την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι ψαλιδισμένες και οι επιλογές της περιορισμένες. Αλλά ακόμη και έτσι, παρά τις καλές προθέσεις, οι αδυναμίες της είναι από εμφανείς, έως κραυγαλέες.


Το θέμα της αξιοπιστίας του πολιτικού προσωπικού της χώρας παραμένει ανοικτό και μάλιστα σε συνθήκες τόσο επώδυνες για την κοινωνία, που το κάνουν ακόμη σοβαρότερο. Το μαρτυρούν οι δημοσκοπήσεις, αλλά και η δυσφορία του κόσμου στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις. Πλέον ολοένα και σπανιότερα συναντάς πολιτικούς (κυρίως από τα δύο μεγάλα κόμματα)σε εκδηλώσεις, που η συμμετοχή παλαιότερα ήταν αυτονόητη, όπως μεγάλες συγκεντρώσεις ή πολιτικές εκδηλώσεις.


Άρα; Άρα οι προσδοκίες που κατά καιρούς καλλιεργήθηκαν, για το τέλος της εποχής της μεταπολίτευσης και την αρχή μιας νέας, μπορούν να περιμένουν. Φαίνεται πως έχουμε δρόμο δύσβατο και μακρύ να βαδίσουμε πριν φτάσουμε στη νέα εποχή, που θα απαλλάξει τον τόπο από τις αμαρτίες του παρελθόντος.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 07, 2010 9:15 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Εξανθρωπισμός χωρίς ανθρώπους

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

«Είμαστε στο σωστό δρόμο» δήλωσε ο πρωθυπουργός. Το ίδιο είπε και ο υπουργός επί των Οικονομικών που συμπλήρωσε ότι «πάμε καλά ακόμα κι αν κλείνουν επιχειρήσεις και γίνονται απολύσεις»!

Μόνο που όταν κλείνουν οι επιχειρήσεις δεν πάνε καλά ούτε οι επιχειρηματίες ούτε οι εργαζόμενοι. Τότε ποιος πάει καλά; Το δημοσιονομικό έλλειμμα, ήτοι οι αριθμοί. Κατά συνέπεια, οι άνθρωποι που ζουν στη χώρα αυτή μπορεί να εξαφανιστούν αλλά το δημοσιονομικό έλλειμμα θα μειωθεί!

Κατόπιν τούτου τίθεται ένα άλλο ερώτημα προς τον κ. Γιώργο Παπανδρέου και τον υπουργό του: Πως θα οδηγηθούμε στον «εξανθρωπισμό της παγκοσμιοποίησης», αν δεν υπάρχουν άνθρωποι; Αυτό ο πρωθυπουργός το γνωρίζει. Αλλά για να σοβαρευτούμε, η λύση βρίσκεται σ’ αυτό που κατά κόρον έχουμε υποστηρίξει και το επισημαίνει, ομοίως, ο γνωστός φίλος του Έλληνα πρωθυπουργού, κ. Τζέρεμυ Ρίφκιν, ότι δηλαδή «πρέπει να βρεθεί η ευαίσθητη ομολογουμένως ισορροπία ανάμεσα στις αναγκαίες περικοπές και στην ανάπτυξη».

Η ανάπτυξη, μάλιστα, στην Ελλάδα μπορεί να στηριχθεί στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση και για το τελευταίο. Όμως οι Έλληνες γνωρίζουν κάτι που αγνοεί ο κ. Ρίφκιν, ότι δηλαδή η αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ελλάδα γίνεται ανισόρροπα, ήτοι με την φοβερή καταστροφή του φυσικού και του πολιτισμικού περιβάλλοντος. Αυτή η βάρβαρη ανάπτυξη θα έχει ως συνέπεια την καταστροφή τόσο της φύσης όσο και του τουρισμού. Συνεπώς, η ελληνική ανάπτυξη ναι μεν οφείλει να λάβει υπόψη τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας(ηλιοφάνεια, αέρας, θάλασσα) αλλά δεν αρκούν μόνο αυτά, χρειάζεται κι ένας ορισμένος τρόπος.

Ο τρόπος που προτείνεται μέχρι τώρα σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΔΝΤ και σοσιαλιστή κ. Στρος Καν είναι η ανταγωνιστικότητα. Μόνο που η ανταγωνιστικότητα αν και θα μπορούσε να αφορά τις νέες τεχνολογίες, την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και του πελατειακού κράτους κ.ά., στρέφεται αποκλειστικά και μόνο εναντίον της εργασίας. Έτσι, έχουμε μειώσεις μισθών, συντάξεων και κατάλυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Γιατί αυτή η μονοσήμαντη αντιμετώπιση της ανταγωνιστικότητας; Γιατί έτσι «δουλεύει» το καπιταλιστικό σύστημα τύπου βαμπίρ. Βέβαια, υπάρχουν κι άλλες εκδοχές, τις οποίες έχει κωδικοποιήσει ο Πωλ Κρούγκμαν εδώ και καιρό,

Ο Κρούγκμαν, λοιπόν, διακρίνει τέσσερις «κυρίαρχες αντιλήψεις» οικονομικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα:

Η πρώτη, επικράτησε την εποχή του laissez-faire, κυρίως τη δεκαετία του 1930, και αφορά την πίστη στο πολύ απλό δόγμα «ελεύθερες αγορές και ισχυρό νόμισμα».

Η δεύτερη, λαμβάνει χώρα τη δεκαετία του 1940 και είναι «η ενεργητική στρατηγική οικονομικής ανάπτυξης και το ελεγχόμενο χρήμα».

Η τρίτη, κατά τη δεκαετία του 1970, ζητούσε «μικροοικονομικές πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς μαζί με κεϋνσιανές μακροοικονομικές πολιτικές» (μια σύζευξη πολιτικών δηλαδή).

Και τέλος, γύρω στο 1990, έχουμε την τέταρτη «κυρίαρχη αντίληψη» που δεν είναι παρά η πρώτη! Δηλαδή, «ελεύθερες αγορές και ισχυρό νόμισμα»!

Και η σημερινή, όπως και κάθε προηγούμενη κυρίαρχη αντίληψη, βασίζεται περισσότερο σε μια κυκλική διαδικασία κατά την οποία άνθρωποι με κύρος ενισχύουν ο ένας το τρέχον δόγμα του άλλου, παρά σε πραγματικά βάσιμα στοιχεία.

Οι μύθοι που καταρρίπτει ο Κρούγκμαν είναι:

Κατ’ αρχήν το παραπλανητικό κλισέ του pop διεθνισμού σύμφωνα με το οποίο οι ΗΠΑ είναι ανοιχτή οικονομία. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες» σημειώνει «δεν είναι σήμερα, και μπορεί να μη γίνουν ποτέ, τόσο ανοιχτές στο εμπόριο όσο ήταν το Ηνωμένο βασίλειο ήδη από την εποχή της Βασίλισσας Βικτωρίας».

Δεύτερον, δεν υπάρχει μεγαλύτερη παρανόηση από αυτή που θέλει τις χώρες να βρίσκονται σε ανταγωνισμό μεταξύ τους, όπως οι εταιρείες που ανήκουν στον ίδιο τομέα. «Ο Ρικάρντο είχε πολύ ορθότερη αντίληψη ήδη από το 1817... το διεθνές εμπόριο δεν είναι θέμα ανταγωνισμού αλλά αμοιβαίας επωφελούς ανταλλαγής». Συνεπώς, όταν μια χώρα πλουτίζει αυτό δεν σημαίνει ότι φτωχαίνει κάποια άλλη (όπως στο «παίγνιο μηδενικού αθροίσματος»).

Τρίτον, η αύξηση της παραγωγικότητας είναι θετικό γεγονός, όχι γιατί καθιστά πιο ανταγωνιστική μια χώρα, αλλά επειδή επιτρέπει να καταναλώνουμε περισσότερο και, ως εκ τούτου, βελτιώνει το επίπεδο της ζωής. Άρα, η εξαγγελία των ελληνικών πολιτικών κομμάτων για αύξηση της παραγωγικότητας για να αυξηθεί και η ανταγωνιστικότητα είναι εκτός πραγματικότητας.

Τέταρτον, η άποψη ότι ο διεθνής ανταγωνισμός είναι μια πάλη για την κατάκτηση των τομέων «υψηλής αξίας» είναι εντελώς ηλίθια. Μία χώρα οφείλει να διευκολύνει τις δραστηριότητες στις οποίες οι κάτοικοί της είναι οι πιο προικισμένοι (εκεί όπου έχει δηλαδή συγκριτικό πλεονέκτημα). Συνεπώς, η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει στον τουρισμό και τον πολιτισμό. Το επιχείρημα ότι μπορεί κανείς να επενδύει σε περισσότερους τομείς είναι λανθασμένος, γιατί μία κυβέρνηση δεν μπορεί να ενισχύει έναν οικονομικό κλάδο ειμή μόνο σε βάρος των άλλων.

Πέμπτον, το πρόβλημα της απασχόλησης είναι ένα μακροοικονομικό ζήτημα και οι μικροοικονομικές πολιτικές, όπως τα διάφορα «πακέτα», έχουν μικρή επίπτωση στο τελικό αποτέλεσμα. Και έκτο, η ανάπτυξη μπορεί να είναι είτε εκτατική είτε εντατική.

Βέβαια, όσα προτείνει ο Κρούγκμαν εξαρτώνται και από το διεθνές περιβάλλον και είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ και οι άλλες ισχυρές χώρες της παγκοσμιοποίησης, όπως η Γερμανία, ενώ διακηρύσσουν την ελεύθερη αγορά για τους άλλους, σε ό,τι αφορά τις ίδιες ακολουθούν μία πολιτική κεκαλυμμένου προστατευτισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας σε βάρος της Ελλάδας, που υποτίθεται ότι είναι χώρα-εταίρος στην ΕΕ, είναι τεράστιο και είναι ένα είδος «ληστείας», την οποία οι Γερμανοί δεν αναγνωρίζουν, όπως δεν αναγνωρίζουν και τις πολεμικές αποζημιώσεις που οφείλουν στη χώρα μας.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 07, 2010 9:19 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Αγνοούν τι νομοθετούν;

Γράφει ο Δαμωνίδης

«Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα»… Ο Σωκράτης, ο Δάσκαλος της «Μαιευτικής», διαλογιζόταν επί του πεπερασμένου των ανθρωπίνων γνώσεων και την αδυναμία του ατόμου να εισχωρήσει και διερευνήσει το Άπειρο, αλλά οι πλέον των αρμοδίων της κυβέρνησης (οι υφυπουργοί, Οικονομικών, κ. Σταύρος Αρναουτάκης, Εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνης, η «Δεξαμενή Οικονομικής Σκέψης», κ. Έλενα Παναρίτη, και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Απασχόλησης κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος), συνελήφθησαν την προηγούμενη Τετάρτη, 30 Ιουνίου, να νομοθετούν εν πλήρει αγνοία όσων επικυρώνουν με την ψήφο τους στη Βουλή των Ελλήνων!

Ο γνωστός τηλεσχολιαστής και επί μακρόν κοινοβουλευτικός και πολιτικός συντάκτης, συνάδελφος Κώστας Μαρδάς, με τα κείμενα δύο σχεδίων νόμου ανά χείρας και παρουσία πλειάδος δημοσιογράφων στο εντευκτήριο του Κοινοβουλίου, προσέφυγε στις «γνώσεις» των αρμόδιων νομοθετών, προκειμένου να διευκρινίσει σημεία και άρθρα των υπό ψήφιση νομοσχεδίων.

Πρώτον: Επί του σχεδίου νόμου, «Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης μεταξύ αφ' ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας, ως δανειολήπτη, και αφ' ετέρου των Κρατών-Μελών της Ευρωζώνης και του KfW, ως δανειστών, καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμού αμέσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο-συμμετοχή της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης».

Ο διακεκριμένος συνάδελφος ζήτησε κατά σειρά:

α) Από τη «Δεξαμενή Οικονομικής Σκέψης» του πρωθυπουργού, βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, κ. Έλενα Παναρίτη, πραγματογνώμονα, ως γνωστόν, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με διακεκριμένη δράση στο Περού, προς ανατροπή της μεγάλης αγροτικής μεταρρύθμισης και επιστροφή στο καθεστώς των φεουδαρχών (οικογένεια Ολιτσέα κ.λπ.), τη διευκρίνιση του αρτικόλεξου «KfW», το οποίο υπάρχει άνευ διευκρινήσεως στο κείμενο του νομοσχεδίου.

Η κ. Παναρίτη δήλωσε άγνοια και προθυμοποιήθηκε να προσφύγει στο Google προς διαφώτιση του συναδέλφου. Αλλά και μετά τη χρήση του διαδικτύου βρέθηκε και πάλι σε αδυναμία να επεξηγήσει τι σημαίνουν οι τρεις αυτοί λατινικοί χαρακτήρες!

β) Ο κ. Μαρδάς προσέφυγε στον παρατυχόντα εκεί αρμόδιο υφυπουργό Οικονομικών κ. Σταύρο Αρναουτάκη, αλλά και πάλι δεν έλυσε τον γρίφο του αρτικόλεξου «KfW»…

Ο αγαπητός συνάδελφος, παρά την απογοήτευσή του και στηριζόμενος στην αρχή «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» και μάλιστα στην εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας, έλυσε τον γρίφο του αρκτικόλεξου «KfW». Πρόκειται περί ομίλου τραπεζών… Και μάλιστα παραπέμπει τους κυβερνητικούς επαΐοντας στην τηλεφωνική + 49697431 -0 και την τηλεμοιοτυπική + 49697431-2944 διεύθυνση του ομίλου των συγκεκριμένων τραπεζών, προς ενημέρωσή τους…

Δεύτερον. Επί του συζητούμενου την ιδία ημέρα στην Ολομέλεια της Βουλής νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό, και δη επί του άρθρου 15, όπως δημοσιεύθηκε την προηγουμένη στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (σελ. 27 - 28, ρεπορτάζ Ηλία Γεωργάκη - Νικολέτας Μουτούση), και σύμφωνα με την υπό ψήφιση διάταξη: «Οι βουλευτές που λαμβάνουν συγχρόνως βουλευτική αποζημίωση και σύνταξη Δημοσίου υποχρεούνται να επιλέξουν, με αποκλειστική δήλωσή τους, είτε την καταβολή της σύνταξής τους είτε τη βουλευτική αποζημίωσή τους», ζήτησε τη γνώμη του αρμόδιου υφυπουργού Εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνη και κατά τεκμήριο εκ των συντακτών του νομοσχεδίου. Ο υφυπουργός Εργασίας απέκλεισε κατηγορηματικώς την ύπαρξη της συγκεκριμένης διάταξης στο νομοσχέδιο…

Ο επίμονος συνάδελφος κατέφυγε στη συνέχεια στα φώτα του γενικού γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης, κ. Ροβέρτου Σπυρόπουλου. Ο τελευταίος μάλιστα, χάριν παιδιάς, «στοιχημάτισε» -οινοπαραγωγός ως γνωστόν- «ένα τελάρο κρασιά Σπυρόπουλου», στην περίπτωση που του υποδείξει ο συνάδελφος την ύπαρξη στο νομοσχέδιο της συγκεκριμένης διάταξης!

Στην προβολή από τον κ. Μαρδά του δημοσιεύματος των «ΝΕΩΝ», ο αρμόδιος γενικός γραμματέας του υπουργείου Απασχόλησης κατέφυγε στο παροιμιώδες «απορία ψάλτου βηξ»…

Το «τεστ γνώσεων», στο οποίο κατέφυγε ο δημοσιογράφος, προς ενημέρωσή του από τους αρμοδίους κυβερνητικούς παράγοντες, δύο τινά επιμαρτυρεί:

• Ή οι νομοθέτες προσέρχονται αμελέτητοι στο Κοινοβούλιο, και ψηφίζουν συμφώνως με τις κομματικές επιταγές, κατά παράβαση των όρων του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής…

• Ή η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί εισάγουν στη Βουλή προς ψήφιση νομοσχέδια τα οποία κάποιες αόρατες δυνάμεις έχουν συντάξει και των οποίων νομοσχεδίων αγνοούν πλήρως το περιεχόμενο..

Τάλαινα Ελλάς. Την εποχή των «πανικόβλητων» (Α. Λοβέρδος), των εκφραστών της «οικονομικής υποτέλειας» (Γ. Παπακωνσταντίνου), των αντιποιούμενων επιστημονικούς τίτλους τους οποίους δεν διαθέτουν («Δρ» Δρούτσας), των κατεδαφιστών του κράτους κοινωνικής πρόνοιας νεο-σοσιαλιστών κοπής ΔΝΤ, των συνταγματολόγων που «ευλογούν» τη συστηματική παραβίαση του Συντάγματος (Β. Βενιζέλος)…


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 07, 2010 9:39 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Ωχριά και ο Μαυρογιαλούρος

Της Πόπης Διαµαντάκου

Καµία ευφάνταστη σάτιρα δεν µπορεί να πετύχει ρόλο πολιτικού εναφασία σαν αυτόν που απόλαυσε το φιλοθέαµον στην «Κοινωνία ώρα Μega» µε τον πρώην υπουργό κ. Χατζηγάκη

Το σόου Χατζηγάκη αποτύπωνε τον απόλυτο εθνικό τραγέλαφο. Η διάθεση για τρελό γέλιο εναλλασσόταν µε εκείνη για πικρό δάκρυ για την κατάντια µιας πολιτικής τόσο διαβρωµένης από τη ρουσφετολογική νοοτροπία, τόσο ταυτισµένης µε την πελατειακή νοοτροπία, ώστε να χρησιµοποιεί τις στρεβλώσεις του πολιτικού ήθους σαν ηθικά επιχειρήµατα.

Οι σπαρταριστοί διάλογοι που απόλαυσε το φιλοθέαµον ήταν εξ αφορµής στοιχείων που έδωσε στη δηµοσιότητα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος σχετικά µε τις προσλήψεις στην περιβόητη ΑΓΡΟΓΗεπί υπουργίας Χατζηγάκη και ουκ ολίγες εξ αυτών αφορούσαν συγγενείς, συνεργάτες και ψηφοφόρους του τότε κυβερνώντος κόµµατος. Στον κατάλογο µάλιστα των προσληφθέντων για αγροτικό έργο εµφανίζονται από γυµναστές µέχρι µακιγιέρ. Παράλογο; Οχι για την ελληνική πραγµατικότητα, ως φαίνεται.

Αλλά την πραγµατική εικόνα του παραλογισµού την έδωσε στην πρώτη του εµφάνιση για το θέµα στο δελτίο του Μega ο κ. Χατζηγάκης, που µόνο µε νούµερο επιθεώρησης θα µπορούσε να συγκριθεί καθώς, ενώ του ζητούσε συγκεκριµένες απαντήσεις η Ολγα Τρέµη σε συγκεκριµένα ερωτήµατα, εκείνος άρχισε να λέει ότι προτίθεται να εξηγήσει, να απαντάει ότι πρέπει πρώτα να απαντήσει σε κάτι άλλο από αυτό που τον ρωτούν και όταν τον πίεσαν να δώσει µια σαφή απάντηση να λέει ότι δεν τον αφήνουν να απαντήσει, αλλά αυτός θέλει να απαντήσει.

Η πιο σπαρταριστή στιγµή πάντως αυτού του θεάτρου του παραλόγου ήταν όταν ο ο κ. Χατζηγάκης αποπειράθηκε να πει ότι πίσω από τις καταγγελίες του κ. Πάγκαλου κρύβεται σκοτεινό σχέδιο. «Να δούµε τι κρύβεται από πίσω» λέει στον Γιάννη Πρετεντέρη, λες και τα ρουσφέτια ήταν άνευ σηµασίας. «Οχι να δούµε πρώτα το µπρος» του απαντάει ατακαριστά εκείνος, υπογραµµίζοντας την επιθεωρησιακή διάσταση µιας συζήτησης που επιβεβαίωνε ότι η ζωή του τόπου δεν έχει µετακινηθεί ρούπι από την εποχή του κινηµατογραφικού Μαυρογιαλούρου.

Η συνέχεια του θεάµατος την εποµένη στους Καµπουράκη - Οικονοµέα απογείωσε την «επιθεώρηση ΑΓΡΟΓΗ», προσθέτοντας µοναδικές στιγµές πολιτικάντικης αφασίας, µε τον κ. Χατζηγάκη να επιµένει σε επιχειρήµατα πέραν της λογικής, όπως ότι ιδιοκτήτης µπαρ στα Τρίκαλα είχε τα προσόντα να προσληφθεί στην ΑΓΡΟΓΗαλλά παραιτήθηκε γιατί τον έστειλαν στην Κρήτη και αυτό ήταν «πράξη για να τον εξοντώσουν» δηλαδή, έπρεπε να τον αφήσουν στα Τρίκαλα για να φροντίζει την επιχείρησή του.Γελάει κανείς για να µην κλάψει. Οπως και όταν τηλεφωνεί στην εκποµπή ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Κωνσταντόπουλος για να πει ότι δεν έχει συγγενική ή άλλη σχέση µε κυρία που προσελήφη στην ΑΓΡΟΓΗ, απλώς της είχε δώσει συστατική επιστολή για να την προσλάβουν «γιατί αυτός είναι ο ρόλος των πολιτικών γραφείων».

Η νοοτροπία που οδήγησε τον τόπο στην καταστροφή, τους πολίτες στα πρόθυρα της τρέλας, η νοοτροπία που θέλει στη θέση των θεσµών και της αξιοκρατίας ψηφοθηρικά ρουσφέτια ξεδιπλωνόταν µε τέτοιο κωµικό θράσος που ακόµη και για τις ελληνικές ιδιαιτερότητες έµοιαζε πέραν κάθε λογικής. Τι απαντούσε ο κ. Χατζηγάκης για συνεργάτες του που βρέθηκαν να έχουν προσληφθεί; Μα, είχαν τα προσόντα. Αλλος γυµναστής, άλλος µπάρµαν, ε, δεν πειράζει, όλοι σε αυτό τον τόπο άλλα σπουδάζουν και άλλες δουλειές κάνουν.

Είχαν µπάρµπα στην Κορώνη...
Ολο µαζί ένα σόου της φρίκης, όχι γιατί πρώτη φορά τα ακούγαµε, αντιθέτως, γιατί τα ξέρουµε και αυτή τη γνώση είναι που πληρώνουµε πολύ ακριβά, για να υπάρχουν ακόµη πολιτικοί, οι οποίοι νοµίζουν ότι απευθύνονται σε αφελείς.
«Να τον χαίρεται ο κ. Παπανδρέου τον κ. Πάγκαλο που διόρισε την κόρη του» κάνει την αντεπίθεσή του ο Χατζηγάκης. Παρεµβαίνει ο Πάγκαλος. Εξηγεί ότι η κόρη του ήταν µετακλητή υπάλληλος στο βουλευτικό του γραφείο, αξιοποίησε τον νόµο και προσελήφθη στο Δηµόσιο, αλλά όταν πήρε το πτυχίο της στη Μουσική αποχώρησε από το Δηµόσιο και εργάζεται ως λυρική τραγουδίστρια στη χορωδία του Δήµου.
Αντεπιτίθεται ο Καρχιµάκης του ΠΑΣΟΚ στον Χατζηγάκη και θυµίζει ότι αν και ήταν υπουργός Δικαιοσύνης, όταν αποκαλύφθηκε εµπλοκή του γιου του σε σκάνδαλο µε ορυκτέλαια δεν τον παρέπεµψε. Κατόπιν προσθέτει: «Μπέζας και Νικολόπουλος βόλεψαν τις γυναίκες τους».

Πάνω που ο τηλεθεατής αισθανόταν την ανάγκη να εκτονωθεί κανιβαλίζοντας µε κραυγές «κι άλλοοοο! κι άλλοοοο!», τηλεφωνεί στην εκποµπή και ο πρώην σύµβουλος ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε. Χανιωτάκης, ο οποίος παραδέχεται ότι διόρισε τον γιο του αδελφού του, αλλά «υπήρχε λόγος σοβαρός». Δώσε κι εµένα, θείο... Μόνο που, όποιος δεν είχε µπάρµπα στην Κορώνη, δεν πήρε.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 07, 2010 9:40 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Γενιά του χάους


Γράφει ο Ξενοφώντας Κοντιάδης
(Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, πρόεδρος Ιδρύματος Τσάτσου)

Η δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων αποτελεί κάθε χρόνο αφορμή ελπίδας για χιλιάδες οικογένειες. Oμως για τους νέους το μέλλον δεν διαγράφεται απλώς αβέβαιο και επισφαλές, αλλά ζοφερό και σισύφειο. Oσοι πρωτοβγαίνουν στην αγορά εργασίας καλούνται να αντιμετωπίσουν έναν δύσμορφο Λεβιάθαν. Αν στις πρόσφατες μετρήσεις η ανεργία των νέων εγγίζει το 35%, οι προγνώσεις αναφέρονται σε εκρηκτική αύξησή της μέχρι και το 50%, ενώ για όσους εξασφαλίσουν μία θέση εργασίας οι προοπτικές εμφανίζονται εξίσου δυσοίωνες: Στην πλειονότητά τους πρόκειται για εργασιακές σχέσεις χαμηλόμισθες, συχνά μερικής απασχόλησης στα χαρτιά, αλλά υπερωριακής στην πράξη, χωρίς επαρκή ασφαλιστική κάλυψη, μη συναφείς με το εκπαιδευτικό τους υπόβαθρο και υπό τη διαρκή απειλή της απόλυσης.

Τα κροκοδείλια δάκρυα των συνενόχων στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου δεν εισφέρουν τίποτα περισσότερο από μια θλιβερή υπόκρουση στην ερήμην καταδίκη μιας ολόκληρης γενιάς νέων ανθρώπων, που μόλις τώρα συνειδητοποιούν ότι σε τελική ανάλυση αυτοί θα πληρώσουν τα χρέη των χρυσών παιδιών της μεταπολιτευτικής ευφορίας. Οι νέοι βιώνουν σήμερα, πέρα από το διαρκές άγχος της ανεργίας, τις έντονες ανισότητες στην εκπαίδευση και τις ανύπαρκτες ευκαιρίες για έρευνα, καινοτομία και ανάπτυξη επιχειρηματικότητας.

Σε ένα ακραία δύσοσμο πολιτικό περιβάλλον, όπου η απαξίωση των πολιτικών κομμάτων και ευρύτερα της πολιτικής τάξης αποτελεί κοινό τόπο, το κύριο πρόβλημα δεν εντοπίζεται στη διάψευση προσδοκιών, αφού οι προσδοκίες ούτως ή άλλως έχουν συρρικνωθεί στην επιβίωση, αλλά στην εκ των προτέρων απόρριψη της δυνατότητας μιας εναλλακτικής διαδρομής. Είτε αυτό αποκληθεί απουσία οράματος, είτε συστημική απαισιοδοξία, είτε κατάργηση της ελπίδας, για τους νέους ανθρώπους πρόκειται για το επικινδυνότερο πεδίο αναφοράς.

Τι μπορεί να εκκολάψει η επικράτηση της αντίληψης ότι όλα είναι στημένα, διεφθαρμένα και μη επιδεχόμενα αλλαγής; Η ίδια η καταγγελία της αναξιοκρατίας, της αρπαχτής και της ευτέλειας χάνει πλέον το νόημά της όταν εκφυλίζεται σε φτηνό, επαναλαμβανόμενο μιντιακό θέαμα, όπου οι καταγγέλλοντες δεν παρουσιάζουν εμφανή ίχνη διαφοροποίησης, έστω αισθητικής, από τους καταγγελλόμενους. Υπό άλλες συνθήκες, μια τέτοια οικονομική, πολιτική και αξιακή παρακμή θα τροφοδοτούσε έναν «αριστερόστροφο» εξεγερσιακό λόγο, ή θα διέσπειρε το «δεξιόστροφο» μίσος εναντίον των Αλλων, όποιοι και αν ήταν αυτοί. Ούτε κάτι τέτοιο φαίνεται όμως τώρα να εκφράζεται με πληρότητα, αφού υπερισχύουν τα αντανακλαστικά μιας ιδιότυπης οργής, που συνοδεύεται από απάθεια, μιας δικαιολογημένης αγανάκτησης που εκφράζεται ναρκοληπτικά ως αποξένωση από την ασθμαίνουσα πραγματικότητα.

Για μια πολιτεία το έσχατο όριο της χρεοκοπίας συνίσταται στην περιφρόνηση προς τη νέα γενιά. Μόνο από αυτή τη «γενιά του χάους» θα μπορούσε ενδεχομένως να αναδυθεί ένας καινούργιος δυναμισμός. Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι ήδη οι επαγγελματίες της πολιτικής «ψαρεύουν» τριαντάρηδες για τις προσεχείς μικροκομματικές αναμετρήσεις. Ωστόσο η προσθήκη ορισμένων άφθαρτων προσώπων στο παλιό κάδρο δεν αρκεί πια για να διασωθεί ένα χρεοκοπημένο πολιτικό και αναπτυξιακό πρότυπο.

http://www.kontiadis.gr/


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 07, 2010 9:43 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ

"O Θεός να βάλει το χέρι Του υπό μορφή μπουνιάς, γιατί μας χρειάζεται΄΄.



ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ
Συνέντευξη από τον κ. ΣΑΡΑΝΤΟ ΚΑΡΓΑΚΟ, καθηγητή και συγγραφέα, στoυς Ρούντα Γεώργιο και Σταυρόπουλο Ζώη την Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010.


1) Ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα, ποια είναι η προσωπικότητά της και οι αρχές οι οποίες τη διέπουν;

Το μπάχαλο και η απροσωπία. Η ελληνική κοινωνία δεν έχει πρόσωπο, είχε μέχρι πρότινος ένα προσωπείο, το οποίο κατέπεσε και αφού κατέπεσε το προσωπείο αυτό, πίσω από αυτό είδαμε ένα πρόσωπο που μας θυμίζει το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ. Δηλαδή ένα πρόσωπο που τα στίγματα της αμαρτίας, της ανομίας του εκφυλισμού το είχαν κάνει πρόσωπο εκτρωματικό.

2) Για τι σήμερα οι δομικοί κοινωνικοί θεσμοί της χώρας μας όπως φερʼ ειπείν η παιδεία, η πολιτεία, η δικαιοσύνη, η εκκλησία και άλλα απαξιώνονται τόσο πολύ από τους ίδιους τους πολίτες; Μήπως είναι επικίνδυνο αυτό εννοώντας ότι όταν παρουσιάζουν δείγματα καταπτώσεως και αναποτελεσματικότητας οι εκπρόσωποι των θεσμών πρέπει εμείς οι ενεργοί πολίτες να εστιάζουμε την κριτική μας μόνο στους κακούς εκπροσώπους και όχι να προσπαθούμε να απαξιώνουμε τους ίδιους τους θεσμούς;

Οι θεσμοί είναι δεσμοί και με τις δύο έννοιες. Και με την αρνητική και με τη θετική. Δεσμοί με τη θετική έννοια είναι, ότι δένουν, σφίγγουν το κοινωνικό σύνολο, του δίνουν δηλαδή μια στιβαρότητα, αλλά όταν γίνονται δεσμοί με την κακή σημασία τότε λειτουργούν πνικτικά, αποπνικτικά.
Το ζήτημα είναι όχι ότι απαξιώνονται από μας ή από το πλέον απαξιωτικό μέσο που κατʼ εμέ είναι η τηλοψία –και όχι τηλεόραση, όπως κακώς επεκράτησε να λέγεται.
Ήδη έχουν απαξιωθεί οι θεσμοί από μόνοι τους, διότι δυστυχώς, για να μπορέσουν οι θεσμοί να αποδώσουν, δεν αρκεί να υπάρχει το κέλυφος, πρέπει να υπάρχει και το περιεχόμενο. Και στην πραγματικότητα στη μεταπολιτευτική Ελλάδα αντί να διαμορφώσουμε θεσμούς με ένα περιεχόμενο, πήραμε, θεωρήσαμε θεσμούς κάποια κούφια καρύδια, με αποτέλεσμα ο κόσμος ο πολύς να έχει χάσει την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς και ιδιαίτερα προς τη δικαιοσύνη, αφού το γενικότερο κλίμα που επικρατεί είναι η ατιμωρησία.

Το έχω γράψει άπειρες φορές ότι η τήρηση των νόμων στην Ελλάδα είναι προαιρετική. Για να θυμηθώ το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος των προηγούμενων καιρών, το άρθρο 114 που ήταν σύνθημα της δικής μου γενιάς, 1 1 4 , η τήρηση των νόμων επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Αλλά και κάποια στιγμή ο πατριωτισμός αυτός εξαντλείται, όταν βλέπουμε επιδέξια μηδενικά να αναρριχώνται, να έχουν μια προτεραιότητα έναντι των ανθρώπων, οι οποίοι μοχθούν σε διαφόρους τομείς της ζωής, χωρίς να έχουν τις πρέπουσες απολαβές.

Θα μου πείτε, ότι το μηδενικό, καθʼ ότι στρογγυλό, έχει τη δυνατότητα να κινείται με μεγαλύτερη ευχέρεια απʼ ότι παραδείγματος χάριν ένας άνθρωπος, ο οποίος επιμένει στην όρθια και άκαμπτη στάση. Από την άποψη αυτή οι θεσμοί έχουν χάσει τη λειτουργικότητα τους και το κακό ξεκίνησε από την παιδεία, η οποία από το 1976 έχει πάρει έναν δρόμο ολισθηρό με τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες έχουν καταλήξει όλες σε απορρυθμίσεις.

Στα χρόνια που παρακολουθώ τα θέματα της παιδείας και τα παρακολουθώ από κοντά από το 1957 έχω γνωρίσει δεκατρείς εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, που όλες αντί να φέρουν το καλύτερο έφεραν το χειρότερο. Οι άνθρωποι έχουν κάπως μπερδευτεί. Πιστεύουν ότι κάθε αλλαγή, κάθε μεταβολή φέρνει το καλύτερο. Δε συμβαίνει πάντοτε έτσι. Μπορεί μια μεταβολή να μας οδηγήσει στο χειρότερο και ένα προχώρημα προς τα εμπρός μπορεί να μας πηγαίνει προς το γκρεμό. Πρέπει να πέσουμε σε αυτόν;

Από το 1976 ξεθεμελιώνονται ή μάλλον υπονομεύονται τα βάθρα της ελληνικής παιδείας. Ουσιαστικά καταστρέφεται η κλασσική μας παιδεία που μας έδινε ένα αίσθημα υπεροχής έναντι των άλλων λαών της γης. Είναι θλιβερό αυτή τη στιγμή να μην έχουμε φιλολόγους και ιστορικούς ικανούς να σταθούν στο ύψος των ξένων ιστορικών. Είναι αδιανόητο στην Ελλάδα, που υποτίθεται έχει γεμίσει Πανεπιστήμια, Σχολές και δε συμμαζεύεται να έχουμε παιδιά τα οποία σου λένε ότι δεν μπορώ πια να καταλάβω Βιζυηνό, Ροΐδη, Παπαδιαμάντη ή ακόμα και το δημοτικό τραγούδι.

Όταν έγραψα τα βιβλία «Αλαλία-Το σύγχρονο γλωσσικό μας πανόραμα» και «Αλεξία- Γλωσσικό δράμα με πολλές πράξεις» όλοι με χαρακτήρισαν υπερβολικό. Όταν έκανα την προειδοποίηση ότι αύριο, μεθαύριο το παιδί δε θα είναι σε θέση να καταλάβει τους λόγους των πολιτικών που έκαναν τις αλλαγές αυτές και ήρθε η στιγμή που το σημερινό παιδί δεν είναι σε θέση να καταλάβει έναν λόγο του Κωνσταντίνου Καραμανλή- με αυτόν αρχίζουν οι εκπαιδευτικές απορρυθμίσεις με Υπουργό τον Γεώργιο Ράλλη- και φτάσαμε στο σημείο πριν από δυο χρόνια να μπει ένα απλό, απλούστατο θεματάκι ως έκθεση στους μαθητές στις λεγόμενες Πανελλήνιες, Γενικές, Πανελλαδικές, Ακαδημαϊκές- επτά ονομασίες έχουν αλλάξει- εξετάσεις, και ήταν το κείμενο αυτό ένα απλό, απλούστατο κείμενο του Γιώργου Σεφέρη για την παράδοση. Και για ένα κείμενο εικοσιπέντε γραμμών οι κύριοι εξεταστές έδωσαν επτά ερμηνευτικές σημειώσεις, ενώ την εποχή που έδινα εγώ εξετάσεις και ακολούθως όταν έδιναν οι δικοί μου μαθητές εξετάσεις το θέμα της εκθέσεως δεν γραφόταν ούτε καν στον πίνακα, γινόταν με απαγγελία χωρίς καμία μεταφραστική οδηγία.

Αρκεί να σας πω μονάχα ότι το 1967 στη σχολή των Ευελπίδων είχε μπει ως θέμα μία φράση του Δημοσθένη που έλεγε: «Λυθέντων των νόμων και εκάστω δοθείσης εξουσίας ό,τι βούλεται ποιείν, ου μόνον πολιτεία οίχεται αλλʼ ουδέ ο πας των ανθρώπων βίος του των θηρίων ουδέν αν διενέγκοι». Το μόνο που δώσανε ως μετάφραση ήταν το τελευταίο το «αν διενέγκοι» δηλαδή δε θα διέφερε Και τα παιδιά αυτά μπόρεσαν να αποδώσουν γιατί εκείνη την εποχή ήταν ντροπή να μην ξέρεις ως ένα βαθμό αρχαία ελληνικά.

Την ίδια χρονιά στα παιδιά των υπολοίπων σχολών είχαν βάλει θέμα: «Πάσα παιδεία προς μεν το παρόν λύπης και ου χαράς δοκείν, ύστερον δε καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης αποδίδωσι τοις γεγυμνασμένοις διʼ αυτής».

Μιλάμε για το 1967. Και διερωτώμαι: φτάνουμε τώρα στο 2010, έχει σημειωθεί πρόοδος υποτίθεται της παιδείας, σε όλα τα σχολεία υπάρχουν θρανία-τότε δεν υπήρχαν θρανία- , σε όλα τα σχολεία υπάρχουν πίνακες –τότε δεν υπήρχαν πίνακες- , σε όλα τα σχολεία υπάρχουν κιμωλίες –τότε δεν υπήρχαν καν κιμωλίες-, τώρα έχουμε λεξικά επί λεξικών -τότε με δυσκολία μπορούσες να βρεις ένα υποφερτό λεξικό- , και φτάνουμε στο σημείο να μη γνωρίζει το παιδί τι σημαίνει «ψεγάδι» ή τι σημαίνει «παρωχημένος» και το δίνουν ερμήνευμα στις γενικές εξετάσεις.

Εγώ δε θα ήθελα να προχωρήσω σε άλλο σχολιασμό, μου αρκεί αυτό το οποίο είπε ένας πρώην υπουργός, ότι ξεκινάμε από μηδενική βάση όταν έφτιαξε μια επιτροπή για να συζητήσει τα θέματα της παιδείας. Όταν το 2008 ξεκινάς από μηδενική βάση σημαίνει ότι από το 1976 και εντεύθεν σωρεύεις μηδενικά επί μηδενικών. «Συ είπας», όπως θα έλεγε και ο Χριστός.

3) Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας, το οποίο θα μπορούσε ίσως να θεωρηθεί η βασική αιτία της γενικότερης και κοινώς αναγνωριζόμενης κοινωνικής παθογένειας σήμερα και ποια η προτεινόμενη λύση του;

Κατά την ταπεινή μου αντίληψη είναι η διόγκωση του «δε βαριέσαι». Αυτό μας χαρακτήριζα και σε μια παλαιότερη εποχή. Αλλά ειδικότερα αφʼ ότου μπήκαμε στο λάκκο των λεόντων, που ονομάστηκε αρχικά ΕΟΚ και ακολούθως Ευρωπαϊκή Ένωση σχηματίσαμε την εντύπωση, ότι αυτό το ευρωπαϊκό μόρφωμα-παραμόρφωμα είναι ένα μπιμπερό από το οποίο θα μπορούμε να θηλάζουμε εμείς ες αεί και να τραγουδάμε το παλαιό ισπανικό ασμάτιο που έλεγε: «ο Θεός έχει για μένα».
Αλλά δεν καταλάβαμε ένα πράγμα, ότι ο Θεός είναι «μεθʼ ημών», μαζί μας, όταν το Θεό τον έχουμε στα χέρια μας και τον αποκαλύπτουμε με τη δουλειά μας. Αν δε δουλεύουμε τότε ο Θεός είναι «με θυμόν», χωρίς έκθλιψη, με οργή γιατί και αυτός σιχάθηκε να μας βλέπει.
Ειλικρινά, αν το πάρω θεολογικά και σκεφτώ, ότι ο Θεός είναι παντεπόπτης και άρα τα βλέπει όλα, ειλικρινά λυπάμαι το Θεό, διότι ενώ μας έδωσε την πιο ευλογημένη περιοχή της γης, που τα έχει όλα από άποψη εδάφους, από άποψη ομορφιάς, από άποψη ιστορικών μνημείων, από άποψη, ας το πούμε, γεωγραφικής διαμορφώσεως και γεωπολιτικής στρατηγικής, εμείς προσπαθήσαμε να την κάνουμε τη γη αυτή πούλβερη και κουρνιαχτό.

Και γιατί παρακαλώ; Διότι ξαφνικά διαπιστώσαμε, ότι πάνω από τον πατριωτισμό ή τον εθνισμό πρέπει να βάλουμε, λέει, τον κοσμοπολιτισμό.

Οφείλω εδώ να κάνω μια παρατήρηση: «κοσμοπολίτης» είναι ένας όρος που ακούγεται για πρώτη φορά σε μία φράση του Αντισθένη. Όταν ρωτήθηκε από πού είναι, αποκρίθηκε «κοσμοπολίτης ειμί». Λέμε είμαι κοσμοπολίτης με την έννοια πολίτης του κόσμου. Αυτό είναι λάθος, διότι αυτός που θέλει να ανήκει στον κόσμο κανονικά θα έπρεπε να λέγεται «κοσμίτης».

Κοσμοπολίτης είναι εκείνος που είναι κόσμημα για την πόλη του. Από την άποψη αυτή ο Σωκράτης, που ελάχιστα βγήκε από την Αθήνα, και φιλαθήναιος ην, ήταν κοσμοπολίτης γιατί ήταν κόσμημα για την πόλη του.

Άρα αν θέλουμε, λοιπόν, να είμαστε κοσμοπολίτες πρέπει να είμαστε κοσμήματα για την πόλη μας, για την πατρίδα μας ευρύτερα, και από κει και πέρα, όταν αγαπάμε τον τόπο μας, την πατρίδα μας, τότε μπορούμε να αγαπήσουμε και άλλους λαούς. Γιατί όποιος δεν μπορεί να αγαπήσει τη δική του πατρίδα εν μπορεί να αγαπήσει καμία άλλη πατρίδα.

4) Η λεγόμενη οικονομική κρίση την οποία διέρχεται η Ελλάδα θεωρείτε ότι προέρχεται από οικονομικά αίτια μόνο ή ότι είναι μια πολυσύνθετη κρίση με διάφορα αίτια και ποια πιστεύετε ότι θα είναι η διάρκεια και η επίδρασή της στην κοινωνία μας;

Θα ήθελα πάνω σʼ αυτό να είμαι απόλυτα κατηγορηματικός. Η οικονομική κρίση δεν είναι φαινόμενο ελληνικό, είναι παγκόσμιο το φαινόμενο. Κατά κύριο λόγο ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες οι οποίες κατασκεύασαν την περιβόητη παγκοσμιοποίηση με τη απώτερη βλέψη να κυριαρχήσουν στον κόσμο. Αλλά στην ιστορική εξέλιξη, αυτό που οι μαρξιστές λένε ιστορικό ΄΄προσσές΄΄, ισχύει η ετερονομία των σκοπών που συνέλαβε ο μεγάλος Θουκυδίδης. Για αλλού πας και αλλού βρίσκεσαι.

Την ιστορία δεν την πας, η ιστορία σε πάει. Έτσι ενώ οι Αμερικανοί στήσανε το παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα, τελικά τον άσσο δεν τον πήραν αυτοί, τον πήραν οι Κινέζοι. Και νικητές στο παιχνίδι της παγκοσμιοποίησης είναι οι Κινέζοι, οι οποίοι θα επιβάλλουν την παγκόσμια κυριαρχία τους και την έχουν επιβάλει είτε θέλουμε να το αναγνωρίσουμε είτε όχι.

Εγώ όταν πριν από μερικά χρόνια ήρθα σε σύγκρουση με μια κυρία η οποία, απʼ ότι με πληροφόρησαν, ευρίσκεται σήμερα στο Υπουργείο Παιδείας, νομίζω ότι ασκεί καθήκοντα Υπουργού, η οποία είχε κάνει μια αφελή πρόταση να γίνουν τα αγγλικά η δεύτερη επίσημη γλώσσα ενώ τα αγγλικά όπως ξέρετε είναι πρώτη γλώσσα για τα σημερινά ελληνόπουλα, τα ελληνικά είναι μια δευτερεύουσα γλώσσα και ίσως γίνει μια τρίτη γλώσσα μετά τα αλβανικά ή τα τουρκικά, ανάλογα με τις εξελίξεις ας το πούμε της εξωτερικής μας πολιτικής, της είχα κάνει μια παρατήρηση, ότι όποιος θέλει να βλέπει μέλλον, γιατί αυτή μίλησε για μέλλον, δε μαθαίνει αγγλικά μαθαίνει κινεζικά. Και δεν εννοούσα να βάλουμε στα σχολεία μας τα κινεζικά, εννοούσα ότι θα έπρεπε από εκείνη την εποχή να δημιουργήσουμε δυο τρία ινστιτούτα κινεζικών σπουδών ώστε να είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε το μέλλον.

Αλλά οι πολιτικοί μας δυστυχώς έχουν όραση σκαθαριών, βλέπουν μόνο κοντινά και όχι μακρινά πλάνα και οφείλω να σας πω, ότι υπήρξαν πλέον κοντόθωροι και από τους Σκοπιανούς, οι οποίοι μας κέρδισαν σε ένα διπλωματικό παιχνίδι χωρίς να έχουν κανένα ιστορικό ατού, χωρίς να έχουν τη γεωγραφική έκταση τη δική μας, τα συμμαχικά πλέγματα τα δικά μας, τη στρατιωτική ισχύ τη δική μας, την οικονομική ισχύ τη δική μας.

Ακόμη και σε θέματα φιλανθρωπίας όπου η Ελλάδα τουλάχιστον σʼ αυτό πρωτοπορεί, γίναμε με το τελευταίο περιστατικό ουραγοί της Τουρκίας. Και εννοώ το επεισόδιο της Γάζας. Τι θέλαμε εμείς οι Έλληνες να μεταφέρουμε βοήθεια στους Παλαιστινίους ακολουθώντας τους Τούρκους, οι οποίοι είναι πολύ γνωστό, ότι επιδίωκαν την προβοκάτσια.

Εμείς ουδέποτε σταματήσαμε τη διοχέτευση βοηθείας προς τους Παλαιστινίους με άλλους τρόπους όχι ιδιαίτερα προκλητικούς. Ποτέ δε σταμάτησε η ελληνική βοήθεια και είναι αναρίθμητοι οι Έλληνες που έχουν επισκεφθεί με πολλούς τρόπους τη Γάζα χωρίς να ενοχλήσουν το παράπαν, ούτε τους ισραηλίτες, ούτε τους Αιγυπτίους ούτε τους Αμερικανούς. Και δε χρειάστηκε ποτέ να κάνουμε και χρήση διαβατηρίων ούτε να πάρουμε διαπιστευτήρια, διότι σε αυτό που κάναμε εμείς οι Ισραηλίτες είχαν κάθε λόγο να κάνουν στραβά μάτια. Γιατί ήξεραν πολύ καλά, ότι εμείς δεν πηγαίναμε εκεί κατασκοπευτικά ούτε υπονομευτικά, πηγαίναμε για να βοηθήσουμε τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

Θέλω λοιπόν με αυτό να σας πω, ότι, όταν η εξωτερική μας πολιτική παιδιαρίζει, είναι φυσικό και κάποιοι ιδιώτες, που δεν έχουν μια σαφή αντίληψη των πραγμάτων να παγιδεύονται και να πέφτουν θύματα μιας, ας το πούμε πολιτικής που μπορεί αύριο μεθαύριο να μας δημιουργήσει προβλήματα σε ό,τι αφορά τη διατήρηση της ακεραιότητας της χώρα μας.

5) Τι σημαίνει ο όρος παιδεία και τι ο όρος εκπαίδευση; Που αποσκοπούν αυτές οι δύο έννοιες; Σήμερα θεωρείται ότι επικρατεί μια σύγχυση επί αυτού.

Πάντα επικρατούσε και προσπάθησα πριν από είκοσι χρόνια όταν συνεργαζόμουν με τον Οικονομικό Ταχυδρόμο στα ένδοξα χρόνια του Γιάννη του Μαρίνου με ένα εκτενέστατο δοκίμιο να εξηγήσω τη διαφορά παιδείας και εκπαιδεύσεως.

Η παιδεία είναι άσκηση αρετής, είναι ανθρωποπλαστικό ιδανικό. Με την παιδεία, η οποία έχει ως ετυμολογική βάση το παιδί, δημιουργείς ανθρώπους. Άρτιους ανθρώπους ικανούς να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του μέλλοντος που όμως δε σε θέλει υπήκοο σε θέλει πολίτη. Με την παιδεία δημιουργείς τον πολίτη και όχι τον αλήτη και με την αθώα και με την κακή της σημασία. Γιατί αλήτης σε πρώτη σημασία σημαίνει ο περιπλανώμενος.

Εκπαίδευση είναι παροχή δεξιοτήτων. Χωρίς εγώ να αποκλείω το στοιχείο της εκπαιδεύσεως στη διάρκεια της παιδαγωγικής λειτουργίας, δε θέλω να ονομάζω την παιδεία εκπαίδευση. Διότι σε εκπαίδευση υπόκεινται και οι σκύλοι. Η παιδεία είναι μόνο για ανθρώπους.

Το μεγάλο λάθος το οποίο έκαναν οι πολιτικοί από τη μεταπολεμική περίοδο και μετά είναι ότι βλέποντας την οικονομική μας υστέρηση η οποία δεν οφειλόταν αποκλειστικά σε θέματα παιδείας αλλά στις τρομακτικές καταστροφές του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου ήθελαν να κάνουν την παιδεία μας περισσότερο πρακτική. Την έκαναν πρακτική αλλά δεν την έκαναν αποδοτική.

Διότι στο αναχρονιστικό δήθεν σχολείο μιας παλαιότερης εποχής το παιδί μάθαινε τουλάχιστον δυο τρία απλά πραγματάκια, π.χ. πώς να μπολιάζει ένα φυτό ή να κεντρώνει ένα φυτό, μάθαινε τέλος πάντων πώς να φυτεύει έναν βασιλικό, ένα άνθος, ένα δέντρο. Ήταν σε θέση να ξεχωρίζει, ως φυτό εννοώ, τη μπάμια από τη μελιτζανιά. Παίρνει σήμερα το παιδί, που υποτίθεται έχει πάει σε επαγγελματική σχολή, και δη ανθοκομικής και κηπουρικής τρία χρόνια και δεν είναι σε θέση να σου μπολιάσει μια ελιά, να σου μπολιάσει μια λεμονιά, πράγματα τα οποία τα ξέραμε εμείς που δεν προερχόμαστε στο κάτω κάτω από αγροτικές οικογένειες αλλά αυτά τα είχαμε μάθει στη δευτέρα γυμνασίου στο μάθημα της φυτολογίας.

Αυτά λοιπόν τα πράγματα δημιούργησαν μια τάξη ανθρώπων, οι οποίοι ήθελαν να πάρουν ένα χαρτί για να εξασφαλίσουν μια θέση όχι για να δουλεύουν αλλά για να κάθονται.

Και αν δεν το καταλάβουμε όλοι, πολίτες και πολιτικοί, ότι το μυστικό της σωτηρίας της Ελλάδος βρίσκεται στην τελευταία λέξη ενός διηγήματος που διδασκόμαστε σε παλαιότερη εποχή-ήταν στα αναγνωστικά μας- είχε τίτλο ο «Γυφτοδάσκαλος», ήταν του μεγάλου διηγηματογράφου αλλά και παιδαγωγού, του Τραυλαντώνη, ο οποίος περιέγραφε ένα σχολείο, όπου ένας ας το πούμε ενθουσιώδης φτωχοντυμένος δάσκαλος προσπαθούσε να διδάξει ελληνικά σε τσιγγανόπουλα και το βιβλίο τελείωνε με μια προτροπή του Σεπτιμίου Σεβήρου: «laboremous» που σημαίνει «ας εργαζόμαστε».

Αυτό το έκανα πρόσφατα άρθρο και το δημοσίευσα σε μια εφημερίδα, ότι η Ελλάς θα σωθεί, εάν εφαρμόσει το «laboremous» και ξεφύγει από το «ξαπλαremous».

6) Ποιος είναι ο χαρακτήρας και ποια η ποιότητα της παρεχομένης από το επίσημο ελληνικό κράτος παιδείας σήμερα;

Πρώτον δεν προσφέρεται παιδεία. Προσφέρεται κακοπαιδεία ή υποπαιδεία ή υπνοπαιδεία από ένα Υπουργείο, το οποίο έχω ονομάσει Πνευματικής Ημιπληγίας. Θα ήταν σωτήριο για την Ελλάδα να καταργηθεί το υπουργείο αυτό και να ξαναγυρίσουμε στο σύστημα των κοινοτήτων, όπου οι κοινότητες είχαν την ευθύνη για την ίδρυση σχολείων, για την πρόσληψη δασκάλων, για την πληρωμή των δασκάλων, οπότε είχαν και την ευθύνη της ποιότητος και των διδασκόντων αλλά και της διδασκόμενης ύλης.

Σήμερα έχει παρουσιαστεί το φαινόμενο του να πάω στο δημόσιο να γίνω δημόσιος υπάλληλος-εγώ παλιά είχα διαφωνήσει παρʼ ότι ήμουν συνδικαλιστής αλλά μη αμοιβόμενος τότε, οι συνδικαλιστές παλιά όταν έγινε μια απεργία των καθηγητών να ενταχθούν στον κλάδο των δημοσίων υπαλλήλων- εγώ τότε σε μια μεγάλη συγκέντρωση που είχαμε κάνει στο Ακροπόλ είπα: «Κύριοι, προς Θεού δεν είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, είμαστε λειτουργοί».

Λοιπόν όταν αποκτούν τη νοοτροπία του δημοσίου υπαλλήλου, του μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει ο μισθός τρέχει, η λογική του «ας κόψουν το λαιμό τους τα παιδιά», καταλαβαίνετε ότι δεν μπορούμε να έχουμε πνευματικά επιτεύγματα.

Τα αποτελέσματα είναι σαφή. Το 1951, δηλαδή ένα χρόνο μετά τον εμφύλιο, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο ήταν στην πρώτη δεκάδα των Πολυτεχνείων της υφηλίου. Σήμερα επί πεντακοσίων πολυτεχνείων της υφηλίου είναι κάπου στη μέση.
Το 1957 που μπήκαμε εμείς στη φιλοσοφική σχολή στο μάθημα των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών είχαμε προτεραιότητα ακόμα και έναντι των ιταλοπαίδων τα οποία μαθαίνουν τα λατινικά εξ απαλών ονύχων στα λεγόμενα καθολικά σχολεία. Σήμερα έτσι και τολμήσεις και πεις μια αρχαία ελληνική φράση, μπορείς να ακούσεις –και το έχω ακούσει για τον εαυτό μου- «αλβανό είσαι κύριε;».

Τα αρχαία ελληνικά θεωρούνται πλέον αλβανικά. Και αν είναι αληθές αυτό που μου έχουν μεταφέρει –θα το διαπιστώσω πολύ σύντομα αν είναι αληθές- μου ζητήθηκε από κάποιον κύριο αρκετά ισχυρό οικονομικά να συνθέσω έναν Πινδαρικό ύμνο για να διαβαστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Κάθισα 22 ημέρες και έκανα αυτόν τον Πινδαρικό ύμνο σε βοιωτική διάλεκτο, που δε μου είναι τόσο οικεία όσο η δωρική ή ιωνική. Ο κύριος αυτός το έδωσε σε έναν πολύ γνωστό αμερικανό ελληνιστή που επιδίδεται στη μελέτη του Πινδάρου, αλλά αυτός ζήτησε να του στείλω και γλωσσάρι λέξη προς λέξη για να μπορέσει να το αποδώσει στα αγγλικά. Και αφού αυτό μεταφράστηκε στα αγγλικά, μεταφράστηκε στα κινεζικά. Απʼ ότι μου είπαν κάποιος υπουργός μας διάβασε στο Πεκίνο την ωδή στα αρχαία ελληνικά και οι έλληνες ακροατές νόμιζαν, ότι είναι κινέζικα. Όταν ακολούθως διαβάστηκε στα κινεζικά οι Έλληνες ακροατές νόμιζαν, ότι είναι αρχαία ελληνικά. Και μόνο όταν διαβάστηκε στα αγγλικά, δηλαδή στη μητρική μας γλώσσα, κατάλαβαν το νόημα.

Αντιλαμβάνεστε, ότι έχουμε φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο γλωσσικού εκπεσμού, ώστε αυτή τη στιγμή αυτή η λεγόμενη οικονομική κρίση, εμένα ελάχιστα να με απασχολεί και να πω, ότι είναι ευλογία Θεού, διότι αν είχαμε κρίση δεν θα ερχόταν η οικονομική κρίση. Στην Ελλάδα είχαμε πάντα ακρισία και απότοκος της ακρισίας αυτής είναι και η ακράτεια, δηλαδή η παντελής απουσία κράτους, Και ευελπιστώ, ότι η κρίση αυτή που είναι κάτι σαν μαστίγιο του Θεού θα μας βάλει μυαλό. Να μαζέψουμε τα μυαλά μας ακόμα και να μαζέψουμε τα όποια λεφτά μας, και να μην τα σκορπίζουμε νομίζοντας, ότι τα χιλιάρικα – γιατί εγώ μιλάω πάντα με την αντίληψη της δραχμής προς την οποία θα επανέλθουμε οσονούπω- τα κόβουμε από τον τοίχο.

Τα λεφτά που παίρναμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν δικά μας λεφτά που έβγαιναν μέσα από τη φορολογία μας, από την εκμετάλλευση των προϊόντων μας κλπ κλπ. Και όταν μας τα δίνανε αυτά Ευρωπαίοι αντί να κάνουμε με αυτά έργα υποδομής κάναμε σκυλάδικα και κηφηνεία όχι καφενεία, κηφηνεία. Και οι νέοι μας αντί να γίνουν εργατόβιοι έγιναν κηφηνόβιοι.

Είναι εντροπή στην αποβιομηχανισμένη σήμερα Θεσσαλονίκη να λειτουργούν 6.500 καφετέριες. Να μην αναφερθώ στην Αθήνα, γιατί εδώ δεν έχω νούμερα ούτε μπορούν να καταμετρηθούν. Αλλά όταν περνάω από τη στοά του Άστυ, που ήταν κάποτε γεμάτη από καταστήματα διαφόρων ειδών, και βλέπω όλη αυτή τη στοά να έχει μεταβληθεί σε ένα απέραντο κηφηνείο, ειλικρινά με πιάνει οδύνη.

7) Καθαρεύουσα ή δημοτική; Μονοτονικό ή πολυτονικό και γιατί; Και πια η βλαβερή συνέπεια της χρήσεως των λεγομένων greeklish στην ίδια τη γλώσσα μας αλλά και στους ανθρώπους, σε εμάς τους ίδιους;

Οφείλω να σας εξομολογηθώ, ενώ είναι σχεδόν σε όλους γνωστό, ότι από πολύ μικρός είχα έναν ογκωδέστατο φάκελο. Η συσσώρευση ενοχοποιητικού υλικού άρχισε από την Τρίτη τάξη του δημοτικού. Όταν μου ζητήθηκε από το διευθυντή προκειμένου να πάρω το βραβείο, γιατί ήμουν πρώτος μαθητής, να αποκηρύξω τους συγγενείς μου που είχαν χαρακτηριστεί αριστεροί και εγώ του είπα: «και τους σκοτωμένους κύριε;» εννοώντας τους συγγενείς μου που είχαν εκτελέσει οι γερμανοί. Η απάντηση που έδωσα ήταν αρκετά ενοχοποιητική.

Αργότερα προσετέθησαν και άλλα ενοχοποιητικά στοιχεία ώστε να προετοιμάζομαι για εξορία αλλά ευτυχώς ήρθε η απεργία πείνας του γιατρού Τσιρώνη τον οποίον έχουν ξεχάσει όλοι οι τάχα μου προοδευτικοί και ο οποίος δεν εκτελέστηκε, δολοφονήθηκε και το λέω μετά λόγου γνώσεως αυτό, εγώ θα είχα πάει για παραθερισμό στον Αη-Στράτη ή στην Μακρόνησο, που είναι κοντινή.

Μέσα στα επιβαρυντικά στοιχεία που υπήρχαν στο φάκελό μου, τον οποίο έχω, διότι φρόντισα να τον αγοράσω μόλις έπεσε η δικτατορία, πριν οι φάκελοι καούν, το γιατί κάηκαν οι φάκελοι είναι μια άλλη ιστορία, κάηκαν για να μην αποδειχτεί ποτέ ποιοι ήσαν οι ρουφιάνοι της δικτατορίας και πιο πριν, υπήρχε και το εξής επιβαρυντικό: «είναι οπαδός της δημοτικής».

Επέμενα σε όλη τη διάρκεια της μαθητικής μου ζωής να γράφω στη δημοτική και είχα πάρει την απόφαση και όταν έδινα εισαγωγικές εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο να γράψω στη δημοτική αλλά με απέτρεψε ο συγχωρεμένος ο Γιάννης ο Κορδάτος, με τον οποίο γνωριζόμουν από πολύ μικρός και μου είπε «μη χτυπάς γροθιά στο μαχαίρι» και έγραψα στην καθαρεύουσα.

Είχα μια μεγάλη ευχέρεια και στη δημοτική και στην καθαρεύουσα, είχα επίσης και μια ευχέρεια να μπορώ να μιμούμαι το λόγο του Εμμανουήλ Ροΐδη και πάρα πολλά Ροϊδικά κείμενα, που έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα έντυπα με διάφορα επώνυμα, είναι κείμενα πλαστά δικά μου.

Σε καμία περίπτωση όμως η υποστήριξη, την οποία προσέφερα στη δημοτική δεν είχε στόχο την λογία, την καθαρεύουσα και πολύ περισσότερο τα αρχαία ελληνικά. Όπως γνώριζα από μαθητής τον Όμηρο αρκετά καλά το ίδιο καλά ήξερα και τα μεγάλα κεφάλαια της δημοτικής μας λογοτεχνίας.

Εκείνο το οποίο εγώ επιζητούσα ήταν να μην παρεμβαίνει το κράτος στην γλωσσική εξέλιξη και νομοθετεί, δηλαδή να μην επαναληφθεί το λάθος του Ελευθερίου Βενιζέλου που έβαλε ρήτρα στο Σύνταγμα, ότι επίσημη γλώσσα είναι η καθαρεύουσα.

Ήθελα λοιπόν να συνυπάρχει δημοτική και καθαρεύουσα όχι σε έναν ανταγωνισμό αλλά σε μια όσμωση, έτσι που σε κάποια φάση θα υπάρξει μια, ας το πούμε, συνάντηση, δηλαδή θα υπήρχε μια διαλλακτική σχέση, δηλαδή αυτό το περίφημο Ηρακλήτειον σχήμα θέση-αντίθεση-σύνθεση. Το γεγονός ότι πάντοτε υπήρχε μια διαφορά ανάμεσα στην κοινώς λαλουμένη, αυτό που λέμε δημοτική, γιατί και ο όρος αυτός δεν είναι καλός και σε μια επίσημη γλώσσα, γραφομένη γλώσσα, είναι κάτι που αποδεικνύεται και από τη σωστή μελέτη των αρχαίων ελληνικών.

Ο γραπτός λόγος δεν ταυτίζεται απόλυτα με τον προφορικό. Το ίδιο συνέβαινε και στην Ελλάδα. Ασφαλώς δεν ήθελα τις ακρότητες κάποιων λογίων που ήθελαν να είναι πιο αρχαίοι και από τους αρχαίους, αλλά όμως οι άνθρωποι αυτοί, παρά τις ακρότητές τους προσέθεσαν έναν γλωσσικό πλούτο και έτσι αντί να λέμε π.χ. μινίστρος είπαμε υπουργός, αντί να λέμε γκουβέρνο είπαμε κυβέρνηση, αντί να λέμε μονέδα είπαμε χρήμα, πού είναι το κακό;

Από την άλλη μεριά και αυτό που ονομάστηκε καθαρεύουσα ήταν και αυτό γλωσσικός πλούτος, γλωσσική κατάκτηση, γλωσσική περιουσία, διότι σʼ αυτό, ας το πούμε, το γλωσσικό μόρφωμα γράφτηκαν μνημειώδη κείμενα, συντάχθηκαν οι πρώτοι καταστατικοί μας χάρτες. Με τη γλώσσα αυτή εκφράστηκε ένας Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ένας Παύλος Καρολίδης, μεγάλοι νομικοί όπως οι Σαρίπολοι αλλά και νεότεροι που ήταν οπαδοί της δημοτικής, όπως ο Αλέξανδρος Σβώλος και τόσοι άλλοι. Όλο αυτό το πλούσιο υλικό, επιστημονικό, ιστορικό, λογοτεχνικό το πετάξαμε στα σκουπίδια.

Εγώ έχω μία αντίληψη ολότητας για τη γλώσσα, δεν κάνω διάκριση σε αρχαία, μεσαιωνική και νέα. Εγώ θεωρώ την ελληνική ενιαία, συνεχώς εξελισσομένη, μεταβαλλομένη, εμπλουτιζομένη ανάλογα με τις εξελίξεις, αλλά είναι πολύ φυσικό όπως ένα πλοίο που αντιμετωπίζει θαλασσοταραχή να πετάει κάποιο φορτίο γιατί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις καινούργιες καταστάσεις, κάποιες λέξεις να χάνουν πια τη χρησιμότητά τους στο παρόν, για να χρησιμοποιήσουμε κάποια λέξη που μπορεί να μας αποδίδει με περισσότερη ακρίβεια καταστάσεις ή ιδέες του παρόντος.

Τώρα το πόσο είναι αναγκαία η λογία και η αρχαία φαίνεται από αυτό που θα σας πω και που το έχω γράψει σε ένα βιβλιαράκι μικρό, τα μικρά γλωσσικά που περιέχει δυο μελέτες μου «Η δημοκρατικότητα του αρχαίου ελληνικού λόγου μέσα από τις συντακτικές δομές» και δεύτερο μελέτημα «Η γλώσσα του μέλλοντος και το μέλλον της γλώσσας». Αυτό εδώ κυκλοφορήθηκε, γιατί αυτό είναι το σωστό ρήμα, το βιβλίο κυκλοφορείται, το αυτοκίνητο κυκλοφορεί, το 2003. Εκεί κάνω μια παρατήρηση ότι τον αιώνα που διατρέχουμε θα έχουμε 35.000-40.000 ανακαλύψεις, οι οποίες θα χρειαστούν όνομα. Η λατινική έχει εξαντλήσει προ πολλού τα όριά της. Ούτε στη φυτολογία, ούτε στη βιολογία, , ούτε στην ιατρική, ούτε στη φαρμακολογία χρησιμοποιείται. Η αγγλική έχει πλέον κορεστεί. Και αν ακόμα εξακολουθεί να ονοματίζει τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι έχει δανειστεί από την ελληνική περίπου 35.000 και κατʼ άλλους 40.000 λέξεις. Τώρα ας τους κάνουμε και ένα σκόντο, θέλουν 35.000, 35.000, δεν έχουμε τη μικροψυχία τη δική τους. Εκείνη η γλώσσα η οποία δεν έχει τελειωμό είναι η ελληνική, διότι η ελληνική έχει πολλαπλασιαστικές δυνατότητες.

Αν πάρουμε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το ρήμα «ποιώ» και πάτε σε ένα πολύ καλό λεξικό για να βρείτε τα παράγωγα, σύνθετα και παρασύνθετα, τότε φτιάχνεται ένα καινούργιο λεξικό, το οποίο έχει σαν βάση το ρήμα «ποιώ». Εγώ εδώ πήρα ως χαρακτηριστική λέξη το ρήμα «γκρεμίζω», που είναι η βάση της πολιτικής μας, διότι η πολιτική στην Ελλάδα σημαίνει, γκρεμίζω, ό,τι χτίζω, εκτός από αυτά τα εκτρώματα, τα οποία βλέπουμε να μας περικυκλώνουν, αν αυτά λέγονται κτίσματα, και ύστερα από πολύ προσεκτική μελέτη διαπίστωσα από το ρήμα «γκρεμίζω», έχουμε πάνω από 140 λέξεις και λεξίδια.

Αντιλαμβάνεστε επομένως, ποιον πλούτο μπορεί να προσφέρει το ρήμα «λαμβάνω», το ρήμα «άγω», το ρήμα «έχω» και τόσα άλλα τα οποία μπορεί να μας δώσουν τα ονόματα των ανακαλύψεων, που πρόκειται να έρθουν σε φως.

Δε γνωρίζω τις δυνατότητες της κινεζικής και γιʼ αυτό δεν μπορώ να έχω άποψη για τον πλούτο που έχει η γλώσσα αυτού του πανάρχαιου λαού, αλλά μια και φθάσαμε και με ρωτήσατε για τόνους και πνεύματα, εγώ υπήρξα απαρχής πολέμιος του μονοτονικού και των ορθογραφικών απλουστεύσεων. Και ο λόγος δεν ήταν οι δήθεν συντηρητικές καταβολές μου, αλλά ήταν λόγοι καθαρά παιδαγωγικοί. Διότι η προσπάθεια που έκανε το παιδί να γράψει σωστά μια λέξη ισοδυναμούσε με μια άσκηση. Κάθε λέξη που έγραφε το ελληνόπουλο ήταν ένα μικρό προβληματάκι. Έτσι η γραφή της λέξεως προϋπέθετε στοχασμό, σκέψη. Αυτό το πολύ απλό «γλώσσα» να βάλω οξεία ή περισπωμένη; Το μακρόν προ βραχέως περισπάται ήταν μια συνεχής, διαρκής επιταγή που έκανε το παιδί όταν έγραφε ένα σκεπτόμενο μαθητή. Τώρα ο μαθητής δεν έχει τόνους, δεν έχει πνεύματα, γράφει, όπως του κατέβει, ό,τι του κατέβει και ο καθηγητής δεν κάνει τον κόπο να διορθώσει, διότι και η διόρθωση απαγορεύεται.

Σήμερα έχουμε μια ορθογραφία ΙΧ, γράφει καθένας όπως θέλει, και γιʼ αυτό πλέον η ελληνική έχει εγκαταλειφθεί σε σημείο που να διασχίζεις στη Λεωφόρο Κηφισίας και στη Λεωφόρο Συγγρού και να μη βλέπεις ελληνική επιγραφή. Οι ελληνικές επιγραφές εάν προσμετρηθούν με τα δάχτυλα του ενός χεριού πιθανώς να μας περισσέψουν δάχτυλα, που δεν επαρκούν ούτε για μια μούντζα.

Θα ήθελα πάνω σε αυτό να πω, ότι όταν έγραφα την «Αλαλία» είχα παρατηρήσει, ότι σε μια πολύ μεγάλη πλατεία στο Κέντρο των Αθηνών, τα μόνα ελληνικά ονόματα που υπήρχαν σε επιγραφές ήταν το κατάστημα ενός κυρίου, που πουλούσε ελαστικά και λεγόταν «Εγγλέζος». Το κατάστημα, το όνομά του ήταν Εγγλέζος αλλά το είχε στα ελληνικά. Το κατάστημα που πουλάει μπαταρίες και έγραφε απʼ έξω με τεράστια γράμματα «Γερμανός» στα ελληνικά και ένας άλλος, νομίζω εστιάτορας ήταν, όπου σε περίοπτη θέση είχε γράψει το όνομά του «Αρβανίτης».

Και λέω καλά δεν υπάρχει κανένας Έλληνας να γράψει το όνομά του ελληνικά; Οι μόνοι, λοιπόν που είχαν γράψει τα ονόματά τους ελληνικά ήταν ένας κύριος Εγγλέζος, ένας κύριος Αρβανίτης και ένας κύριος Γερμανός. Σημεία των καιρών.

8) Πως πρέπει να σταθεί η Ελλάδα απέναντι στην πρόκληση της εποχής μας, την ανάπτυξη δηλαδή της παγκοσμίου κοινότητας και πως θα επανακτήσει τα στοιχεία ετερότητος της απέναντι σε αυτή τη νέα πραγματικότητα;

Κατά πρώτο λόγο με το να μείνει Ελλάδα. Γιατί αν δεν είναι Ελλάδα τότε δεν έχει κανένα λόγο να προβληματίζεται πάνω στα θέματα αυτά. Εάν γίνουμε π.χ. οι νομάδες της Ευρώπης, οι νομάδες της οικουμένης δε χρειάζεται να μιλάμε για ετερότητες και άλλα συναφή. Ενσωματωνόμαστε στον παγκόσμιο χυλό και συνεπώς δεν υπάρχει κανένας προβληματισμός. Εάν όμως θέλουμε να παίξουμε κάποιον ρόλο και εμείς πρέπει αυτό που λέγεται Έλληνας να το νοηματοδοτήσουμε, να του δώσουμε ένα περιεχόμενο ουσίας. Εφόσον όμως δεν το κάνουμε αυτό, και αφήνουμε το όνομα Ελλάς και Έλλην να γίνεται αντικείμενο διακωμωδήσεως από ευτελή υποκείμενα τα οποία ελέγχουν τον τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό, και όταν φτάνουμε στο σημείο οι πολιτικοί μας ταγοί να το χουν σε κακό να πουν Ελλάδα, Πατρίδα, Έθνος και να θυμούνται τις λέξεις αυτές μόνο την παραμονή των εκλογών και τώρα που φτάσαμε πλέον στη χρεοκοπία, στη δική τους χρεοκοπία, τότε ξαφνικά θυμήθηκαν την Ελλάδα, τον πατριωτισμό και άκουσα έναν γελοίο πολιτικό, ο οποίος είχε κάποτε δική του εκπομπή σε ραδιόφωνο και έκανε τα αδύνατα δυνατά για να γελοιοποιήσει όλα τα πρόσωπα τα ιστορικά, ιδιαιτέρως του ʼ21, να λέει ότι την Ελλάδα θα τη σώσει ο πατριωτισμός των Ελλήνων.

Και διερωτώμαι πόσο δίκιο είχε εκείνος ο ταλαίπωρος Χριστός όταν τους μόνους που κατήγγειλε ήταν οι Φαρισαίοι «ουαί ειμί γραμματείς και φαρισαίοι, υποκριταί».

Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από την υποκρισία. Και τον κλέφτη μπορώ να τον συγχωρήσω, και τον ψεύτη μπορώ να τον συγχωρήσω. Δύο πράγματα δεν μπορώ να συγχωρήσω: την προδοσία και την υποκρισία. Προδώσαμε την έννοια της Ελλάδος, η οποία για μένα η Ελλάδα ταυτίζεται με το απροσκύνητο ήθος. Έλλην, όπως έχει πει ένας μεγάλος Ελβετός ιστορικός, ο Γιάκομπ Μπουρκχαρτ, είναι ο αγωνιζόμενος άνθρωπος, διότι στη γλώσσα την ελληνική η λέξη αγών είναι αυτό που αποδίδει την βασική ιδιότητα του Έλληνα. Και αυτό σχετίζεται και με τον αθλητισμό και δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι ακόμα και στη θεολογική γλώσσα, την εκκλησιαστική γλώσσα οι όροι αυτοί οι αθλητικοί έγιναν θεολογικοί.

Και επειδή μου είπατε κάτι για μοναχούς έχω ακούσει μοναχούς να λένε τους Αγίους παλληκάρια. Και τι κάναμε εμείς; Πήραμε τη λέξη παλληκάρι, τη γράψαμε με ένα λάμδα και γιώτα για να την αποσυνδέσουμε από το ομηρικό «πάλληξ» που γράφεται με δυο λάμδα και ήττα, ή έστω από το βυζαντινό «παλληκάριον» που υποδήλωνε στέλεχος ειδικής στρατιωτικής μονάδας για να του δώσουμε έτσι μια απροσδιόριστη καταγωγή.

Ποια θα πρέπει να είναι η στάση της Ελλάδος; Η στάση της Ελλάδος θα πρέπει να βρίσκεται πάντα κοντά σε ένα ηχηρό «όχι». Όπως λέει ο ποιητής στο πίσω μέρος της παλάμης μας είναι γραμμένο τρεις φορές το «όχι», «όχι», «όχι». Οι Έλληνες δεν είναι οι άνθρωποι του «ναι» και δεν είναι τυχαίο, ότι ο μεγαλύτερος προδότης στα χρόνια της Επαναστάσεως λεγόταν «Ναινέκος».

Όχι ότι έλειψαν οι προδότες από την Ελλάδα, είχαμε και προδότες στα χρόνια της Κατοχής αλλά δεν είχαμε στο βαθμό που είχαν οι Γάλλοι, Δανοί και λοιποί, να μην αναφέρω χώρες και γίνουμε δυσάρεστοι, διότι είμαστε ο μόνος λαός ο οποίος δεν πολέμησε στο πλευρό των γερμανών, όπως το έπραξαν άλλοι Ευρωπαίοι υβριστές μας αυτή τη στιγμή.

Δυο πράγματα ακόμη: όταν ο Λάμπρος Κατσώνης στάλθηκε από τη Μεγάλη Αικατερίνη για αντιπερισπασμό το 1792, κάποια στιγμή η Αικατερίνη αφού έκανε τη δουλειά της του είπε: «Λάμπρο μάζεψέ τα και έλα γιατί εγώ τερμάτισα τον πόλεμο με τους Τούρκους» και ο Λάμπρος σε μια υποτεταγμένη Ελλάδα με την περίφημη φανέρωσή του –έτσι ονομάζεται το μανιφέστο του, Φανέρωση- είπε το περίφημο: «Αν η Αικατερίνη υπέγραψε, ο λάμπρος δεν υπογράφει, δεν υποκύπτει».

Την Ελλάδα την εκφράζουν τρία πράγματα:

πρώτον το «μολών λαβέ» του Λεωνίδα,

δεύτερον η απάντηση που έδωσε ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος στο Μεχμέτ το Β΄ , δεν είναι σωστό να λέμε Μωάμεθ, «τον δε την πόλιν συ δούναι ουκ εμού ούτε άλλου των κατοικούντων εν ταύτη, κοινή γαρ γνώμη αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών»

και τρίτον η απάντηση που εισέπραξε ο ναύαρχος Χάμελτον από τον Γέρο του Μωριά όταν του πρότεινε συμβιβασμό και ο Γέρος του Μωρία του είπε: «Εμείς συμβιβασμό δεν κάνουμε. Ελευθερία ή Θάνατος. Καπετάν Άμιλτον ο Βασιλιάς μας σκοτώθηκε, συνθηκολόγηση δεν υπόγραψε και η φρουρά του εξακολουθεί τον πόλεμο εναντίον των κατακτητών και η φρουρά του Βασιλέως και τα φρούρια του Βασιλέως εξακολουθούν να είναι άπαρτα» και λέει ο Χάμιλτον: «και ποία είναι η φρουρά και ποία είναι τα φρούρια;» και ο Γέρος του Μωριά του απαντά: «Η φρουρά είναι οι κλέφτες και φρούρια τα βουνά, το Σούλι και η Μάνη». Και ο Χάμιλτον, γράφει ο Γέρος, δεν ομίλησε.

Εάν μιλούσαμε έτσι στους ξένους δε θα τολμούσαν να μας μιλήσουν και να μας αντιμιλήσουν. Αλλά δυστυχώς η Ελλάς σήμερα δεν είναι η Ελλάδα των κλεφτών και των αρματολών, είναι δυστυχώς η Ελλάδα των κλεφτών και των αμαρτωλών.

Η αμαρτία είναι, και όταν λέω αμαρτία την εννοώ και με την αρχαία και με τη χριστιανική σημασία, το σαράκι που έφαγε την αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως, η αμαρτία είναι και το μαράζι που τρώει τη σύγχρονη Ελλάδα.

Θα μου πείτε τα λέω εγώ και ξεχνάω αυτό που είπε ο Χριστός «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλλέτω».

Όχι βέβαια. Όλοι έχουμε κάνει λάθη. Αλλά τουλάχιστον εμείς οι πολίτες τα λάθη τα πληρώσαμε και τα πληρώνουμε, και τα πληρώνουμε πολύ βαριά. Διότι τα λάθη των πολιτικών είναι αμαρτίες που δεν παιδεύουν αυτούς ούτε τα τέκνα τους, παιδεύουν εμάς τους πολίτες. Αλλά καλά κάνουν και μας παιδεύουν γιατί οι πολιτικοί, η εκλογή δηλαδή των πολιτικών, η επιλογή των πολιτικών είναι ευθύνη των πολιτών. Ας μάθουν οι πολίτες να επιλέγουν σωστά, ώστε να έχουμε γκεσέμια ικανά να μας οδηγήσουν προς τα μπροστά.

10) Τελικά μπορούμε να είμαστε ήσυχοι μόνο όταν είμαστε ανήσυχοι;

Στον άνθρωπο είναι απαραίτητη η ανάπαυση. Επικίνδυνη είναι η επανάπαυση. Δεν φοβήθηκα στη ζωή μου ποτέ, όταν είδα τον Έλληνα να ανησυχεί. Φοβόμουν πάντοτε τον έλληνα που έλεγε «καλά είμαι εδώ, καλά την έχω βολέψει» και για να το πω πιο παραστατικά ενθυμούμαι μια συζήτηση που είχα με κάτι κτηνοτρόφους όταν άρχισε η πρώτη τροφοδότηση με τα κονδύλια της ΕΟΚ. Τους είπα: «γιατί σπαταλάτε το χρήμα αυτό ζητώντας από το νομάρχη να σας κάνει έργα τα οποία δεν είναι αποδοτικά;». Η απάντηση ήταν: «Δε βαριέσαι»,

«Μα πως δε βαριέμαι, το χειμώνα σου λεώ τα έργα αυτά θα χαλάσουν»,

«Θα τα ξαναφτιάξουμε»,

«Με τι;»,

«Με χρήματα που θα μας δώσει ο Νομάρχης»,

«Και που θα τα βρει ο Νομάρχης;»,

«Έχει η ΕΟΚ»,

«Και όταν κάποτε η ΕΟΚ πάψει να μας δίνει;»,

Tότε τους έπιασε το θρησκευτικό «Έχει ο θεός».

Ε, ακούστε να σας πω. Ο Θεός δεν είναι βουλευτής μας στον ουρανό να μας κάνει ρουσφέτια . Σήμερα ακούω πολλούς να λένε «ο Θεός να βάλει το χέρι Του». Το εύχομαι αλλά προσεύχομαι αυτή τη φορά ο Θεός να βάλει το χέρι Του υπό μορφή μπουνιάς, γιατί μας χρειάζεται.


πηγη INDUBIOGR


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 08, 2010 2:58 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Ιουν 05, 2010 11:13 pm
Δημοσιεύσεις: 259
Τοποθεσία: Eύβοια
Και μια που μιλάμε για πολιτική κρίση ,ας διαβάσουμε και ένα άρθρο για την θρησκευτική κρίση.


΄΄Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν την ουδετερότητα της Πολιτείας απέναντι στα θρησκευτικά φρονήματα των πολιτών.Οι Οικολόγοι Πράσινοι πληροφορήθηκαν με έκπληξη πως η Ελλάδα, κατά τη χθεσινή ακροαματική διαδικασία στο Τμήμα Ευρείας Σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), στην υπόθεση Lautsi κατά Ιταλίας για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία, προέβη σε κοινή παρέμβαση (στην οποία συμμετέχουν επίσης η Κύπρος, ο Άγιος Μαρίνος, η Αρμενία, η Βουλγαρία, η Λιθουανία, η Μάλτα, το Μονακό, η Ρουμανία και η Ρωσία) υπέρ της Ιταλίας, η οποία καταδικάστηκε από το αρμόδιο Τμήμα του Ε.Δ.Δ.Α. για παραβίαση του δικαιώματος στην θρησκευτική ελευθερία των μαθητών με την ανάρτηση του Εσταυρωμένου στις σχολικές αίθουσες. Σε μία εποχή, όπου η χώρα μας ταλανίζεται από τη συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών, καταργούνται, χωρίς ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο, ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των πιο ευπαθών στην οικονομική κρίση κοινωνικών ομάδων και η Ελλάδα βρίσκεται σε εκούσια ευρωπαϊκή απομόνωση, η κυβέρνηση επιλέγει να διεκδικήσει την ευρωπαϊκή νομιμότητα τουλάχιστον αμφιλεγόμενων πρακτικών, ενώ έχει ήδη εκτεθεί διεθνώς, καθώς η χώρα μας έχει προεξάρχουσα θέση στον κατάλογο των χωρών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, που έχουν καταδικαστεί για παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας! Σαν να μην έφτανε αυτό, στην τοποθέτησή του ο Joseph Weiler, πληρεξούσιος της Ελλάδας, διατύπωσε, μεταξύ άλλων, την άποψη ότι οι παρεμβαίνουσες χώρες όπως η Ελλάδα διαφωνούν με την αρχή της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους, στην οποία το ΕΔΔΑ βάσισε την αρχική του απόφαση.Οι Οικολόγοι Πράσινοι υπενθυμίζουμε στην Ελληνική Κυβέρνηση πως η ουδετερότητα της Πολιτείας απέναντι στα θρησκευτικά φρονήματα των πολιτών κατοχυρώνεται στο άρθρο 13 του Συντάγματος, που ανήκει στον σκληρό πυρήνα του και δεν μπορεί να καταργηθεί παρά μόνο με κατάλυση του Πολιτεύματος και την καλούμε να επαναφέρει στην τάξη τον πληρεξούσιό της!΄΄

απο http://karteri.wordpress.com/

σχόλιο μου.
Μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα απο την μιά πλευρά όμως.Δηλάδη αυτοί που προσβάλονται απο τα ιερά σύμβολα να έχουν το δικαιωμα να μην τα βλέπουν,οι υπόλοιποι που θέλουν να τα βλέπουν απαγορεύεται.Η απόλυτη ειρωνία. Έχουμε αφήσει τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα.Αν τελικά περάσει και αυτό(γιατί συζητιέται αρκετά χρόνια) έχουμε φτάσει στον πάτο και η συγκεκριμένη κυβέρνηση δεν βλέπω να ξαναβγαίνει ούτε σε 50 χρόνια.Γιατί αν είναι να μας αλλάξει τον χάρτη σε ότι πιστεύουμε ,καλύτερα να μην ξαναβγεί.

_________________
'' ΜΗΝ ΚΑΘΕΣΤΕ: Μπροστά από ταύρο, πίσω από μουλάρι και δίπλα σε ΒΛΑΚΕΣ ''


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Ιούλ 17, 2010 3:26 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Ιουν 05, 2010 11:13 pm
Δημοσιεύσεις: 259
Τοποθεσία: Eύβοια
"Διέβη τον Ρουβίκωνα" το "Πίρι Ρέϊς" - Ερευνά στην υφαλοκρηπίδα - Μηδενική αντίδραση από την Αθήνα!
17-07-2010 12:23:32


«Διέβη τον Ρουβίκωνα» το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Πίρι Ρέϊς» - όπως άλλωστε αναμενόταν αφού είχε δεσμεύσει την περιοχή - όταν από χθες αργά το βράδυ, πέρασε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα (αυτή την στιγμή βρίσκεται μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου στο σημείο ερευνών "Α" του χάρτη που δημοσιεύουμε) και ξεκίνησε έρευνες για πετρέλαιο. Το πρωί έκανε ένα πέρασμα νότια του Καστελλόριζου, σε απόσταση περίπου 45 μιλίων και πλέον διενεργεί έρευνες για υποθαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων εντός περιοχής καθαρά ελληνικών συμφερόντων.
Συνημμένο:
Σχόλια αρχείου: ο χαρτης ερευνών του Piri Reis




Σε πρακτικό επίπεδο η απόφαση της κυβέρνησης να αποφύγει να «ενοχλήσει» το «Πίρι Ρέϊς», έδωσε από μόνη της απάντηση στο ερώτημα «Υπερασπιζόμαστε ή παραχωρούμε».

Η de facto παραχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έχει τυπικά τελεστεί, παρά τους «λεονταρισμούς» κυβερνητικών παραγόντων, οι οποίοι προφανώς νομίζουν ότι «ψιχαλίζει», αλλά φευ...

Η ευθεία παραβίαση από το "Πίρι Ρέϊς" του Πρωτοκόλλου της Βέρνης του 1976 και της συμφωνίας Παπούλια-Γιλμάζ το 1987, έχουν μεταβάλει σε κουρελόχαρτα τις συμφωνίες αυτές και επιβεβαιώνουν για άλλη μιά φορά ότι η Τουρκία σέβεται τις συμφωνίες μέχρις ότου νιώσει ισχυρότερη. Μετά τις χρησιμοποιεί για χαρτί τουαλέτας...

Τριαντατέσσερα χρόνια μετά το «Χόρα» και 23 χρόνια μετά το «Σισμίκ» η αντιμετώπιση του νυν επεισοδίου καταδεικνύει ανάγλυφα την «ολική υποχώρηση» της ελληνικής πολιτικής βούλησης να υπερασπίσει τα δικαίωματα του ελληνικού κράτους.

Χαρακτηριστικό είναι ότι αυτή την στιγμή δίπλα από την «κλέφτη» που έχει μπει στην «αυλή του σπιτιού» είναι ένα μικρό σκάφος του ... Λιμενικού, ως να επρόκειτο για λαθρομετανάστες ή παραβάτες των κανονισμών περί θαλάσσιας ρύπανσης. Δεν είναι θέμα κλιμάκωσης, είναι θέμα επίδειξης από την κυβέρνηση πολιτικής-εθνικής βούλησης.


Mάλιστα ... έχει αφαιρεθεί(!) η όλη διαχείριση του θέματος από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΕΘΑ και το υπουργείο Εξωτερικών, δηλαδή ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου και ο ΑΝΥΠΕΞ Δημήτρης Δρούτσας έχουν αναλάβει να εμποδίσουν με διπλωματικά διαβήματα το τουρκικό σκάφος.

Σε ότι αφορά τα Επιτελεία, το μεν ΓΕΝ έχει σε ετοιμότητα την κανονιοφόρο ΤΟΛΜΗ στη Ρόδο, αλλά έχουν πάρει εντολή «να μην κινηθούν», ενώ για στην Πολεμική Αεροπορία εκφράζονται φόβοι ότι μπορεί το σαββατοκύριακο «να μην είναι τόσο ήσυχο» και ο Αρχηγός Βασίλης Κλόκοζας έχει δώσει εντολές για αυξημένη ετοιμότητα. Θεωρείται πολύ πιθανό να έχουν παράλληλη κίνηση και στο Αιγαίο, όπως έγινε πριν τρεις ημέρες με την υπέρπτηση μετά από πολύ καιρό επάνω από το Αγαθονήσι...

Για οτιδήποτε νεότερο θα σας ενημερώσουμε άμεσα.

Απο Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Δεν μπορεί να μας κυβερνουν τετοιοι ανθρωποι!!!Σημίτη μου θυμίζει η κατάσταση.Ίμια :!: :!: :!: :!: :!: :!: :!: :!: :!: :oops: :oops: :oops: :oops: :oops:

_________________
'' ΜΗΝ ΚΑΘΕΣΤΕ: Μπροστά από ταύρο, πίσω από μουλάρι και δίπλα σε ΒΛΑΚΕΣ ''


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Ιούλ 26, 2010 11:04 am 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Ιουν 05, 2010 11:13 pm
Δημοσιεύσεις: 259
Τοποθεσία: Eύβοια
Στο μισό οι προσλήψεις στα σχολεία

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η διαδικασία των προσλήψεων εκπαιδευτικών μετά την ανάρτηση από το υπουργείο Παιδείας των πινάκων αναπληρωτών την Παρασκευή που μας πέρασε. Η αγωνία των χιλιάδων ενδιαφερομένων έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της λόγω της φετινής μείωσης των προσλήψεων.

Την ίδια στιγμή, το υπουργείο Παιδείας βρίσκεται αντιμέτωπο με την αποχώρηση περίπου 10.000 εκπαιδευτικών που έχουν καταθέσει αιτήσεις για συνταξιοδότηση. Η απειλή να αρχίσουν τα σχολεία με χιλιάδες κενά είναι άμεση και το υπουργείο Παιδείας ετοιμάζει μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση θα γίνουν φέτος (και τη σχολική χρονιά 2011-12) σε ποσοστό 60% από ........
τους ισχύοντες πίνακες διοριστέων εκπαιδευτικών του ΑΣΕΠ και σε ποσοστό 40% από τους ενιαίους πίνακες προσωρινών αναπληρωτών εκπαιδευτικών με πραγματική προϋπηρεσία.

Φέτος, όσον αφορά τους μόνιμους διορισμούς, το υπουργείο δήλωσε ότι θα διοριστούν περίπου 3.000 εκπαιδευτικοίοι μισοί σε σχέση με πέρσι- ενώ άλλοι 3.000 θα προσληφθούν τη σχολική χρονιά 2011-12. Ακόμη, θα προσληφθούν μόνιμοι σε δύο «δόσεις», φέτος και του χρόνου, οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί που έχουν υποβάλει αίτηση φέτος. Επίσης, φέτος αναμένεται να προσληφθούν περίπου 4.000 αναπληρωτές, δηλαδή περίπου 7.000 λιγότεροι από πέρσι.

Εν τω μεταξύ, μεγάλο είναι το κύμα φυγής προς τη σύνταξη λόγω του νέου Ασφαλιστικού. Είναι χαρακτηριστικό πως μέχρι και το 2006 ο αριθμός των εκπαιδευτικών που υπέβαλαν αίτηση παραίτησης για συνταξιοδότηση δεν ξεπερνούσε τις 3.000-3.500 ετησίως, το 2009 ο αριθμός αυτός προσέγγισε τις 6.000 ενώ φέτος αναμένεται να φτάσει τις 10.000! Η νέα αυτή πραγματικότητα σε συνδυασμό με τον δραστικό περιορισμό των προσλήψεων εντείνει την ανησυχία για μεγάλα κενά εκπαιδευτικών με την έναρξη του σχολικού έτους.


Απο ΝΕΑ



Πολύ λυπάμαι,σαν εκπαιδευτικός που είμαι,για τα χάλια μας τα μαύρα. Στους τομείς της Παιδείας,της Αμυνας και της Υγείας δεν κάνεις εκπτώσεις. Ας μην έδιναν λεφτά στα κόμματα και στις κουρτίνες του Υπουργείου Παιδείας και 5.000 Ε για υπολογιστικό υλικό στον κάθε έναν βουλευτή,να είχαν χρήματα για να διόριζαν όσους χρειάζονται. Αλλά έτσι είναι,χτυπάς τους βασικούς πυλώνες ενός κράτους και έτσι πέφτει. Και μην μου πει κάνεις για τις βλακείες που ακούγονται στα κανάλια για τον υπέρογκα διογκωμένο Δημόσιο Τομέα γιατί η απογραφή των Δημοσίων Υπαλλήλων τελειώνει και ταυτόχρονα ξεφτιλίζει , όποιον δημοσιογράφο ή υπουργό της κυβέρνησης έλεγε ότι φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι που είναι πάρα πολλοί.Μιλούσαν για 1,02 εκατομμύρια
http://apografi.gov.gr/ Κλικ εδώ και δείτε πόσοι είναι.
Σύμφωνα με στοιχεία του I.L.O. (International Labour Organization) στην Ελλάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν το 22,3% των εργαζομένων την ίδια στιγμή που στην Γαλλία είναι το 30%, στην Σουηδία 34%, Ολλανδία 27%, Αγγλία 20%, Γερμανία 14%.

Δεν θα διαφωνήσω πως υπάρχουν και κακοί υπάλληλοι,τεμπέληδες αλλά και που δεν υπάρχουν τέτοιοι;

Μέχρι και στο σπίτι μας το ίδιο, ο ένας αδερφός δουλεύει και ο άλλος τρώει τα λεφτά των γονιών του :!:
Αυτοί θέλουν σφίξιμο τα λουριά και το κεφάλι μέσα.
Δεν μπορείς όμως να γενικεύεις και να στοχοποιείς ολόκληρες ομάδες πληθυσμού.

_________________
'' ΜΗΝ ΚΑΘΕΣΤΕ: Μπροστά από ταύρο, πίσω από μουλάρι και δίπλα σε ΒΛΑΚΕΣ ''


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 29, 2010 6:23 pm 
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί Ιούλ 14, 2009 9:34 pm
Δημοσιεύσεις: 2484
Τοποθεσία: ΚΥΚΛΑΔΕΣ
Ενδιαφέρον.!!!

_________________
Εικόνα
http://cazador1.blogspot.com/


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Σεπ 20, 2010 1:37 pm 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Το Παραμύθι πάντα έχει Δράκο και πάντα ψάχνει έναν Πρίγκηπα

Εικόνα

Ένα αιώνιο "Παραμύθι χωρίς όνομα" είναι η ιστορία της Ελλάδας, η ιστορία της πολιτικής της ταλαίπωρης πατρίδας μας. Πολλή συζήτηση γίνεται και πολλές απόψεις ανταλλάσσονται για τον τρόπο με τον οποίο θα ξεπεράσουμε τη δύσκολη και καθοριστική κατάσταση που βιώνει η χώρα τα τελευταία χρόνια, πολλοί είναι αυτοί που μιλούν και ζητούν ηγέτες, άξιους πολιτικούς ηγέτες οι οποίοι θα έχουν το μυαλό, τη θέληση και την ψυχική δύναμη ώστε να σηκώσουν στις πλάτες τους το βάρος των περιστάσεων και δείξουν και να οδηγήσουν το λαό στο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει.

Αυτό όμως που οι περισσότεροι αμέσως αντιτάσσουν είναι η παρατήρηση ή μάλλον εκτίμηση για την ακρίβεια, ότι δεν διαθέτει ηγέτες η εποχή μας. Λένε πως δεν υπάρχουν προσωπικότητες και χαρακτήρες σήμερα, πως η εποχή η σημερινή δεν μπορεί να "βγάλει" - όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως - πολιτικές προσωπικότητες ανάλογες και αντάξιες ενός Βενιζέλου, ενός Κολοκοτρώνη, ενός Τσώρτσιλ ή μιας Θάτσερ. Άλλοι τέλος λένε ότι η εποχές έχουν τόσο αλλάξει που δεν είναι καν επιθυμητές τέτοιες προσωπικότητες στην σύγχρονη πολιτική - στη νέα εποχή, λένε, την αλλαγή θα την κάνουν οι ομάδες, η αλλαγή θα έρθει από την σωστή και εύστοχη συλλογική δράση. Γιατί, λένε, μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθεί κάτι που θα καθιερώσει μια ενότητα και ομόνοια στον λαό, ενώ τα φιλόδοξα άτομα και οι ηγετικοί χαρακτήρες δημιουργούν διάσπαση και τελικά ποτέ δεν μπορούν να πείσουν όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως, πάντα έχουν άσπονδους εχθρούς και αντιπάλους που επιδιώκουν την καταστροφή τους και έτσι δεν μπορούν να καθιερώσουν ενότητα και ομόνοια. Έτσι κοντεύουν πλέον να μας πείσουν όλους πώς η εποχή των παραμυθιών με δράκους, φυλακισμένες πριγκήπισσες και τον πρίγκηπα που θα τις σώσει έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Δεν είναι όμως καθόλου έτσι τα πράγματα.

Στην ανθρώπινη ιστορία και πολιτική υπάρχουν κάποιοι κανόνες και αξιώματα τα οποία είναι αναλλοίωτα και ισχύουν και λειτουργούν διαχρονικά, σε κάθε ιστορική εποχή, σε κάθε κοινωνία, σε κάθε πολιτικό και οικονομικό σύστημα και σε κάθε λαό και έθνος. Η Πηνελόπη Δέλτα, στο πασίγνωστο και διαχρονικό μυθιστόρημα της, πολύ έξυπνα και εύστοχα χρησιμοποιεί το χαρακτηρισμό "παραμύθι χωρίς όνομα" και με την μεταμφίεση ενός παραμυθιού με ανώνυμους ήρωες και χαρακτήρες σκιαγραφεί και αποτυπώνει την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση που τυχαίνει να επικρατεί στην πατρίδα σε κάθε ιστορική περίοδο. Είναι το αιώνιο παραμύθι της Ψωροκώσταινας, της Πονεμένης Ρωμηοσύνης. Τα ονόματα, οι "ετικέτες", τα πολιτικά συστήματα και τα "χρώματα" μπορεί πάντα να αλλάζουν, αλλά οι συμπεριφορές τους, οι πράξεις τους και τραγικά καταστροφικά αποτελέσματά τους είναι πάντα ίδια.

Όσο διαχρονικό, όμως, είναι το πολιτικό σκηνικό που παρουσιάζει η Δέλτα στο παραμύθι της, άλλο τόσο διαχρονική είναι και η λύση που του δίνει. Και το "χάπυ εντ" - με τον πρίγκηπα-ήρωα που παίρνει την κατάσταση στα χέρια του για να σώσει, σαν άλλη πριγκήπισσα, την ίδια την πατρίδα του από τον "δράκο" της διαφθοράς και της μοιρολατρείας, ξεσηκώνει όλο το λαό και τον εμπνέει να τον ακολουθήσει και τελικά δίνει και νικά την αποφασιστική μάχη - δεν είναι ούτε εξωπραγματική και απόκοσμη φαντασία, ούτε ένα "αθώο ψέμμα" σαν αυτά που λέμε στα μικρά παιδιά για να τους αποκρύψουμε την μοιραία τραγική κατάληξη ενός γεγονότος . Όχι. Όσο κι αν σήμερα κάποιοι προσπαθούν τόσο εντατικά να μας πείσουν ότι δεν υπάρχουν πια δράκοι, πριγκήπισσες και πρίγκηπες, ότι, εν τέλει, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα "χάπυ εντ", ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Το "χάπυ εντ", ή στα ελληνικά το "ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα", υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν. Γιατί όλα αυτά είναι θέμα πίστης σε τελική ανάλυση και τίποτα άλλο. Και ο πρώτος που απέδειξε και επιβεβαίωσε το "χάπυ εντ" για χθες, για τώρα και για πάντοτε είναι ο ίδιος ο Κύριος μας, Ιησούς Χριστός, ο οποίος με τον Σταυρικό του θάνατο και την Ανάσταση του έβαλε την σφραγίδα και έδωσε την αμετάκλητη υπόσχεση ότι το "ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα" θα είναι το τελικό "τέλος" κάθε παραμυθιού, κάθε "κακού δράκου", κάθε εφιάλτη που μπορεί να συμβεί σε αυτόν τον κόσμο. Γιατί όσοι πόλεμοι και αν γίνουν, όσοι θάνατοι, όσες καταστροφές, όσες πολιτικές αναταραχές, όση αβάσταχτη φτώχεια και πείνα και αν έρθει, στο τέλος όλων δεν θα συμβεί τίποτα άλλο, παρά η δεύτερη έλευση του Χριστού, η τελική κρίση, που θα είναι το απόλυτο "χάπυ εντ" όλων των εποχών, ολόκληρης της ανθρώπινης ιστορίας. Ο Χριστός ήταν επίσης η προσωποποιημένη επιβεβαίωση ότι ένας ηγέτης είναι αυτός και μόνο αυτός που μπορεί να δώσει όχι απλά μια λύση, αλλά την τελική και αποφασιστική λύση σε κάθε είδους πρόβλημα.

Και επιστρέφοντας, στο βασικό μας θέμα, το παράδειγμα του Χριστού, το αναφέρουμε γιατί έχει και πολιτική προέκταση. Άλλωστε ο Χριστός δεν είναι το παράδειγμα μόνο ενός καλού θρησκευτικού ανθρώπου, αλλά είναι, ή τουλάχιστον πρέπει να είναι και το παράδειγμα του σωστού πολιτικού και του σωστού ηγέτη. Ένας ηγέτης ο οποίος δεν θα χωρίζει, όπως πολλοί φιλόδοξοι και μεγαλομανείς δικτάτορες έχουν κάνει τόσες φορές στο παρελθόν, αλλά θα ενώνει γιατί ακριβώς θα είναι ανιδιοτελής, ταπεινός και οτιδήποτε πράττει θα το πράττει από αγάπη για τον λαό και όχι για την δική του ματαιοδοξία και τον δικό του εγωισμό. Και επιστρέφοντας στο σήμερα και στο τώρα, ένας σωστός πολιτικός ηγέτης με τις αρετές του Χριστού είναι αυτός που χρειαζόμαστε και εμείς στην Ελλάδα, αλλά και οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο. Άλλωστε δεν είμαστε οι μόνοι που ζούμε αυτήν την δύσκολη κατάσταση, ούτε οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο που αποζητούν την σωτηρία και τον "σωτήρα" τους. Έναν καλό ηγέτη χρειάζονται σήμερα και οι χώρες της Δύσης: οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ρωσία. Γιατί δεν αρκεί να "σωθούμε" μόνο εμείς σαν χώρα: αν ο υπόλοιπος κόσμος, του οποίου είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι πλέον, μείνει στην ίδια τραγική κατάσταση που βρίσκεται τώρα, ούτε εμείς θα μπορέσουμε να κάνουμε καμμία ουσιαστική πρόοδο.

Τέλος, να αναφερθούμε και στο φλέγον και τόσο επιτακτικό ερώτημα που όλοι έχουμε στο μυαλό μας και αφορά τον ηγέτη τον ίδιο. Πολύ καλά όσα είπαμε για την ανάγκη και την χρησιμότητα Υπάρχει, όμως, τελικά κάποιος τέτοιος σήμερα; Στην εποχή που η διαφθορά έχει αλώσει κάθε οχυρό και κάθε κοινωνικό και πολιτικό σχήμα, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που να κατέχουν τις αρετές και τα προσόντα ενός σωστού ηγέτη; Η απάντηση μας είναι ότι υπάρχουν, ίσως και πολύ περισσότεροι από όσους φανταζόμαστε. Υπάρχουν ακόμα και πάντα υπήρχαν άνθρωποι γνήσιοι όπως υπάρχουν και πάντα υπήρχαν άνθρωποι διεφθαρμένοι. Είναι λάθος να έχουμε την εντύπωση ότι η εποχή μας διαφέρει ουσιαστικά σε κάτι από τις προηγούμενες. Ότι, είναι τάχα, πολύ πιο σκάρτη και ότι τώρα το κακό έχει ξεχειλίσει και έχει κυριαρχήσει παντού. Το ίδιο κακό που υπάρχει σήμερα, υπήρχε πάντοτε. Αλλά ακόμα και αν όντως έχει μεγεθυνθεί το κακό σήμερα, αυτό δεν εμποδίζει τους ανθρώπους που σκέπτονται σωστά και που θέλουν να ενεργήσουν και δράσουν σωστά από να το κάνουν. Για όσους όμως αναζητούν τον ηγέτη, τον "σωτήρα", το μόνο που έχουν και εν τέλει είναι υποχρεωμένοι να κάνουν είναι να τον πιστέψουν. Αυτό πρέπει όλοι μας να κάνουμε. Γιατί καθημερινά, μαζί με τα ζιζάνια που μας περιτριγυρίζουν βλέπουμε και κάποιους ανθρώπους με αρετές και πολύ καλά προσόντα. Όμως κανείς μας δεν τους πιστεύει, κανείς μας δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Αλλά τελικά αυτό είναι άκρως απαραίτητο. Γιατί και ο ήρωας του παραμυθιού της Δέλτα δεν θα είχε καταφέρει τίποτα από όσα κατόρθωσε αν οι άνθρωποι της χώρας του δεν τον πίστευαν, δεν τον ακολουθούσαν απλά και μόνο γιατί πίστευαν σε εκείνον και όχι γιατί ήταν σίγουροι για την τελική επιτυχή έκβαση της προσπάθειάς του. Σε τελική ανάλυση, δηλαδή, ο ηγέτης χωρίς την στήριξη του λαού του, μόνος του, δεν μπορεί να καταφέρει τίποτα. Ίσως οι ηγέτες σήμερα να μην είναι όσο "φανταχτεροί" θα περιμέναμε να είναι ο "σωτήρας" που περιμέναμε. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Χριστός γεννήθηκε σε έναν στάβλο και όσο έκανε το κηρυγματικό και κοσμοσωτήριο έργο του "οὐκ είχε ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι". Εκτός του ότι "εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον". Παρόλο που δεν ήταν και ποτέ δεν επιδίωξε να γίνει πολιτικός ηγέτης ο Χριστός μας έχει δώσει το τέλειο, το απόλυτο παράδειγμα του πολιτικού ηγέτη, γιατί είτε πολιτικός, είτε πνευματικός ο ηγέτης τις ίδιες αξίες και τα ίδια χαρακτηριστικά κατέχει.

Ας έχουμε λοιπόν αυτά τα δυο παραδείγματα: του Χριστού πρώτα από όλα και του παραμυθιού που η συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα έγραψε για την διαχρονική ιστορία της πατρίδας μας. Και έτσι ας είμαστε σίγουροι πλέον ότι στο παραμύθι που ζούμε σήμερα και δράκος υπάρχει που πρέπει να "σκοτωθεί", και πριγκήπισσα που πρέπει να ελευθερωθεί και δεν είναι άλλη από την αγαπημένη και πονεμένη πατρίδα μας και τον λαό της, αλλά και τέλος, ότι δεν πρέπει ποτέ να πάψουμε να πιστεύουμε και πάντα να αναμένουμε αλλά και να ψάχνουμε να βρούμε τον πρίγκηπα-ήρωα που θα μας σώσει.


http://ioannisdandoulakis.blogspot.com/ ... .html#more


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 23, 2010 6:54 am 
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Πέμ Απρ 26, 2007 12:34 pm
Δημοσιεύσεις: 12
Εικόνα

Ο ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ-ΛΑΟΣ


Είχαμε το παραμύθι της Πεντάμορφης και του Τέρατος. Για τον 21ο αιώνα θα έχουμε το παραμύθι του Πεντάμορφου Θόδωρου Πάγκαλου και του Τέρατος-Λαού. Τα φάγαμε όλοι μαζί και μπλα μπλα μας είπε ο γνωστός ατακαδόρος πολιτικός.
Γιατί τα φάγαμε μαζί Πεντάμορφε Θοδωρή εμείς τα Τέρατα?. Εμείς φάγαμε:


· Στο διακομματικό Σκάνδαλο SIEMENS?
· Στο Χρηματιστήριο που και τότε ήσουν υπουργός στην κυβέρνηση Σημίτη?.
· Στα Ολυμπιακά έργα όπου ξεχείλωσε ο προϋπολογισμός και έφθασε πέρα από τα όρια?.
· Στα εθνικό Κτηματολόγιο πληρωθέν δις?.
· Τί έγινε με την υπόθεση Μανίκα Νεονάκη?.
· Σκάνδαλο ΜΑΝ?.
· Με τους Κουμπάρους και το καρτέλ Γάλακτος?
· Ομόλογα?
· Παραδικαστικό?
· Υπόθεση.......
Μανούση-Παυλίδη?
· Υπόθεση Ζαχόπουλου και χρήματα σε ΜΚΟ φίλα προσκείμενων?.
· Πώληση ΟΤΕ?.
· Εξαγορά της «Γερμανός» από COSMOTE που αν θυμάσαι έχεις εμπλέξει και το ΚΚΕ ή το ξέχασες?.
· Βατοπαίδι?.
· Μονή Τοπλού?.
· Τον διορισμό στη Βουλή των συγγενών και φίλων σας με κάτι αστρονομικές μισθάρες?.
Εμείς πάλι φάγαμε


· Όταν διόρισες τη θυγατέρα σου σε αλλεπάλληλες θέσεις του Δημοσίου?.
· Ή εμείς εμπλεκόμαστε στην κάθοδο της συζύγου σου στην αυτοδιοικητική πολιτική που έχει κάνει το τοπικό ΠΑΣΟΚ αλλά και τους υπόλοιπους σώφρονες ψηφοφόρους ΠΑΣΟκ άνω-κάτω?.


ΟΧΙ κύριε Αντιπρόεδρε


Αυτά τα ελάχιστα προαναφερθέντα τα έφαγαν πολιτικοί και κολαούζοι πολιτικών ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ.
Στην τελική κ. Αντιπρόεδρε Δεν Αποφασίζεις, Δεν Διατάζεις, καθόσον σου πρέπει λόγω αξιώματος, μπορείς να μιλάς σοβαρά και να μην προκαλείς τον κόσμο που δεν φταίει σε τίποτα για το διακομματικό επαίσχυντο φαγοπότι της κάστας των πολιτικών, στην οποία επθφανές μέλος είσαι και συ?. ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2010/09 ... _9873.html


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Οκτ 01, 2010 11:14 am 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
[b]Ένα γράμμα στο κενό [/b


[img]]http://3.bp.blogspot.com/_WLQ-Ls_HM94/TKUBpPHquUI/AAAAAAAASJM/a4k-L4KlscA/s320/apogoiteusi_tromaktiko.jpg[/img]


Θα ήθελα να τοποθετηθώ σχετικά με τη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει σαν χώρα. Μπορεί η γνώμη μου να περιστρέφεται λίγο γύρο από την σφαίρα της συνωμοσίας αλλά ανεχτείτε για λίγες γραμμές την σκέψη μου.
Το 1981 όταν και επίσημα μπήκαμε στην μεταπολίτευση με την εκλογή του Ανδρέα Παπανδρέου ο λαός μας δεν είχε την καταναλωτική μανία που μας διακατέχει σήμερα και κύριος γιατί δεν είχε τα χρήματα και την επιρροή που μας έχει στις μέρες από τους πειρασμούς τριγύρω του. Το πρώτο του μέλημα ήταν να ανακουφίσει τον δύστυχο Ελληνικό λαό με το να διοχετεύσει άμεση ρευστότητα στην αγορά από όπου έχουμε και την περίφημη έκφραση "Τσοβόλα δώστα όλα", παράλληλα φρόντισε να δημιουργήσει μια στρατιά από πιστούς ψηφοφόρους απαλλάσσοντας τους από τα άγρια και δύσκολα καθήκοντα της υπαίθρου και δημιουργώντας το τερατούργημα του δημοσίου όπου χιλιάδες πιστοί ακόλουθοι φρόντιζαν να μοιράζουν σταυρωμένα ψηφοδέλτια.

Επίσης φρόντισε να δημιουργήσει αρκετά μεγάλα έργα δίνοντας δουλεία σε πολύ κόσμο, έργα τα οποία δυστυχώς για την Δημοκρατία μας, η χρηματοδότηση, τα σχέδια και οι απαλλοτριώσεις ήταν κληροδότημα της Χούντας ακόμα και στις μέρες μας.

Παράλληλα φρόντισε να διαβρώσει και να αποδυναμώσει τον στρατό, μην έχουμε πάλι τρεχάματα, να αποκολλήσει τον Έλληνα από την συνοχή της γλώσσας και της κουλτούρας του.

Εδώ να σημειώσω πως ο Ανδρέας ήρθε στην Ελλάδα μετά από μια μακρά θητεία σας σύμβουλος της Αμερικάνικης Κυβέρνησης, πίνοντας και τρώγοντας κρουασάν την ώρα που πολλοί Έλληνας έκαναν μαγευτικές διακοπές στα Spa της Μακρονήσου.

Δεν θα αναφερθώ στην θρησκεία, μιας και οι "manager" του θεού στην γη ήταν πάντα όπου ρέει το χρήμα από το 0μ.χ έως τώρα.

Έτσι ο Έλληνας έμαθε σιγά σιγά στην χλιδή και όντας αγράμματος ακόμα και στις μέρες μας περί οικονομίας και οικονομικών όρων (Δάνειο, Τόκος, Επιτόκιο, Αποπλήρωση κτλ), έμαθε σε μια ζωή γεμάτη εκδρομές, ταβέρνες, ακριβά αυτοκίνητα, εύκολο χρήμα και τι ωραία εορτοδάνεια να δει τον Άγιο Βασίλη.

Ήρθαν λοιπόν και οι επόμενες κυβερνήσεις που χαζές είναι να πειράξουν αυτό το υπέροχο οικοδόμημα δοσοληψίας και αγοράς ψηφοφόρων.

Η κυβέρνηση του @@@@@ δεν θέλω να το γράψω καν, πιστεύω στις προκαταλήψεις, ήλθε-είδαν-έφαγαν και επούλησαν ότι πρόλαβαν.

Και ερχόμαστε στην κυβέρνηση του κινέζου κατά κόσμον Σιμήτη που μόνο Κινέζος δεν ήταν αλλά Γερμανός από κούνια.

Και εδώ αρχίζει η εκτέλεση του 2ου μέρους του σχεδίου, εφόσον έχουμε καταφέρει να περάσουμε στο αίμα του Έλληνα την δανεική χλιδή ας του ανεβάσουμε και την απληστία μέσα από ένα καλά οργανωμένο τζογαδόρικο Χρηματιστήριο.
Μέχρι εκείνη την στιγμή στην Ευρώπη ο μοναδικός λαός που είχε τόσην κατακεφαλην περιουσία ήταν οι Έλληνες και αυτό δεν καθόταν καλά στους υπόλοιπους Ευρωπαίους γιατί ακόμα και αν όλα πήγαιναν κατά διαόλου είχαμε ακόμα τις κοτούλες και το σπιτάκι της γιαγιάς.

Οπότε μπήκε στην ζωή μας το Limit Up και το Limit Down και χιλιάδες οικόπεδα, σπίτια και αυτοκίνητα πουλήθηκαν από τους έξυπνους 'Ελληνες στους χαζούς Τούρκους της Θράκης και του αφελής Γερμανούς της Πελοποννήσου για να τα 10πλασιάσουν μέσα σε λίγες ώρες και πάααααει.

Μπορεί να έχασαν κόσμος πολλά λεφτά, μπορεί να είχαν μείνει με λίγα μετρητά στην άκρη αλλά σαν ένα άλλο 1940, ΟΧΙ δεν θα πουλήσω το πανάκριβο Cayenne μου και τι θα πει για μένα ο μετρ του ακριβού εστιατορίου ένα χαθώ? Θα πάρω δάνειο και όλα μια χαρά.

Παράλληλα ανεβάσαμε το κύρος της χώρας με τη πανέμορφη μας Ολυμπιάδα, την ποιο ακριβή μέχρι εκείνη της στιγμή και παράλληλα τους τραπεζικούς λογαριασμούς του κάθε Calatrava και Αγγελόπουλου και έχουμε πλέον πάρα πολύ υπερσύγχρονα χωράφια.

Λεφτά εξάλλου υπήρχαν από την μεγάλη παραγωγική διαδικασία της Ελλάδας από τα αμέτρητα εργοστάσια διεθνών επιχειρήσεών που εδρεύουν στην Ελλάδα όπως η Micheline και η Levis, όπα sorry ξέχασα αυτά έκλεισαν και πήγαν στην Τουρκία, χμμμ χωρίς λεφτά δεν βαριέσαι.

Ερχόμαστε λοιπόν στον χοντρούλη μας τον Κωστάκη μας που πολύ απλά δεν έκανε τίποτα, και με 2 μωρά τώρα που χρόνος. Άσε που αυτή η καταραμένη Konami βγάζει Pro κάθε χρόνο!

Και καταλήγουμε στο σήμερα όπου το μέγα σχέδιο όλων αυτόν το προδοτών με την δική μας ανοχή, έρχεται στο τέλος του. Κατεβάσαμε τα παντελόνια και απολαμβάνουμε υπερλούξ υπηρεσίες.

Ένα σχέδιο που ξεκίνησε ο Αμερικανοθρεμένος Ανδρέας, συνέχισαν και ενίσχυσαν με πίστη όλοι οι επόμενοι προδότες και τελικά φτάνει στην κορύφωση του ο ιός (προσοχή όχι υιός)!
Αλλά μην γελιέσαι Έλληνα, μπορεί να μην τα φάγαμε όλοι μαζί με τον Πάγκαλο (αλήθεια Πάγκαλε εκείνη την σημαία την πήρε ο αέρας από τα Ιμια ή είναι ακόμα εκεί??) αλλά έχουμε και εμείς την ευθύνη μας, όταν ψηφίζαμε στα τυφλά χωρίς να απαιτούμε πεπραγμένα τον κυβερνήσεων, χωρίς να απαιτούμε προγράμματα διακυβέρνησης, έχοντας μισθό 1000 ευρώ, ένα iPhone, ένα D&G μερικά Armani έ και ένα 1800 turbo και μετά να φωνάζουμε δεν πληρώνω τις δώσεις γιατί ξέρεις κάτι δεν ήταν και τόσο ωραίος ο Άγιος Βασίλης από κοντά!
Συγνώμη σε όσους δεν συμφωνούν, είναι απλά γνώμη μου και ξέρετε τι λένε για τις γνώμες, είναι σαν τις κωλοτρυπίδες, όλοι έχουμε από μία!!
Α και ένα τελευταίο, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα, όλα τα κόμματα σε πολλές στιγμές της ιστορίας πρόδωσαν αυτή την χώρα, ούτε είμαι επικριτικός στους άλλους απλά είμαι κάνω αυτογνωσία στο εαυτό μου

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/1 ... _7086.html


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ KAI OXI MONO !
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Οκτ 01, 2010 11:16 am 
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Σάβ Μαρ 31, 2007 2:39 pm
Δημοσιεύσεις: 7288
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
Ένα γράμμα στο κενό


Εικόνα

Θα ήθελα να τοποθετηθώ σχετικά με τη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει σαν χώρα. Μπορεί η γνώμη μου να περιστρέφεται λίγο γύρο από την σφαίρα της συνωμοσίας αλλά ανεχτείτε για λίγες γραμμές την σκέψη μου.
Το 1981 όταν και επίσημα μπήκαμε στην μεταπολίτευση με την εκλογή του Ανδρέα Παπανδρέου ο λαός μας δεν είχε την καταναλωτική μανία που μας διακατέχει σήμερα και κύριος γιατί δεν είχε τα χρήματα και την επιρροή που μας έχει στις μέρες από τους πειρασμούς τριγύρω του. Το πρώτο του μέλημα ήταν να ανακουφίσει τον δύστυχο Ελληνικό λαό με το να διοχετεύσει άμεση ρευστότητα στην αγορά από όπου έχουμε και την περίφημη έκφραση "Τσοβόλα δώστα όλα", παράλληλα φρόντισε να δημιουργήσει μια στρατιά από πιστούς ψηφοφόρους απαλλάσσοντας τους από τα άγρια και δύσκολα καθήκοντα της υπαίθρου και δημιουργώντας το τερατούργημα του δημοσίου όπου χιλιάδες πιστοί ακόλουθοι φρόντιζαν να μοιράζουν σταυρωμένα ψηφοδέλτια.

Επίσης φρόντισε να δημιουργήσει αρκετά μεγάλα έργα δίνοντας δουλεία σε πολύ κόσμο, έργα τα οποία δυστυχώς για την Δημοκρατία μας, η χρηματοδότηση, τα σχέδια και οι απαλλοτριώσεις ήταν κληροδότημα της Χούντας ακόμα και στις μέρες μας.

Παράλληλα φρόντισε να διαβρώσει και να αποδυναμώσει τον στρατό, μην έχουμε πάλι τρεχάματα, να αποκολλήσει τον Έλληνα από την συνοχή της γλώσσας και της κουλτούρας του.

Εδώ να σημειώσω πως ο Ανδρέας ήρθε στην Ελλάδα μετά από μια μακρά θητεία σας σύμβουλος της Αμερικάνικης Κυβέρνησης, πίνοντας και τρώγοντας κρουασάν την ώρα που πολλοί Έλληνας έκαναν μαγευτικές διακοπές στα Spa της Μακρονήσου.

Δεν θα αναφερθώ στην θρησκεία, μιας και οι "manager" του θεού στην γη ήταν πάντα όπου ρέει το χρήμα από το 0μ.χ έως τώρα.

Έτσι ο Έλληνας έμαθε σιγά σιγά στην χλιδή και όντας αγράμματος ακόμα και στις μέρες μας περί οικονομίας και οικονομικών όρων (Δάνειο, Τόκος, Επιτόκιο, Αποπλήρωση κτλ), έμαθε σε μια ζωή γεμάτη εκδρομές, ταβέρνες, ακριβά αυτοκίνητα, εύκολο χρήμα και τι ωραία εορτοδάνεια να δει τον Άγιο Βασίλη.

Ήρθαν λοιπόν και οι επόμενες κυβερνήσεις που χαζές είναι να πειράξουν αυτό το υπέροχο οικοδόμημα δοσοληψίας και αγοράς ψηφοφόρων.

Η κυβέρνηση του @@@@@ δεν θέλω να το γράψω καν, πιστεύω στις προκαταλήψεις, ήλθε-είδαν-έφαγαν και επούλησαν ότι πρόλαβαν.

Και ερχόμαστε στην κυβέρνηση του κινέζου κατά κόσμον Σιμήτη που μόνο Κινέζος δεν ήταν αλλά Γερμανός από κούνια.

Και εδώ αρχίζει η εκτέλεση του 2ου μέρους του σχεδίου, εφόσον έχουμε καταφέρει να περάσουμε στο αίμα του Έλληνα την δανεική χλιδή ας του ανεβάσουμε και την απληστία μέσα από ένα καλά οργανωμένο τζογαδόρικο Χρηματιστήριο.
Μέχρι εκείνη την στιγμή στην Ευρώπη ο μοναδικός λαός που είχε τόσην κατακεφαλην περιουσία ήταν οι Έλληνες και αυτό δεν καθόταν καλά στους υπόλοιπους Ευρωπαίους γιατί ακόμα και αν όλα πήγαιναν κατά διαόλου είχαμε ακόμα τις κοτούλες και το σπιτάκι της γιαγιάς.

Οπότε μπήκε στην ζωή μας το Limit Up και το Limit Down και χιλιάδες οικόπεδα, σπίτια και αυτοκίνητα πουλήθηκαν από τους έξυπνους 'Ελληνες στους χαζούς Τούρκους της Θράκης και του αφελής Γερμανούς της Πελοποννήσου για να τα 10πλασιάσουν μέσα σε λίγες ώρες και πάααααει.

Μπορεί να έχασαν κόσμος πολλά λεφτά, μπορεί να είχαν μείνει με λίγα μετρητά στην άκρη αλλά σαν ένα άλλο 1940, ΟΧΙ δεν θα πουλήσω το πανάκριβο Cayenne μου και τι θα πει για μένα ο μετρ του ακριβού εστιατορίου ένα χαθώ? Θα πάρω δάνειο και όλα μια χαρά.

Παράλληλα ανεβάσαμε το κύρος της χώρας με τη πανέμορφη μας Ολυμπιάδα, την ποιο ακριβή μέχρι εκείνη της στιγμή και παράλληλα τους τραπεζικούς λογαριασμούς του κάθε Calatrava και Αγγελόπουλου και έχουμε πλέον πάρα πολύ υπερσύγχρονα χωράφια.

Λεφτά εξάλλου υπήρχαν από την μεγάλη παραγωγική διαδικασία της Ελλάδας από τα αμέτρητα εργοστάσια διεθνών επιχειρήσεών που εδρεύουν στην Ελλάδα όπως η Micheline και η Levis, όπα sorry ξέχασα αυτά έκλεισαν και πήγαν στην Τουρκία, χμμμ χωρίς λεφτά δεν βαριέσαι.

Ερχόμαστε λοιπόν στον χοντρούλη μας τον Κωστάκη μας που πολύ απλά δεν έκανε τίποτα, και με 2 μωρά τώρα που χρόνος. Άσε που αυτή η καταραμένη Konami βγάζει Pro κάθε χρόνο!

Και καταλήγουμε στο σήμερα όπου το μέγα σχέδιο όλων αυτόν το προδοτών με την δική μας ανοχή, έρχεται στο τέλος του. Κατεβάσαμε τα παντελόνια και απολαμβάνουμε υπερλούξ υπηρεσίες.

Ένα σχέδιο που ξεκίνησε ο Αμερικανοθρεμένος Ανδρέας, συνέχισαν και ενίσχυσαν με πίστη όλοι οι επόμενοι προδότες και τελικά φτάνει στην κορύφωση του ο ιός (προσοχή όχι υιός)!
Αλλά μην γελιέσαι Έλληνα, μπορεί να μην τα φάγαμε όλοι μαζί με τον Πάγκαλο (αλήθεια Πάγκαλε εκείνη την σημαία την πήρε ο αέρας από τα Ιμια ή είναι ακόμα εκεί??) αλλά έχουμε και εμείς την ευθύνη μας, όταν ψηφίζαμε στα τυφλά χωρίς να απαιτούμε πεπραγμένα τον κυβερνήσεων, χωρίς να απαιτούμε προγράμματα διακυβέρνησης, έχοντας μισθό 1000 ευρώ, ένα iPhone, ένα D&G μερικά Armani έ και ένα 1800 turbo και μετά να φωνάζουμε δεν πληρώνω τις δώσεις γιατί ξέρεις κάτι δεν ήταν και τόσο ωραίος ο Άγιος Βασίλης από κοντά!
Συγνώμη σε όσους δεν συμφωνούν, είναι απλά γνώμη μου και ξέρετε τι λένε για τις γνώμες, είναι σαν τις κωλοτρυπίδες, όλοι έχουμε από μία!!
Α και ένα τελευταίο, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα, όλα τα κόμματα σε πολλές στιγμές της ιστορίας πρόδωσαν αυτή την χώρα, ούτε είμαι επικριτικός στους άλλους απλά είμαι κάνω αυτογνωσία στο εαυτό μου

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/1 ... _7086.html


Κορυφή
 Προφίλ  
 


Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματοςΓράψτε το σχόλιο σας Σελίδα 1 από 10   [ 139 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Επόμενο


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  



cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Mods Βάση δεδομένων
610nm Style by Daniel St. Jules of Gamexe.net

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com
phpBB SEO
Portal XL 5.0 ~ Plain 0.2
Create a Forum | Terms of Service | Privacy Policy | Report the forum